|

تلاش برای نجات اسب‌های درشکه

سپهر سلیمی

گام نخست برای احترام به حقوق حیوانات حذف مظاهر تجاوز به حقوق حیوانات از بدنه جامعه و به‌ویژه شهرهای بزرگ است. پویش نجات اسب درشکه با اسامی‌ای نظیر «درشکه بدون اسب» یا «ممنوعیت اسب درشکه» در حداقل 25 شهر از چهار قاره دنیا فعال است. این پویش که در شهرهای بزرگ دنیا؛ از پاریس و پکن تا لندن، نیویورک و دهلی فعال است، بیش از 20 سال قدمت دارد. بنیاد جهانی رعایت اصول اخلاقی در برابر حیوانات (PETA) از سال‌های گذشته به این مسئله پرداخته است. در نتیجه تلاش‌های انجام‌شده، شهر بارسلون در اسپانیا استفاده از اسب درشکه را ممنوع کرده و شهرداری مونترال کانادا خبر داده از ابتدای سال 2020 درشکه‌های برقی جایگزین درشکه‌های با اسب خواهند شد. در ایران نخستین تلاش‌های رسمی به سال 1390 و نسبت به وضعیت اسب‌های میدان نقش‌جهان اصفهان برمی‌گردد. درحال‌حاضر در حدود 12 شهر کشور اسب درشکه وجود دارد. پس از سال‌ها فعالیت پراکنده، جمعی از حامیان حقوق حیوانات تصمیم گرفته‌اند در قالب پویش #نجات_اسب_درشکه به طور متمرکز و با هدف رهایی اسب‌های درشکه در شهرهای مختلف ایران فعالیت کنند. به برخی از دلایل شکل‌گیری این پویش به اختصار اشاره خواهد شد: اسب‌های درشکه عموما از نخستین تا واپسین ساعات روز در هر شرایط آب‌وهوایی، بدون سایه‌بان و امکانات رفاهی فعالیت می‌کنند و با احتساب زمان رفت‌وبرگشت به محل‌های نگهداری، روزانه حدود 16 ساعت اسیر درشکه‌ها هستند. این چیزی جز شکنجه محض و حیوان‌آزاری نیست. کافی‌ است یک‌بار در ساعات گرم روز یا واپسین ساعات شب به دیدن این حیوانات بروید تا متوجه نهایت استیصال، رنج و مظلومیت این حیوانات شوید. همچنین حرکت اسب‌ها در بین وسایل نقلیه می‌تواند زمینه‌ تصادف آنها با خودروها و آسیب‌های شدید از جمله مرگ را ایجاد کند. بهره‌کشی غیرضروری از اسب‌ها در روزگار خودرو و ماشین، آن هم در ملأ عام این تفکر را در ذهن شهروندان ایجاد می‌کند که حیوانات وسیله‌ای برای بهره‌کشی انسان‌ها هستند، تحت هر شرایطی باید کار کنند و هیچ حقی ندارند. این نگاه نقطه زایش حیوان‌آزاری و تجاوز به حقوق حیوانات است. اسب‌ها مجبورند در همان محل حضورشان مدفوع و ادرار کنند. این مسئله سبب ایجاد بوی ناخوشایند در محل حضور این حیوانات می‌شود. این در حالی است که اکثر این محل‌ها برای گردشگری گردشگران خارجی و داخلی ایجاد شده است. رنج حیوانات، وجود زخم بر بدن اسب‌ها و گاها بستن پای حیوانات از جمله مواردی است که سیمای ناخوشایندی دارد و حس شکنجه و آزار را به بینندگان القا می‌کند. بهره‌کشی ظالمانه و غیرضروری از حیوانات هیچ سنخیتی با فرهنگ ایران‌زمین ندارد. حضور این حیوانات کار به این شکل در مکان‌های تاریخی و در برابر دیدگان گردشگران داخلی و خارجی، ضدتبلیغ برای ایران و ایرانی است. شهری که مظاهر حیوان‌آزاری در آن به حداقل برسد، جای بهتری برای زیست همه شهروندان خواهد بود. مردمان شهری که به حیوانات احترام می‌گذارند قطعا با یکدیگر مهربان‌تر هستند، حافظ طبیعت هستند و در مصرف منابع و انرژی وسواس بیشتری به خرج می‌دهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.