نگارخانه
استقبال از آثار صادق تبریزی در حراج تهران درخشش پیشگام «سقاخانه» گروه هنر: دو فیگور، سوار بر مرکبی راهوار، با صلابتی ستودنی در میانه تصویر ایستاده بودند. چکش حسین پاکدل که بالا رفت و روی پیشخوان حراج فرود آمد، فقط رقم 440 میلیونی برای تابلویی از زندهیاد صادق تبریزی ثبت نشد؛ مهمتر، تمدید یاد و نام پیشگام مکتب سقاخانه بود در دلهای حاضران سالن «حراج تهران» که به معرفی هنر کلاسیک و مدرن ایران اختصاص داشت. یازدهمین حراج تهران در حالی شامگاه جمعه ۱۴ تیر با عرضه ۷۹ اثر در هتل پارسیان آزادی تهران برگزار شد که آثار صادق تبریزی پیشگام مکتب سقاخانه در دومین سال فقدان این هنرمند، خوش درخشیدند. در این حراج دو اثر بدون عنوان از صادق تبریزی ارائه شده بود که به رقمهای 440 و 220 میلیون تومان به فروش رفت؛ این در حالی است که آثار این هنرمند در بازار محدود است و آثار او تنها بعد از دو دوره حضور در حراج تهران به چنین قیمتی رسیده است. میتوان گفت تبریزی اعجاب این دوره از حراج تهران بود؛ هنرمندی که البته سابقه 12 دوره حضور در حراجهای ساتبیز، کریستیز و بونامز را هم دارد. طبق اطلاعات موجود، آثار بزرگ تبریزی در بازار محدود است و به همین خاطر این دسته آثار خواهان بیشتری دارد؛ چراکه بیشتر آثار این هنرمند در ابعاد کوچک هستند؛ بنابراین میتوان گفت این درایت مسئولان حراج تهران بود که این کارها را کشف کرده و در این دوره از حراج به معرض فروش گذاشتند. فروش آثار تبریزی در این دوره نسبت به میانگین دومین دورهای که شرکت کرده، عالی بوده و این نشان میدهد این آثار خواستار زیادی دارد. اثر اول با تکنیک اکریلیک روی بوم در ابعاد ۱۲۰×۹۶ سانتیمتر خلق شده و رقم ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان بهعنوان برآورد اولیه برای آن در نظر گرفته شده بود که در پایان ۴۴۰ میلیون تومان چکش خورد. نوشتن کلامی با خط ثلث در هاله خورشیدگون دور سر پیکرههای انسانی و بخشهای دیگر این نقاشی، سبب شده اثر از فضای بازنمایی طبیعی فاصله گرفته به نشانههای شناختهشده جنبش سقاخانه و هنر نوسنتگرا نزدیک شود. دومین اثر نیز در سال 1370 با تکنیک ترکیب مواد روی کاغذ چسبانده شده روی بوم در ابعاد ۸۰×۱۰۰ سانتیمتر خلق شده است که نهایتا با قیمت ۲۲۰ میلیون تومان خریداری شد. این اثر با مضمونی آشنا، لحظه وصل دو دلداده را نمایش میدهد؛ مضمونی که سدهها در نگارههای نُسخ مصور، نقوش موجود در سفالینههای مینایی و زرینفام و صفحات کتب چاپسنگی، دستمایه کار هنرمندان ایرانی قرار گرفته بود. زندهیاد صادق تبریزی پایهگذار نقاشیخط در ایران و از پیشگامان مکتب «سقاخانه» زمستان سال 96 در 79سالگی در لندن درگذشت. صادق تبریزی نخستین بار در سال 1338 نقاشیخط را روی یک پنل سرامیکی کار کرد و به گواه برخی کارشناسان و منتقدان کار این هنرمند روی این پنل سرامیکی، نخستین اثر نقاشیخط است که کلماتش به قصد خواندهشدن نوشته نشده است. تبریزی اوایل دهه ۱۳۴۰ نزد استاد علیاکبر کاوه خوشنویسی را فراگرفت و پسازآن همزمان با رواج مکتب سقاخانه در میان شماری از هنرمندان، به سبک نقاشیخط روی آورد. او در کنار پرویز تناولی، حسین زندهرودی، فرامرز پیلارام، مسعود عربشاهی و منصور قندریز از پیشگامان مکتب سقاخانه است؛ مکتبی که ریشه در مکتبهای قدیمی و میراث فرهنگی ایران داشت و قرار بود پلی میان سنت و دنیای نو بنا کند. آخرین نمایشگاه خارجی این هنرمند ایرانی در سال 1391 همزمان با «هفته هنری جهان اسلام» در گالری 8 لندن برپا شد که بازتابهای متفاوتی داشت. تبریزی در۵۰ سال حداقل ۳۰ نمایشگاه مهم انفرادی و گروهی برپا کرد. او اول بار سال ۱۳۵۱ آثارش را زیر نگاه غربیها برد. از همان زمان، هنر او تحسین هنرشناسانی چون امانوئل لوتن، میشل تایپه و دیگران را برانگیخت. روزنامه لوموند در شماره ۱۹ آوریل ۱۹۷۲، او را پیشگام نوعی نقاشی غنایی دانست که آثارش نیروی فریبنده قدرتمندی دارد. تبریزی زندگی پرماجرا و پرفرازونشیبی داشته، شبیه خطوط سرکش، سحرآمیز و کوبنده نقاشیهایش. نمایشگاه خطنگارههایش در بورگز (۱۳۴۹) و گالری سیروس در پاریس (۵۰) که به اهتمام «میشل تاپیه»، هنرشناس بزرگ برپا شد، سرآغاز شکوفایی هنر او بود. نصرالله افجهای در گفتوگویی اعلام کرده است صادق تبریزی نخستین کسی است که هنر نقاشیخط را به شکل امروزی و معاصرش ابداع کرد و برای جامعه به نمایش گذاشت و در بروز و ظهور آن نقشی مهم ایفا کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.