|

برای مطالعه-1

مریم انصاری

در سال 1994، دانشکده کسب‌وکار دانشگاه هاروارد شرکتی را به نام Harvard Business Publishing(HBP) با هدف «ارتقای عملکرد مدیریتی در دنیای در حال تغییر از طریق افزایش دسترسی افراد به ایده‌های جدید و منابع مطالعاتی» تأسیس می‌کند. این شرکت با تمرکز بر سه گروه مخاطب، یعنی دانشگاه‌ها، شرکت‌های حقوقی و مدیران شخصی، محصولاتی علمی و محتوایی ارائه می‌دهد. از این پس در ستون «برای مطالعه» گزارشی خلاصه از برخی از تولیدات HBP را می‌آوریم. «چه چیزی یک تیم استارتاپی را موفق می‌کند؟» What Makes a Successful Startup Team? مقاله در ابتدا توجه خواننده را به این نکته جلب می‌کند که سرمایه‌گذاران خطرپذیر، برای ارزیابی یک شرکت فعال به‌دقت روی ابعاد مالی کسب‌وکار تمرکز دارند: اینکه آیا شرکت یک مدل کسب‌وکار جذاب دارد؟ آیا مشتریان هدف آن، به اندازه کافی بزرگ و درست انتخاب شده‌اند؟ آنها برای پاسخ به این سؤالات هزینه‌ زیادی صرف می‌کنند و با استخدام متخصصان و استفاده از ابزارهای پیشرفته‌ تحلیل داده، مطمئن می‌شوند که تمام جزئیات مالی مورد بررسی قرار گرفته و در دسترس هستند.اما همین سرمایه‌گذاران خطرپذیر، زمان ارزیابی استارتاپ‌ها، به این ابزار دقیق ارزیابی اقتصادی طرح‌ها توجه نداشته بلکه بیشتر به تیمی که قرار است آن استارتاپ را راه‌اندازی کنند توجه می‌کنند و در این راه از شهود و احساسات و تجربه‌های پیشین خود بسیار بهره می‌برند، چراکه آنها می‌دانند علت شکست 60 درصد از سرمایه‌گذاری‌های جدید، مشکلات مربوط به تیم است!مقاله در پاسخ به پرسش اصلی خود می‌گوید: یکی از پاسخ‌های معمول، تجربه پیشین اعضای تیم است. اما آیا تجربه پیشین به‌تنهایی تضمین‌کننده موفقیت یک تیم هست؟ بررسی 95 تیم استارتاپی در هلند نشان می‌دهد که اگرچه تجربه اعضای تیم منابع دردسترس آنها را گسترش می‌دهد و به افراد کمک می‌کند که فرصت‌ها را تشخیص دهند و مسلما اثر مثبتی بر کارایی اعضای تیم دارد، اما به‌تنهایی برای رشد يك تیم کافی نیست! بلکه از عوامل مهم مؤثر در امتیازدهی کارایی یک تیم، اشتیاق مشترک(Shared Passion) در کارآفرینی و چشم‌انداز استراتژیک مشترک (Shared Strategic Vision) برای کسب‌وکار است.بررسی فوق نشان داده که هنگام انجام نوآوری در محصول و سرویس‌های ارائه‌شده، ایجاد رضایت در مشتری، کنترل هزینه و افزایش سطح فروش مورد انتظار گروهی از افراد که تجربه قبلی بالایی دارند اما دارای سطح پایین اشتیاق و چشم‌انداز جمعی هستند، عملکرد ضعیفی داشته و در مقابل گروهی از افراد با تجربه قبلی متوسط اما سطوح بالای اشتیاق و چشم‌انداز جمعی، عملکرد قوی‌تر و بهتری از خود نشان داده‌اند.درواقع تجربه پیشین تنها در صورتی منجر به کارایی بهتر می‌شود که اعضای تیم چشم‌انداز استراتژیک مشترکی را برای شرکت در نظر بگیرند. بنابراین، زمانی ‌که اعضای یک تیم درمورد استراتژی آینده یک شرکت توافق ندارند، دانش و مهارت فردی آنها تنها می‌تواند به‌صورت محدودی در کارایی تیم اثرگذار باشد. تیم‌های موفق همه چیز را دارند: مهارت‌های سخت و نرم مقاله در ادامه تعریفی از توانایی‌های سخت و نرم ارائه می‌دهد: توانایی‌های سخت یعنی تجربه پیشین و توانایی‌های نرم یعنی اشتیاق و چشم‌انداز که تیم‌های درخشان از هردو این توانایی‌ها بهره‌مند هستند و میان این توانایی‌ها و توانایی‌های افراد تعادل برقرار است. اگر اعضای تیم به‌شدت باهوش و باتجربه باشند، اما به‌دلیل ناهماهنگی در داشتن چشم‌انداز برای شرکت نتوانند دانش خود را با یکدیگر به اشتراک بگذارند، دانش آنها برای تیم نه تنها مفید نخواهد بود، بلکه عملکرد تیم را بدتر هم می‌کند.در ادامه، مقاله نمونه‌ای را برای بیان اهمیت تعادل در توانایی‌های سخت و نرم افراد یک تیم ذکر می‌کند: شرکتی با مدیرعاملی با تجربه بالا در زمینه صنعت، مدیر مالی، با تجربه‌ کار در شرکت‌های مختلف و فارغ‌التحصیل هاروارد و مسئول فروش، با تجربه کار در مایکروسافت، پس از چند هفته کوتاه شکست خورده و از هم می‌پاشد. با وجود اینکه روی کاغذ، این تیم تمام موارد مورد نیاز جهت بزرگ‌شدن را داشت، اما نداشتن چشم‌انداز یکسان و اشتیاق برابر و دغدغه یکسان برای کار، این تیم را به ‌سوی شکست سوق داد. زمانی که اهداف مشترک برای اعضای تیم وجود نداشته باشد، عدم ارتباط کارآمد اعضا در به ‌اشتراک‌گذاری دانش و تجربه و در نهایت شکست تیم قطعی است.جمع‌بندی نهایی این نوشتار در سایت HBP آن است که «یک رزومه درخشان به‌تنهایی و بدون داشتن اشتیاق کارآفرینی و چشم‌انداز استراتژیک تنها یک برگ کاغذ است».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.