هزاران هنگکنگی به ساختمانهای دولتی این منطقه حمله کردند
آزمون یک جنبش بیسر
معترضان هنگکنگی از رویکرد دفاعی و درخواست لغو لایحه استرداد متهمان قضائی به چین به رویکردی تهاجمی و درخواستهایی فراتر همچون استعفای دولت این منطقه رسیدهاند. روز گذشته و همزمان با سالگرد الحاق این منطقه از بریتانیا به چین، هزاران معترض عمدتا جوان به خیابانهای هنگکنگ آمدند و بسیاری از آنها بعدازظهر دوشنبه تلاش کردند به ساختمانهای دولتی وارد شوند. تعدادی از معترضان با یورش به ساختمانهای دولتی و شکستن شیشهها راه خود را به این مراکز باز کردند اما برخی وکلای هنگکنگی به این معترضان هشدار داده بودند که یورش به ساختمانهای دولتی میتواند خطر دستگیری و حبس بالای 10ساله برای آنها به دنبال داشته باشد. به گزارش سیانان، معترضان پنجرهها را شکستند و فنسهای آهنی را جدا کردند تا بتوانند به داخل ساختمان راه پیدا کنند. با غروب آفتاب بر تعداد معترضان اطراف ساختمانهای دولتی هم افزوده شد و دریایی از معترضانی با کلاههای ایمنی زردرنگ در تصاویر دیده میشد. آنطور که در گزارشها آمده است، ظاهرا اختلافی میان معترضان به وجود آمده بود و برخی خواستار ورود به مراکز دولتی بودند و برخی میگفتند آنها باید از این کار اجتناب کنند. تا لحظه تنظیم این گزارش پلیس مستقر در ساختمانهای دولتی از درگیری با معترضان پرهیز کرده است. نیروهای امنیتی که با ماسکهای گاز و سپر در داخل ساختمان مستقر شده بودند، اوایل روز پلاکاردی سرخرنگ به دست گرفته بودند که روی آن خطاب به معترضان نوشته شده بود: «به یورش خاتمه دهید وگرنه به زور متوسل میشویم». با این حال در نقاط دیگر، درگیریهایی میان نیروهای امنیتی و معترضان روی داد و پلیس با گاز اشکآور و باتوم به معترضان حمله کرد. یکی از معترضان حدودا 20ساله در گفتوگو با خبرنگار گاردین، مستقر در محل، گفت: «هر اتفاقی که افتاده نتیجه این است که دولت ما را نادیده گرفته است. آنها همین را میخواستند. هیچکس نمیخواهد در این روز گرم به خیابان بیاید ولی اگر نمیآمدیم، کار هنگکنگ تمام بود». یکی دیگر از معترضان که 32ساله است و سر و گردنش را با دستمال سیاه پوشانده، درباره این اعتراضات به گاردین چنین گفت: «میلیونها نفر برای اعتراض به خیابان آمدهاند و دولت همچنان خواسته ما را نادیده میگیرد. این خشونت برای فشار بیشتر بر دولت است. نمیدانیم که این حرکت جواب میدهد یا نه ولی امیدواریم راهی پیدا کنیم که دولت ما را جدی بگیرد. اگر این هم جواب ندهد، ما چیزی برای ازدستدادن نداریم. ما میخواهیم مصممبودن خودمان را برای گرفتن چیزی که به آن نیاز داریم نشان دهیم، حالا هزینهاش هر چقدر میخواهد باشد». علاوه بر تظاهرات اطراف ساختمانهای دولتی، هزاران نفر هم در راهپیمایی گستردهای که از پیش برنامهریزی شده بود شرکت کردند. در این راهپیمایی که عمدتا مسالمتآمیز بود، طبقات مختلف هنگکنگی حضور داشتند. هرچند نه پلیس و نه سازماندهندگان تظاهرات تعداد شرکتکنندگان را تخمین نزدند و به همین دلیل مشخص نیست که آیا این راهپیمایی از راهپیماییهای هفتههای گذشته گستردهتر بوده است یا نه. تظاهرات اول ماه جولاي در هنگکنگ رویدادی سالانه به شمار میرود ولی همانطور که انتظار میرفت به یک راهپیمایی اعتراضی علیه دولت منطقه بدل شد. یکی از معترضان که 85ساله است گفت برای اولین بار از زمان بالاگرفتن اعتراضات در هفتههای اخیر تصمیم گرفته به دیگر معترضان بپیوندد چراکه خواستار لغو دائم لایحه استرداد است: «تاکنون این لایحه فقط به حالت تعلیق درآمده، ولی به خاطر هنگکنگ، باید کلا لغو شود». حدود یک کیلومتر آن سوتر، دولت محلی تحت ریاست کری لم، در حال آمادهشدن برای برگزاری جشن الحاق هنگکنگ به چین بود. حدود دو دهه پیش و در سال 1997، هنگکنگ که در آن زمان مستعمره بریتانیا بود، بعد از بیش از 150 سال به چین بازگردانده شد. با این حال از همان زمان هنگکنگ طبق سیاست «یک کشور، دو نظام» اداره میشود و تا حدود زیادی منطقهای خودمختار به حساب میآید. بر اساس این نظام، هنگکنگ دارای نظام قضائی مستقلی است که نسبت به چین از آزادیهای بیشتری برخوردار است. از همین رو وقتی دولت محلی هنگکنگ لایحه استرداد متهمان به چین را مطرح کرد، بسیاری از هنگکنگیها استقلال سیستم قضائی منطقه خود را در خطر دیدند و به اعتراض پرداختند. این اعتراضات در چند هفته گذشته ادامه داشت و پس از آن دولت منطقه اعلام کرد که بررسی این لایحه را فعلا به تعویق انداخته است. ولی این تعلیق معترضان را راضی نکرد و آنها با ادامه اعتراضات خود خواستار لغو کامل این لایحه شدند. خواسته معترضان از این هم فراتر رفت و آنها استعفای کری لم، رئیس اجرائی منطقه هنگکنگ، را خواستار شدند. لم که از روز 18 ژوئن و اعلام تعلیق لایحه استرداد کمتر در انظار عمومی ظاهر شده بود، در مراسم سالگرد الحاق هنگکنگ به چین با لحنی ترسخورده گفت اعتراضات به او نشان دادهاند که دولت باید بیش از این به خواسته مردم و بهویژه جوانان گوش دهد. مراسم سالگرد الحاق هنگکنگ به چین برخلاف هر سال در فضایی داخلی برگزار شد و دولت بدی آبوهوا را علت این تصمیم عنوان کرد. هرچند به نظر میرسد ترس از یورش معترضان دلیل اصلی انتقال محل برگزاری به فضایی داخلی بوده است. معترضان هنگکنگی از هر فرصتی برای بیان خواستههای خود استفاده میکنند. از اوایل ماه ژوئن تاکنون اعتراضات هنگکنگیها ادامه داشته ولی آنطور که تحلیلگران میگویند اینکه از این به بعد اعتراضات به چه سمت و سويی میرود در واقع آزمونی برای پاسخ به این پرسش اساسی است که یک جنبش اجتماعی بیرهبر و تمرکززداییشده تا کجا میتواند پیش رود و چه دستاوردهایی خواهد داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.