|

آفتابه در فرهنگ

پوریا عالمی

سلام سوفیا! کجای کاری دختر؟ الکی حرص چی را می‌خوری؟ فرهنگ شونصدهزارساله را می‌خواهی چه‌کار؟ الکی هی غر می‌زنی چرا کار خوب تولید نمی‌شود؟ چرا کارها آبکی شده؟ چرا سیاست‌گذاران شلنگ را گرفتند توی آثار هنری و چرا آفتابه را هنرمندان گرفتند به خودشان؟ بله سوفیا! این موسیقی دوزاری که توی صداوسیما هی تبلیغ و ترویج می‌کند چیست؟ اینکه خواننده‌ها برای اینکه بروند توی تلویزیون، باید یک کار مبتذل و سطحی حتما آماده کنند که تلویزیون خوشش بیاید... آه سوفیا! باور کن دست‌هایی توی کار است که فرهنگ ما تبدیل به خیارشور صادراتی بشود. بیلبوردهای تبلیغ کنسرت‌ها را ندیدی؟ یکی از یکی خالتورتر... سینما را ندیدی؟ یکی از یکی روحوضی‌تر... آه سوفیا! آخ سوفیا! بعد امثال ما فقط سیاه‌نمایی می‌کنند که اجازه نمی‌دهند هنرمندان و مؤلفان کار کنند. ما دروغ می‌گوییم! پس این‌همه خالتور، آیا هنر ندارند؟ حالا شاید بپرسی اصلا چرا دارم این حرف‌ها را می‌زنم؟ ببین عشقم! دیروز حسام‌الدین سراج که هیچ ادا و ادعای هنر معترض هم ندارد و هیچ‌وقت اهل انتقاد و عمل سیاسی تابلودار هم نیست، گفت: «مجوز آلبوم «چشم بی‌خواب» دو سال طول کشید تا صادر شد!». فکر کن! داریم درباره سراج حرف می‌زنیم! نه شجریان، نه هیچ‌کس! باباجان این حسام‌الدین سراج را حواستان هست کیست؟ این‌همه آلبوم دوزاری و شعرهای سطحی مجوز می‌گیرند و سراج با شعر حافظ مجوز نمی‌گیرد! چرا؟ واقعا چرا؟ همین است دیگر! دست‌هایی توی کار است تا جای حافظ و... با آفتابه شعر سطحی را بریزد توی جامعه و خلاص!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.