|

کی با مردم است و کی با مدیران؟

علیرضا مجمع : دوسالی است که بخش انتخاب چهره تلویزیونی در «جشن حافظ» از داوران جشن گرفته شده و به مردم واگذار شده است. به این معنا که مدیران جشن بعد از درگذشت «علی معلم» تصمیم گرفته‌اند سهم مردم را در این جشن از سطح تماشاگر به سطح تعیین‌کننده برنده
-‌برندگان- بکشانند. اینکه علی معلم در زمانی که زنده بود چرا این کار را نکرد مجالش اینجا نیست! ماجرا به سادگی به جشن امسال مربوط است که چند روز دیگر قرار است در برج میلاد برگزار شود و اختیار یکی از جوایز دیگر دست داوران نیست.
فلسفه این کار یعنی رأی مردمی قاعدتا به فضای عمومی اقبال از یک جشن بخش خصوصی در حوزه سینما و تلویزیون کمک می‌کند، در جایی که هیچ ارگانی- دولتی یا غیردولتی- ارزشی به کارهای ساخته‌شده در تلویزیون و شبکه خانگی نمی‌دهد و اصلا جایزه معتبری در فضای فرهنگی ما برای ساخته‌های تلویزیونی وجود ندارد و هنرمند ما نه تشویق و نه کارش عیارسنجی می‌شود، پس لزوم بالابردن کیفیت کارش را هم حس نمی‌کند و وضعیت می‌شود همین که می‌بینیم. حالا مردم در این میان باید به چه سمتی بروند؟ باید چه معیاری برای سنجش داشته باشند که بخواهند تشخیص دهند کدام سریال خوب است و کدام بد؟ کدام چهره مؤثر است و دیگری فقط ادای سوادداشتن را درمی‌آورد. انتخاب چهره تلویزیونی، مواجهه با این چالش است که از میان این 10 مجری تلویزیون تشخیص بدهند که کدام‌یک از آنها بر اصولش ماند و دیگری شهروند برره‌ای شد!
در میان این 10 نفر اگر بخواهیم واقع‌بینانه برخورد کنیم، چهار مجری شانس بیشتری برای رسیدن به رقابت نهایی را دارند، هرچند از میان شش نفر باقی‌مانده به‌شخصه عبدالله روا را به دلیل اجرای متفاوت در برنامه ویدئوچک بسیار می‌پسندم و جای سروش صحت را برای «کتاب‌باز» در این فهرست خالی می‌بینم، اما از بین این چهار نفر؛ یعنی رضا رشیدپور، احسان علیخانی، محمدرضا گلزار و عادل فردوسی‌پور یکی باید روی سن برج میلاد، جایزه بهترین چهره تلویزیونی سال را در شب جمعه این هفته از مردم بگیرد. از این میان تنها کسی که در این روزها برنامه دارد، احسان علیخانی است که با وجود اجرای ناچیزش در «عصر جدید» می‌تواند رأی بگیرد و تلویزیون‌بین‌ها را به سمت خودش بکشاند. رضا رشیدپور اما از زمانی که فصل درخشان «حالا خورشید» را تحویل داد، تا الان حتی در فضای مجازی هم کمتر ظاهر شده است. از این دو نفر که عبور کنیم، به دوقطبی عادل- گلزار می‌رسیم که به‌شدت دوقطبی جذابی است. یکی در سمت اصولگرایی حرفه‌ای ایستاده است و حاضر نشد اعتبارش را هزینه مصلحت مدیرانی کند که درکی از رسانه و اقتضائات آن ندارند و از اصولی که داشت عدول نکرد و دیگری در سمت ستارگی ایستاده است که فقط صورتش خرج برنامه به ظاهر علمی، سرگرمی در تلویزیون شده است! اشتباه نشود، محمدرضا گلزار در قالب یک ستاره سینما قابل احترام است و دو سال قبل در همین «جشن حافظ» جایزه ویژه هیئت داوران را هم با خود به خانه برد، برای تأثیری که در صنعت سینمای ایران در همه این سال‌ها گذاشته است. پس مشکلی با ستاره‌بودن گلزار نیست. مسئله زمانی جدی می‌شود که مجری «برنده باش» می‌شود نماد سواد و حضور ذهن! و در برنامه کتاب‌خوانی و سؤال‌درآوردن از آن که از سطح بازی «کوییز آو کینگز» موبایل هم پایین‌تر است، به‌عنوان نماینده اسپانسر در یک بازی ازپیش‌باخته برای مردم نشان افتخار می‌گیرد. عادل هرچه هست، اگر تند حرف می‌زند، اگر برنامه‌اش گاهی‌وقت‌ها روی اعصاب است، اگر می‌شود به بعضی جاهای برنامه‌اش ایراد گرفت و حمایت از کی‌روش را برایش یک امتیاز منفی به حساب آورد، اما متکی به دانشی است که در طول سال‌های زیاد و ممارست و از زندگی‌زدن به دست آورده. علیرضا فغانی خطاب به حسین میثاقی که جای عادل «می‌خواهد» باشد، یک جمله را به صراحت گفت: «عادل فردوسی‌پور از ما داورها هم بیشتر می‌فهمد، چون کاملا به‌روز است». این دو را کنار هم بگذارید و بعد به این داستان برسید که در روز اهدای جایزه مردم روی سن جشنواره جام‌جم، عادل از کی تشکر کرد و گلزار از کی!! شاید این‌طور به نظر برسد که تشکر عادل از مردم و بغض و شکستنش آن بالا و از آن‌طرف تشکر آقای سوپراستار از مدیر بی‌تجربه شبکه 3 و البته از «هوادارانش»(!) چندان مهم جلوه نکند. شاید مهم نباشد، اما این عمل و عکس‌العمل این دو قطب داوری مردم در جشن حافظ یک مورد مشخص را روشن می‌کند؛ اینکه کی با مردم است و کی با مدیران؟! کی با مردم است و کی با پول و سرمایه؟! کی با مردم است و کی با اسپانسر؟! بله، گلزار اسپانسر می‌آورد، اسپانسر هم پول. اما پول اصول می‌آورد؟ هرچقدر هم آقای محمدرضا گلزار در سینما پول‌ساز بود و یار صنعت سینمای ایران، اما در اجرا و در قاب تلویزیون بی‌استعداد و ناشی است. گلزار در قاب تلویزیون مجری‌ای است که فقط ماسک ستاره سینما را به صورت زده و روبه‌روی مردمی نشسته است که مقهور آن ماسکند. این پنجشنبه در «برج میلاد» مشخص می‌شود که این مردم هنوز مقهور ماسک مانده‌اند یا رأی‌شان به اثرگذاری اجتماعی، ولو در یک برنامه فوتبالی است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.