|

آینه

ایران حقوق بشر کجا ایستاده است؟ یوسف مولایی، استاد حقوق بین‎الملل: واقعیت این است که حقوق بشر در جامعه جهانی متولی ندارد و تنها وجدان‏‌های بیدار و جامعه مدنی هستند که در دفاع از آن و به انتقاد از رفتارهای ضدبشری برمی‎خیزند. هرچند در برخی موارد شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد اقدام به صدور قطعنامه می‎کند و یا نمایندگان ویژه‎ای را برای بررسی حقوق بشر در کشورها تعیین می‎کند، اما آن هم خالی از سیاسی‎کاری نیست. چراکه همواره به دلیل مخالفانی که جمهوری اسلامی دارد محکوم به همراه‌نبودن با مکانیزم‌های آن می‎شود. آنها رفتار دولت ایران را از لحاظ حقوق‌بشری مورد انتقاد قرار می‎دهند و کاری کرده‎اند که در افکار عمومی جهانی به عنوان رعایت‎کننده حقوق بشر شناخته نشده‎ایم. پس ما باید به چنین موضع‌گیری‌هایی انتقاد کنیم و هرچند گفته شود که چنین مواضعی کمکی به حل مسأله نخواهد کرد اما اگر حرفی هم نزنیم، می‎گویند منفعلانه عمل کرده‌ایم. تحریم بدترین جنگی است که انسان‌ها علیه یکدیگر انجام می‏‌دهند. اما متأسفانه اروپایی‏‌ها هیچ وظیفه‎ای در قبال حق حیات ملت ایران برای خود نمی‌شناسند و سازوکار بین‎المللی هم برای آن تعبیه نشده است. ساختار جامعه جهانی که متکی بر سرمایه‎داری است ضد حقوق‌ بشری است و هر کشوری به دنبال منافع خود می‎رود و واقعا معلوم نیست که حقوق بشر کجا ایستاده است؟ حال که کشورمان تحت فشار قرار دارد و از سوی دیگر مدعیان حقوق بشر بیکار نشسته و فعل و انفعالات بین‌المللی هم بخش زیادی از انسان‏‌ها را در نظر نمی‎گیرد، باید خودمان به فکر خودمان باشیم و با اتخاذ تصمیم‌های منطقی و عملی از فشار تحریم‌‏ها بر معیشت مردم کم کنیم.

اعتماد تأملي در ديدگاه‌هاي پوتين سعيد عابدپور: پوتين تفاوت مهمي با ترامپ دارد. هر قدر ترامپ بي‌احترامي، تحقير و يك نوع رفتار تجاري خاص از خود نشان مي‌دهد، پوتين همانند يك سياستمدار كهنه‌كار سخن مي‌گويد. او حتي در اوج تحريم‌هايي كه همه‌روزه امريكا و اتحاديه اروپا عليه روسيه وضع مي‌كنند، خونسردي خود را حفظ مي‌كند، در حالي كه همه مي‌دانند خونسرد نيست و از اين بابت به ‌شدت خشمگين است. فراموش نكنيم كه پوتين از سنت روسي تزاري چندان به دور نيست و گاهي جهان را با چشم تنگ منافع كوتاه‌مدت مي‌نگرد و گاه دوستان، رقبا و دشمنانش را با قالب‌هاي قرن نوزدهمي طبقه‌بندي مي‌كند. اشتباه او در جريان اوكراين و اشغال شبه‌جزيره كريمه خلاف اصل احترام به تماميت ارضي آن كشور بود و اما همواره و به هر صورتي درصدد توجيه اين حركت برآمد. در خاورميانه پوتين سعي مي‌كند همزمان روابط خوبي با اسرائيل، ايران، تركيه و عربستان سعودي داشته باشد و دليل اين رفتار را منافع ملي عنوان مي‌كند. مشخصا روس‌ها نمي‌توانند دست از فناوري اسرائيل بكشند ولي با نزديكي بيش از حد به اسرائيل و عربستان سعودي، عملا به تضعيف نقش مثبت در ايجاد تعادل و ثبات منطقه كمك مي‌كنند.

کیهان اینستکس تازه‌ترین فریبکاری اروپا ابراهیم کارخانه‌اي: در حالی که سه کشور اروپایی در طی ۴ سال گذشته به تعهدات خود پایبند نبوده‌اند و همواره با فریبکاری سیاسی فرصت اقدام متقابل را از جمهوری اسلامی ایران سلب نموده‌اند؛ و بویژه در یک‌ساله اخیر با فراهم‌نمودن امکان فشار حداکثری از سوی آمریکا عملا نقش مکمل این کشور را در اعمال توطئه علیه آستانه تحمل ملت ایران ایفا کرده‌اند؛ موکول‌نمودن اتمام حجت ۶۰روزه به وعده‌های فریبکارانه آنها جز فرصت‌سوزی و میدان‌دادن به دشمن برای اعمال فشار بیشتر و به‌بازی‌گرفتن عزت و اقتدار ملت ایران نتیجه دیگری در پی نخواهد داشت. تجربه ۱۵ سال مذاکره نشان داده است که دشمن در میدان مذاکره جز به امتیازگرفتن از طرف مقابل و فریب و بدعهدی به چیز دیگری نمی‌اندیشد.

همشهری دلایل پرهیز‌ آمریکا از جنگ با ایران نیکنام ببری‌، کارشناس مسائل بین‌الملل: ترامپ متوجه ظرفیت افکار عمومی جهان و مردم آمریکا از پیامدهای سوء جنگ است. دنیای امروز تفاوتی معنادار با دنیای دوره جنگ دوم جهانی دارد که در آن دوره آمریکا با استفاده از سلاح اتمی، ژاپنی‌ها را به تسلیم واداشت. آگاهی جمعی و دانش امروز بشری بسیار فراتر از آن دوره است و مردمان امروز طالب خشونت نیستند. نکته دوم، شرایط منطقه و فرامنطقه‌ای است که استعداد بروز جنگ را به اقل ممکن می‌رساند. ایران جغرافیایی وسیع و جمعیتی فراوان دارد. از طرف دیگر ایران مجهز به قدرت نامتقارن است و دیگر اینکه در جای‌جای منطقه صاحب نفوذ و قدرت است. جنگ با ایران مساوی است با فروافتادن کل خاورمیانه به ورطه آشوب و بحران‌های داخلی. کشورهای عربی منطقه که امروز آتش‌بیار معرکه هستند، باید به این امر توجه داشته باشند که شعله‌های جنگ احتمالی ایران و آمریکا، آنها را هم در خود فروخواهد برد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.