نامهای به مدیرعامل «دانش فرهنگ مینو» و ۲ پرسش از «ارشاد»
تحقیر اعداد
پژمان موسوی
جناب آقای محمد انصاریمنش
سلام در ابتدا بر خود فرض میدانم از زحمات و تلاشهای ارزنده و روشنگرانه جنابعالی در بسط آگاهی، ترویج سرگرمی و تولید 39 مجله که توسط شرکتِ محترم شما، «دانش فرهنگ مینو» منتشر میشود، قدردانی کنم. اما اجازه دهید به عنوان یک روزنامهنگار پرسشهایی از جنابعالی داشته باشم؛ طرح این سؤالات بههیچروی نافی زحمات و تلاشهای شما و تیمِ چندصد نفره تحریریه شما نیست و تنها پرسشهایی است برای روشنگری. 1- میفرمایید شرکت شما 39 مجله را با نظم و قاعده خاصی در قالب هفتهنامه، دوهفتهنامه و ماهنامه منتشر میکند؛ فرمودهاید در مجموع 15 ماه اخیر مؤسسه «دانش فرهنگ مینو» 1425شماره نشریه منتشر کرده است. نمیدانم یا نمیدانید مجله چیست یا تصوری از 1425 شماره مجله ندارید! یک روزنامه که هر روز منتشر میشود، با احتساب جمعهها و تعطیلات رسمی تقریبا 370 شماره را میتواند در 15 ماه منتشر کند. پرسش این است مؤسسه شما با چه پشتوانه و قدرتی توانسته است تقریبا روزی چهار مجله منتشر کند؟ 2- انتشار روزی تقریبا چهار مجله حتی اگر تمامی مطالب آن هم «کپیپیست» باشد نیاز به یک تحریریه چابک، حرفهای و پرتعداد دارد. این تعداد مجله حتما سردبیر، دبیران تحریریه، خبرنگاران و عکاسان فراوانی دارد که این قدرت را دارند که روزی چهار مجله تولید کنند. تمنای من از شما این است نام سردبیران، دبیران، عکاسان و هیئت تحریریه این 39 مجله را معرفی کنید. 3- انتشار 1425 شماره نشریه در 15 ماه نیاز به یک تیم قوی و حرفهای هنری و گرافیکی دارد. صفحهآراهایی که مثل ماشین کار کنند و روزی چهار مجله را برای انتشار آمادهسازی کنند. لطف کنید آدرس مؤسسه و دفاترِ بزرگِ مجلههایتان را برای ما ارسال کنید تا ما هم گرافیستها و مدیران هنری خود را به آنجا بفرستیم و کار در سرعت بالا و با کیفیت خوب را نزد تیم مجرب شما بیاموزند. 4- این حجم مطلب تولیدی یا حتی کپی، برای انتشار نهایی در مجلات شما، نیاز به یک گروه چندده نفره ویراستاری دارد. احتمالا شما که نمیفرمایید مطالب را بدون ویرایش به دست انتشار میسپارید؟ لطف کنید سرویراستار و تیم ویراستارانتان را اعلام کنید تا ما، هم آنها را بشناسیم هم بتوانیم از آنها تندخوانی و ویراستاری حرفهای بیاموزیم. 5- انتشار این همه مجله و نشریه نیاز به یک چاپخانه تماموقت دارد که فقط برسد نشریات گروه مطبوعاتی شما را منتشر کند. تمنای من از شما این است نام این چاپخانه را بگویید تا گروه مستقلی از نمایندگان مطبوعات سرزده به آنجا بروند و درباره صحت و سقم ادعای شما بررسی کارشناسانهای را سامان دهند. 6- این همه زحمت، این همه تولید محتوا، این همه گرافیست و ویراستار و این حجم مجله، چرا جایی در کیوسکهای مطبوعاتی ندارند؟ درست فرمودهاید که تمام مجلات امکان عرضه در کیوسکها را ندارند اما بههرحال چندتایی از گروه مجلات شما که باید در کیوسکها موجود باشد. حیف نیست به ادعای خودتان این همه کار خوب در قالب پکیجهای چندتایی بستهبندی شوند و «کیلویی» در ترمینالها عرضه شوند؟ یا در قالب طرح برگشتی به انبارهای بینامونشان ارسال شوند و سرنوشتی نامعلوم پیدا کنند؟ 7- گلواژهها، بازار برتر، بردیا، تیراژه، چشمانداز بازار، خانوادهی برنا، صنم، عسل، فروردین، مهرکده، همراهان، صبح خوشبخت، صبح بانوان، صبح جوان و... اینها بخشی از عناوین مجلاتی است که گروه معظم مطبوعاتی شما منتشر میکند. بالاخره این همه مجله لوگویی، صفحه اولی، لیاوتی چیزی باید داشته باشد که در یک سرچ ساده در گوگل به دست بیاید. چرا اینطور نیست؟ 8- هر کدام از مایی که تنها به زحمت میتوانیم یک مجله را در ماه یا دوماه یکبار منتشر کنیم، برای اعلام وصول و این حرفها کلی مصیبت میکشیم و هر بار هم به در بسته میخوریم. خیلی هنر دارد اینکه شما توانستهاید خیلی تمیز و مرتب برای تمام این 1425 نشریهتان سرِ وقت اعلام وصول بگیرید و با اعطای آن به ارشاد، سرِ وقت پولتان را از وزارت فخیمه ارشاد دریافت کنید. لطفا هنر این کار را به ما هم بیاموزید. 9- گفته میشود از سال گذشته برای این ۳۹ مجله بیش از یک میلیارد و۷۰۰ میلیون تومان یارانه مستقیم گرفتهاید. ۳۱۱ تن کاغذ هم دریافت کردهاید و در طرح خرید نشریات ارشاد سال ۹۶ نیز ۶۳۲ میلیون تومان پول گرفتهاید. من البته موافقِ اعطای یارانه ارشاد به هیچ نشریهای نیستم اما میدانید این عدد برای آنها که ایده و دغدغه دارند و پول ندارند چقدر میتوانست کمککننده و یاریرسان باشد؟ آن وقت شما به تنهایی همه این پول را گرفتهاید و یک آب هم روش؟ 10- شما عضو هیئتمدیره انجمن مدیران رسانهها هستید؛ تشکلی که معلوم نیست کجای سپهر مطبوعاتی ایران ایستاده است و در پاسخ به کدام نیاز به وجود آمده است. شما در این تشکل حتی نتوانستهاید تمامی مدیران مسئول را زیر چتر خود بیاورید. دلیلش البته الان روشن شده است. کاش برای حفظ ظاهر هم که شده شما که عضو هیئتمدیره هستید، این همه پول و رانت را یکجا نمیگرفتید و همکاران مطبوعاتی را به تشکلهای صنفی از اینی که هست بیاعتمادتر نمیکردید. اینها پرسشهایی به ظاهر ساده از مدیری بود که ادعاهای بزرگ دارد و تحقیقی که نخستین بار دوست خوبم علی بزرگیان نتایجش را در قالب یک جدول منتشر کرد، او را به ورطهای کشانده است که راه فراری از آن نیست: او خود ادعای کار رسانهای دارد و میبایست به قواعد کار رسانهای هم پایبند باشد: قواعدی که مهمترینش شفافیت و روشنگری است. 2 پرسش از ارشاد و سخنی با معاون مطبوعاتی که وارث یک ویرانه است بخش مهمتری هم این داستان دارد، بخشی که به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و عملکردش در این موردِ خاص بر میگردد. خیلی مزاحمِ مدیرانِ وزارت فخیمه ارشاد نمیشوم و تنها دو مورد را با آنها در میان میگذارم: 1- اصولا فلسفه یارانههای مطبوعاتی چیست؟ به چه مجلات و نشریاتی با چه ملاکهایی باید یارانه یا کاغذ داد؟ کدام نشریات مشمول طرح شکستخورده «طرح خرید نشریات برگشتی» میشوند؟ خودِ این طرح که یکی از ایدههای حسین انتظامی در زمان معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد بود به چه سرنوشتی دچار شد؟ حساب و کتابی در میان بود یا یارانه و پول و رانتِ این طرح در جیب امثال مدیر این 39 مجله رفت؟ افرادی که نشریاتشان تنها برای ترمینالها مناسباند نه کتابخانهها و مراکزی که فلسفه خرید نشریاتِ جدی از سوی ارشاد است. ارشاد مشخصا به این پرسش پاسخ دهد که چرا یک میلیارد و هفتصد میلیون تومان در یک نوبت، 623 میلیون تومان در نوبتی دیگر و 311 تن کاغذ در مرحمتی جداگانه به این شرکت داده است؟ آیا اصولا برای ارشاد کیفیت نشریات مهم است یا خیر؟ اینکه نشریات در کیوسکها و کتابفروشیها عرضه شوند برای ارشاد مهم است یا برای ارشاد اصولا کیفیت مهم نیست و به نشریات ترمینالی هم یارانه میدهد و حتی حمایت بیشتری از نشریات بینام و نشانی میکند که کمتر کسی میتواند از آنها حسابرسی کند؟ حرف است دیگر، میگویند 1425 شماره نشریه در 15 ماه منتشر کردهاند و ارشاد هم میگوید دم شما هم گرم بفرمایید این پول و این کاغذ! 2- البته روی سخنم در این یادداشت با محمد خدادی که به تازگی به معاونت مطبوعاتی ارشاد آمده نیست، او وارثِ ویرانهایست که از پیشینیانش به او به ارث رسیده ولی انتظار بهحق ما از او این است که خیلی محکم و شفاف به این پرونده رسیدگی و نتایجش را با افکار عمومی در میان بگذارد. نه فقط این پرونده خاص، بگوید سرنوشت طرح خرید نشریات برگشتی چه شد و پولش کجا رفت؟ اگر ایده درخشان بود، چرا متوقف شد و اگر طرحی شکستخورده بود که بود، چرا هیچگاه اعلام نشد که حساب و کتابش چه شد و چرا متوقف شد؟ آقای خدادی! ما از شما انتظار داریم. امیدواریم این انتظار ما را بیپاسخ نگذارید. منتظر میمانیم. امیدوارم شما هم به سانِ پیشینیانتان راه توجیه را در پیش نگیرید و یکبار برای همیشه بساط فساد و رانت را در معاونت مطبوعاتی جمع کنید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.