|

شاید بعد از پارالمپیک خداحافظی کنم

سیامند رحمان: حساب مدال‌هایم از دستم در رفته است

هنوز خستگی راه از تنش در نرفته، اما مثل همیشه، پرانرژی و بانشاط جواب تلفنش را می‌دهد. مشابهش در ورزش ایران خیلی کم است؛ از هر نظر که بگویی. بیشتر از هر چیز اخلاق خوش و خنده‌های شیرین بی‌امانش است که او را به یک چهره دوست‌داشتنی در ورزش ایران تبدیل کرده. او کسی نیست جز سیامند رحمان؛ مردی با رکوردهای باورنکردنی. اسطوره وزنه‌برداری معلولان دنیا باز هم با مدال طلا از مسابقات جهانی برگشته است. این‌قدر آمار قهرمانی‌هایش زیاد است که وقتی از او می‌پرسم، این چندمین مدال طلایت است، با همان ادبیات ساده‌اش می‌گوید: «به‌خدا نمی‌دانم. مهم این است که پرچم وزنه‌برداری ایران در دنیا بالاست. خدا را شکر مسابقات خوبی بود. اینجا هم اول شدم. آقای پورمیرزایی هم که دیگر نماینده کشورمان در این رقابت‌ها بود، بعد از من دوم شد. ما حالاحالاها حرف برای گفتن داریم. وزنه‌برداری معلولان ایران نه‌تنها در دسته فوق‌سنگین، بلکه در همه دسته‌ها قدرت بزرگی در دنیاست. درکل مسابقات خوبی بود. چون انتخابی بازی‌های پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو بود و امتیازش بالا بود، همه کشورها با نفرات اصلی و آمادگی آمده بودند. انشاءالله تا بازی‌های پارالمپیک که سال آینده است، یک مسابقه دیگر بدهیم (فروردین‌ماه ۹۰) کار تمام است و می‌رویم توکیو».‌رکورددار دسته فوق‌سنگین وزنه‌برداری معلولان جهان در حالی در هر مسابقه‌ای که حاضر شده با رکوردهای بی‌نظیرش همه را شگفت‌زده کرده که این حرکت او برای همه یک عادت بوده و انگار محکوم به رکوردزدن است. او در مسابقات جهانی ۲۰۱۹ قزاقستان با مهار وزنه ۲۶۵ کیلوگرمی به قهرمانی رسید و رکورد بالایی را ثبت نکرد. این موضوع نه‌تنها در رسانه‌های داخلی، بلکه در رسانه‌های خارجی، از جمله سایت کمیته بین‌المللی پارالمپیک هم بازتاب گسترده‌ای داشت. در خبرها این‌طور عنوان شد که سیامند به دلیل مصدومیت نتوانسته رکوردهای بالایی را ثبت کند. این موضوع تا حدودی باعث تکدر وزنه‌بردار اشنویه‌ای شده است: «رکوردنزدن من ربطی به آسیب‌دیدگی ندارد. من اصلا مصدومیتی ندارم. من تابع کادر فنی هستم و هرچه آنها بگویند انجام می‌دهم. اعتقاد کادر فنی بر این بود که من فشار زیادی به خودم نیاورم و رکوردزدن را برای پارالمپیک ۲۰۲۰ بگذارم. من با وجود اینکه به‌خاطر عمل لوزه یک ماه درگیر درمان بودم، اما خودم را به تمرینات رساندم. نمی‌دانم چرا برخی‌ها نسنجیده حرف می‌زنند». رحمان که دو حضور تاریخی در بازی‌های پارالمپیک ۲۰۱۲ لندن و ۲۰۱۶ ریودوژانیرو داشته و در هر دوی این بازی‌ها رکورد زده، در پارالمپیک توکیو هم به دنبال ثبت یک اتفاق شگفت‌انگیز دیگر است. دستان پرتوان او این‌بار می‌خواهند وزنه‌ای بیشتر از ۳۱۰ کیلوگرم را بلند کنند: «من دلم می‌خواهد در اوج از ورزش حرفه‌ای خداحافظی کنم. شاید بعد از پارالمپیک تصمیم به خداحافظی بگیرم. تمام هدف و برنامه‌ام این است که در توکیو هم یک رکورد خوب برای مردم کشورم به یادگار بگذارم. من در تمرینات بیشتر از ۳۱۰ کیلوگرم را هم زده‌ام. امیدوارم که تا سال آینده همه‌چیز خوب پیش برود. من همیشه گفته‌ام اگر حتی در تیم ملی جوانان هم کسی بیاید و 20 کیلو کمتر از رکوردهای من را بزند، جا را خالی می‌کنم و می‌روم. برنامه‌ام این است که بعد از توکیو وزنم را پایین بیاورم. اگر شد که کار را ادامه می‌دهم، در غیر این صورت فکر نمی‌کنم باشم». سیامند که با کمترین امکانات و محدودیت‌ها از درون شهرستانی کوچک، خودش را به این نقطه رساند، دلش می‌خواهد بعد از رفتنش از تیم ملی شرایطی را برای استعدادهای شهرش مهیا کند تا زودتر مسیر ورزش قهرمانی را طی کنند: «وقتی می‌بینم که بچه‌های استانم یا سایر نوجوانانی که به ورزش علاقه‌مند هستند در اینستاگرام برایم پیام می‌گذارند و می‌خواهند کمکشان کنم، خیلی لذت می‌برم. من نه‌تنها برای معلولان، بلکه برای افراد سالم هم می‌خواهم شرایطی فراهم کنم تا ورزش حرفه‌ای کنند. اگر خدا بخواهد می‌خواهم در اشنویه یک مجموعه ورزشی راه‌اندازی کنم که همه جوانان از آن استفاده کنند». سیامند رحمان چند روز دیگر به‌عنوان میهمان ویژه راهی توکیو میزبان بازی‌های پارالمپیک۲۰۲۰ توکیو می‌شود تا در فاصله یک سال مانده به برگزاری بزرگ‌ترین رویداد ورزشی معلولان دنیا در جریان برنامه‌های فرهنگی و اجرائی این بازی‌ها باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.