درخواست مرد محکوم به قصاص از مردم، برای بازگشت به زندگی
شرق، شهریار کریمی: مردی که 14 سال پیش در جریان درگیری با اقوام همسرش مرتکب قتل شده بود، برای رهایی از چوبه دار چشمانتظار کمکهای مردمی است. نامش «سیروس» است و با زبان کردی سخن میگوید. قبل از آنکه لب به سخن بگشاید، آهی از سر درد و پشیمانی از اعماق وجودش میکشد: «یک زندانی اعدامی وقتی پایش به زندان میرسد، باید بگوید به جز خدا هیچکس را ندارم. من به جز خدا کسی را ندارم و تنها امیدم به توجه خداوند و لطف و مهربانی هموطنان نیکوکار است. ما زندانیهای محکوم به قصاص همان زمان که حکم قصاصمان صادر میشود، خود را مرده به حساب میآوریم؛ مردههایی که در هواخوری و راهروهای زندان قدم میزنیم. نمیدانم متوجه حرفهایم میشوید یا نه؟ وقتی که آزادی نباشد، مرگ نعمت است. زندگی در پشت میلههای زندان خود مرگ است. من آزادیام را ابتدا از خدا میخواهم و بعد از مردم نیکوکار». پلیس کرمانشاه پاییز 1384 با تماسهای مردمی، در جریان نزاع خانوادگی منجر به قتل در یکی از محلات کرمانشاه قرار گرفت و پس از آن پلیس در محل قتل حضور یافت و شخصی به نام «سیروس» در ارتباط با قتل انجامشده به عنوان متهم اصلی دستگیر شد. پس از تحقیقات اولیه پلیس مشخص شد سیروس بهدلیل اختلافات با خانواده همسرش با آنها درگیر شده که در این درگیری یکی از اقوام همسرش فوت شده است. سیروس پس از وقوع نزاع از محل درگیری فرار کرده بود اما پس از شنیدن خبر فوت فامیل همسرش، خود را به پلیس معرفی کرد و پس از دستگیری به زندان منتقل شد. بر اساس اظهارات سیروس در دادنامه، او درباره انگیزه قتلی که انجام داده بود، به دادگاه گفت: «من قصد کشتن مقتول را نداشتم و فقط قصد داشتم به مقتول اخطار دهم که در زندگی خانوادگی من دخالت نکند. مدت دو سال بود که همسرم بهحالت قهر از خانه من به منزل پدرش رفته بود و من فکر میکردم شوهرخاله زنم مانع بازگشت او به منزل من میشود؛ بههمیندلیل با او درگیر شدم اما بههیچعنوان قصد قتل او را نداشتم. من اشتباه کردم و از خانواده مقتول درخواست بخشش میکنم». سیروس در جریان دادرسی به جرم قتل عمد، محاکمه و به قصاص با طنابِ دار محکوم شد. پس از آن با وساطت اقوام و ریشسفیدان فامیل پدر و مادر مقتول، پس از آنکه برایشان محرز شد سیروس قصد قتل فرزندشان را نداشت، بدون هیچ چشمداشت مالی، از سهم دیه فرزند خود چشمپوشی کردند و رضایت خود را از او به ثبت رساندند اما مسئله اینجا به پایان نرسید. از آنجا که مقتول دارای زن و فرزند بود، سیروس باید رضایت آنها را نیز به دست میآورد که این کار تاکنون میسر نشده است. اکنون پس از 14 سال تحمل حبس، سیروس به 46سالگی رسیده است. غم و اندوه و زندگی در زندان، چهرهای پیرتر از سن واقعی او برایش ترسیم کرده است. خودش در اینباره میگوید: «فولاد را به مدت 14 سال در گوشهای از هواخوری زندان بگذار و بعد از 14 سال برگرد و نگاه کن. آنوقت میبینی فولاد هم پس از 14 سال حبس و یکجانشینی زنگ میزند و زیر بار فشار زندان و غم و غصه خم میشود. من بیشتر از حکم قصاص مجازات شدهام و از مردم نیکوکار خواهشمندم به من کمک کنند تا به آزادی برسم یا برایم دعا کنید به مرگ نزدیک شوم». همسر و فرزندان مقتول نه به اعدام سیروس تمایل دارند نه میخواهند به قاتل همسر و پدرشان رضایت دهند اما در گفتوگو با شورای حل اختلاف ویژه صلح و سازش قتل، رضایت خود را در صورت دریافت مبلغ دیه مقتول اعلام کردهاند. این موضوع در حالی است که سیروس همه دارایی خود را در زندان بهعنوان مهریه به همسرش داده و برای جلب رضایت همسر و فرزندان مقتول آهی در بساط ندارد و از طولانیشدن حبس خود به ستوه آمده است؛ به همین دلیل تاکنون سه بار درخواست تعیین تکلیف «اعدام یا آزادی» را تقدیم دادگاه کرده است. با اینحال، ناگهان تصمیم گرفت درخواست کمک خود را از طریق روزنامه «شرق» به اطلاع خیران نیکوکار برساند تا به زندگی بازگردد. سیروس در گوشه نمازخانه زندان با چشمان اشکبار خیران زندگیبخش را چنین خطاب قرار میدهد: «تمام امید من پس از خدا به دستهای پربرکت شماست. شما در همین زندان، زندانیهایی را از پای چوبه دار نجات دادهاید و به زندگی برگرداندید که هیچکس انتظار برگشت آنها را به زندگی نداشت. من از شما میخواهم این زندانی زجرکشیده، نادم و پشیمان را به زندگی بازگردانید. امیدوارم درهای رحمت همیشه برای شما و خانواده شما باز باشد». سیروس اکنون در زندان دیزلآباد کرمانشاه چشم به لطف خیران نیکوکار دوخته است. او از کرده خویش پشیمان است و در دعاهای خود از خداوند یکتا و روح آن مرحوم درخواست بخشش دارد. افراد نیکوکاری که قصد کمک به نجات و آزادی او را دارند، میتوانند کمکهای خود را به شماره حساب 0336508736003 و شماره کارت: 6037997352234794 که متعلق به سیروس کرمی است، واریز کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.