|

گلایه رکورددار پرش ارتفاع ایران از وضعیت نامناسب در فدراسیون دوومیدانی

کیهانی می‌گوید بیا در جام رمضان شرکت کن

شرق: دوومیدانی ایران این روزها اصلا حال خوشی ندارد. حال ناخوش ورزش مادر به رئیس آن برمی‌گردد؛ رئیسی که از ابتدای حضورش در فدراسیون دوومیدانی مخالفان زیادی داشت و حالا هم که به روزهای آخر مدیریتش نزدیک می‌شود، بیشتر مقبولیتش را بین اهالی این رشته از دست می‌دهد. بی‌توجهی مجید کیهانی به ورزشکاران ملی‌پوش الان دیگر به اوج خود رسیده است. آن هم در سال قبل المپیک که مهم‌ترین سال در عمر قهرمانی هر ورزشکاری به حساب می‌آید. تیم ملی دوومیدانی در حالی در بازی‌های المپیک دو دوره اخیر با 10 سهمیه راهی این رویداد بزرگ شده که در این دوره به حال خود رها شده و بلاتکلیف است. به‌جز احسان حدادی، نایب قهرمان المپیک 2012 لندن، هیچ ورزشکار دیگری برنامه‌ای ندارد و هر کس به‌تنهایی خودش مشغول تمرین است. نکته جالب اینجاست که حدادی هم با وجود پشتیبانی از سوی فدراسیون از کیهانی شاکی است و در این چند ماه اخیر بر سر برگزاری اردوهای تمرینی‌اش با او چالش اساسی داشته است. کیوان قنبرزاده، رکورددار پرش ارتفاع ایران، یکی از دوومیدانی‌کارانی است که به‌شدت از شرایط موجود و شخص کیهانی گله‌مند است. او به «شرق» می‌گوید: «وضعیت خراب‌تر از آنی است که فکرش را بکنید. همه ما خانه‌نشین شدیم. انگار‌نه‌انگار سال قبلِ المپیک است. همه رقبای ما در اردو هستند و به‌دنبال اینکه در مسابقات کسب سهمیه شرکت کنند، اما ما هیچ برنامه‌ای نداریم. تنها مسابقه‌ای که امسال من در آن شرکت کردم، قهرمانی آسیا بود. قبول دارم که نتوانستم در این رقابت‌ها نتیجه بگیرم، اما نباید با یک‌بار نتیجه‌نگرفتن آن هم در آغاز فصل حذف بشوم. آقای رئیس خیلی راحت به من می‌گوید چون شما نتیجه نگرفتی برایت برنامه نداریم. «بوگدان بوندارینکو» یک پرنده اوکراینی است که رکورد شخصی‌اش دو متر و 41 سانتی‌متر است. او اول فصل دو متر و 19 سانتی متر پرید و در مسابقه بعدی‌اش دو متر و 31 سانتی‌متر رکورد زد. دوومیدانی یک ورزش رکوردی است و نمی‌شود که با احتساب یک مسابقه آن هم در اول فصل تصمیم گرفت. خود من که با دو متر و 26 سانتی‌متر رکوردار کشور هستم، این رکورد را اول فصل زدم. می‌خواهم بگویم شرایط متغیر است». او به اردوی نیمه‌تمامی که سال گذشته در روسیه پشت سر گذاشت، اشاره می‌کند: «آقای کیهانی لطف کردند و من را سال گذشته به روسیه فرستادند تا ضمن تمرین با پرندگان این کشور، با یک مربی خوب هم تمرین کنم اما این اردو شش ماه بیشتر طول نکشید و برگشتم. ورزش حرفه‌ای که شش ماه تمرین نمی‌طلبد. حداقل باید سه، چهار سال با یک مربی کار کنی تا نتیجه آن را ببینی. «دنیل لسینکو» روسی کسی است که با همین مربی من سه، چهار سال کار کرد و بعد از این همه مدت زحماتش به بار نشست. مگر وقتی تیم ملی فوتبال یا والیبال با مربی خارجی نتیجه نمی‌گیرد، به بازیکنان می‌گویند خداحافظ؟ حسن تفتیان که وقتی با مربی فرانسوی‌اش کار را شروع کرد، ۱۰ ثانیه و ۲۵ صدم ثانیه دوید و بعد به رکورد ۱۰ ثانیه و چهار صدم و حتی سه صدم ثانیه رسید. محمدرضا وظیفه یک استعداد خالص در پرش ارتفاع بود. او سه سال از من هم کوچک‌تر است، اما در 21 سالگی آمد و دو متر و 25 سانتی‌متر پرید. فدراسیون با این ورزشکار کار کرد که همه‌چیز را بوسید و خداحافظی کرد. آقای کیهانی خیلی راحت من را کنار گذاشته است و می‌گوید برو در رقابت‌های جام رمضان شرکت کن! من اگر در کوچه‌مان والیبال بازی کنم جایزه‌اش بیشتر از ۵۰۰ هزار تومان جام رمضان است. روزی که ایشان رئیس شدند وعده دادند که دستمزدهای ما را در لیگ به 50 میلیون تومان می‌رسانند، اما در‌حال‌حاضر که نفت بهترین تیم را در لیگ می‌دهد، 12 میلیون بیشتر به ما حقوق نمی‌دهد. با 12 میلیون چه کاری می‌شود، کرد». قنبرزاده برای اینکه بتواند سهمیه بازی‌های المپیک 2020 توکیو را به دست آورد، کار دشواری دارد و باید دو متر و 33 سانتی‌متر بپرد. هر‌چند که خودش امیدوار است و می‌گوید کار نشد ندارد: «اگر کار روی برنامه باشد در همین فاصله یک سال باقی مانده تا المپیک هم می‌توانم فاصله رکوردی را جبران کنم. ورزشکار سوری 32 سالش است و سه سال هم از من بزرگ‌تر است. او در یک سال 10 سانتی‌متر پیشرفت رکوردی داشت. پس من هم می‌توانم در این شرایط ورودی را بگیرم». حسن تفتیان، رکورددار دوهای سرعت کشور نمونه‌ای از ملی‌پوشانی است که با هزینه شخصی به فرانسه رفته تا آنجا زیرنظر یکی از مربیان خارجی تمرین و در مسابقات کسب سهمیه شرکت کند. حدادی نیز مدتی در آمریکا تمرین کرد و حالا به کشور بازگشته است. طبق گفته کارشناسان و مربیان دوومیدانی به‌جز این دو نفر سایر ملی‌پوشان وضعیت خوبی ندارند و با برنامه‌های خودشان تمرین می‌کنند».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.