|

از انحلال هیئت‌مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر تا نیمه تیر

بیایید گفت‌وگو کنیم

گروه هنر: کانون کارگردانان خانه تئاتر با رأی هیئت‌مدیره‌اش منحل شد و در نیمه تیر با حضور اعضا دوباره انتخاباتی زودهنگام شکل می‌گیرد؛ اما همچنان درباره این انحلال چند‌و‌چونی میان اعضای کانون کارگردانان وجود دارد و هریک به‌نوعی دیگران را مسبب این انحلال می‌داند یا اینکه به دنبال ارائه دلایلی هستند که نتیجه‌اش بشود یک هیئت‌مدیره کارآمد که آماده رسیدگی به امور صنفی کارگردانان باشند. مریم معترف، نایب‌رئیس هیئت‌مدیره منحل‌شده کانون کارگردانان تئاتر، تصریح کرد کسانی که کاندیدای حضور در هیئت‌مدیره می‌شوند، باید برای امور کانون وقت بگذارند و برای رأی اکثریت احترام قائل شوند. مریم معترف: احترام به رأی اکثریت مریم معترف، نایب‌رئیس این هیئت‌مدیره، در یادداشتی درباره اظهارنظر رسانه‌ای یکی از اعضای هیئت‌مدیره منحل‌شده، توضیحاتی را ارائه داد.در این یادداشت آمده است:پس از انحلال هیئت‌مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر، تصمیم بر آن شد که مشکلات درون‌گروهی در جلسه انتخابات با اعضای کانون در میان گذاشته شود؛ ولی گویا یکی از اعضا با انتخاب روش دیگری و در یک مصاحبه رسانه‌ای مطالبی خلاف واقع را مطرح کرد که من نه در جواب او؛ بلکه برای روشن‌شدن قضایا طرح چند نکته را ضروری می‌دانم.با رأی اکثریت تصمیم بر انحلال هیئت‌مدیره گرفته شد، به امید آنکه منتخبان بعدی هنر بحث و گفت‌وگو را بشناسند و به جای قهرکردن، به رأی اکثریت احترام بگذارند؛ شاید همه بدانند که کاندیدا‌شدن برای حضور در هیئت‌رئیسه یک انجمن شرایط و ضوابطی را می‌طلبد که باید آنها را رعایت کرد. به ‌طور مثال باید وقت لازم برای حضور در جلسات را داشت و از اینکه برای این کار وقت می‌گذارند، منتی بر سر کسی ندارند.باید فعالانه در جلسات شرکت کنند و وظایفی را که هیئت‌مدیره بر‌عهده آنها می‌گذارد؛ به‌خوبی انجام دهند و روند پیشرفت کار را به ریاست هیئت‌مدیره و سایر اعضا گزارش دهند.بدون اطلاع رئیس هیئت‌مدیره درباره مسائل درون‌گروهی مصاحبه نکنند، در راستای حفظ منافع انجمن و اعضای آن کوشا باشند و از همه مهم‌تر آگاه باشند که تصمیمات هیئت‌مدیره پس از رایزنی و مشورت اعضای حاضر در جلسه با رأی اکثریت تصویب می‌شود و پس از رأی‌گیری نهایی، عضوی حق اعتراض ندارد و باید به تصمیم گرفته‌شده از طرف اکثریت، احترام بگذارد و آن را لازم‌الاجرا بداند.از‌آنجا‌که در هیئت‌مدیره اخیر کانون این موارد رعایت نمی‌شد و بیشتر اوقات گفت‌وگوهای بی‌نتیجه، وقت جلسات را می‌گرفت و تصمیم‌گیری‌های جمعی اکثریت، با مخالفت‌های اقلیت روبه‌رو می‌شد، با رأی اکثریت تصمیم بر انحلال هیئت‌مدیره گرفته شد، به امید آنکه منتخبان بعدی هنر بحث و گفت‌وگو را بشناسند و به جای قهر‌کردن، به رأی اکثریت احترام بگذارند تا کارها به‌خوبی پیش برود و هیئت‌مدیره بتواند مأموریتی را که اعضا برعهده آنها گذاشته‌اند، به نحو احسن انجام دهد. به امید روزهای بهتر برای کانون کارگردانان خانه تئاتر. مسعود موسوی: نبودن وزنه‌های سنگین مسعود موسوی، مدرس و کارگردان تئاتر و از اعضای هیئت‌مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر که به‌تازگی با تأیید اعضا، منحل شده است، درباره جزئیات این اتفاق به مهر گفت: این پنجمین دوره‌ای بود که من جزء هیئت‌مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر بودم؛ اما در این دوره تصمیم جمعی بر این شد که هیئت‌مدیره منحل شود و با انتخاباتی زودتر از موعد هیئت‌مدیره‌ای همسوتر انتخاب شوند و آغاز‌به‌کار کنند.او ادامه داد: در مواردی که قصد دارم بیان کنم، اصلا شخص خاصی مدنظرم نیست و اینکه گروه اعضای هیئت‌مدیره به این نتیجه رسیده‌اند که استعفای دسته‌جمعی بدهند، نشان‌دهنده وجود دموکراسی در گروه است؛ چون مجبور نبودند یکدیگر را تحمل کنند و به این نتیجه رسیدند که با آمدن اشخاص جدید شاید اتفاقات بهتری رخ دهد؛ بنابراین من از این منظر به این اتفاق نگاه می‌کنم که انحلال کانون کارگردانان اتفاق بدی نبوده است.این کارگردان درباره اتفاقاتی که منجر به انحلال این دوره از کانون کارگردانان شده است، توضیح داد: این پنجمین دوره حضور من در کانون کارگردانان خانه تئاتر بود؛ اما این سؤال پیش می‌آید که چرا در چهار دوره قبل این مشکلات پیش نیامد.همین امر نشان‌دهنده این است که ما با مشکلاتی در کانون کارگردانان روبه‌رو بودیم که در دوره‌های قبل وجود نداشته است و البته باز هم تأکید می‌کنم که منظورم فرد خاصی نیست. یکی از مسائلی که دوره‌های پیشین وجود داشت و باعث شده بود ما با مشکلات این‌چنینی روبه‌رو نباشیم، حضور وزنه‌های پیش‌کسوت تئاتر در چهار دوره قبلی بود. می‌توانم از میان این نام‌ها به سهراب سلیمی اشاره کنم که در تمام این سال‌ها اگر هم مسئله‌ای پیش می‌آمد سریعا در راستای اهداف انجمن آن را حل‌وفصل می‌کرد و هیئت‌مدیره به کارش ادامه می‌داد.اگر قرار باشد ما با مسائل تئاتری روز ایران فاصله داشته باشیم و مشکلات کارگردانان تئاتر را نشناسیم پس به‌روز نیستیم و نمی‌توانیم هیچ کمکی به اعضا بکنیم پس همان بهتر که منحل شویم. موسوی تأکید کرد: آقای سلیمی اخیرا استعفا نداده و از چندین ماه قبل از حضور در جلسات هیئت‌مدیره کناره‌گیری کرده بود و اعلام کرد که دیگر نمی‌تواند ادامه دهد. از نظر من کانون کارگردانان خانه تئاتر برای ادامه فعالیتش باید چند ویژگی داشته باشد که در غیر این صورت حضورنداشتنش بهتر از ادامه فعالیتش است. اولین ویژگی کانون کارگردانان داشتن جسارت است و اگر قرار باشد ما با مسائل تئاتری روز ایران فاصله داشته باشیم و مشکلات کارگردانان تئاتر را نشناسیم پس به‌روز نیستیم و نمی‌توانیم هیچ کمکی به اعضا بکنیم پس همان بهتر که منحل شویم. او افزود: دومین مسئله‌ای که باید مورد توجه قرار گیرد وجود شجاعت و جسارت است. کانون کارگردانان باید از جریان روزمره تئاتر و جریان‌های دولتی که مانع از رشد انجمن‌هایی این‌چنینی می‌شوند، جدا شود و نه‌تنها سبقت بگیرد بلکه آنها را هم در راستایی که به درد انجمن بخورند، هدایت کند نه اینکه خودش در راستای اهداف آنها جلو برود و جرئت پیشرفت نداشته باشد.این کارگردان تئاتر تأکید کرد: وقتی ما به جای پیشرفت، پسرفت داشته باشیم، فعالیتمان به مرگ تدریجی می‌انجامد. سومین مسئله این است که کانون کارگردانان به درد اعضا بخورد. زمانی که اعضا، هیئت‌مدیره‌ای را انتخاب می‌کنند انتظار دارند که به دردشان بخورد. من قبلا هم اعلام کرده‌ام که بیش از ۹۰ درصد اعضای کانون کارگردانان خانه تئاتر در طول سال حتی یک اجرا هم نصیبشان نمی‌شود چون یا تماشاخانه‌های خصوصی گران است یا تماشاخانه‌های دولتی دچار باندبازی شده‌اند که این مسئله یکی از معضلاتی بود که باید در هیئت‌مدیره به آن پرداخته می‌شد که هیچ‌گاه این اتفاق نیفتاد. سهراب سلیمی: پله نمی‌‌شوم سهراب سلیمی، کارگردان تئاتر و از اعضای باسابقه خانه تئاتر، درباره دلایل کناره‌گیری خود از حضور در هیئت‌مدیره انجمن کارگردانان این خانه، به مهر گفت: حدود یک سال است که در هیچ‌کدام از هیئت‌مدیره‌های خانه تئاتر از جمله هیئت‌مدیره انجمن کارگردانان عضو نیستم زیرا به این باور رسیدم که افراد فقط می‌خواهند خود را مطرح کنند و از این رو به جای عمل، شعار می‌دهند.او تأکید کرد: یک عمر به‌زعم خودم صادقانه کار کردم و این عملکرد را جزء وظایف صنفی، اخلاقی و کاری خود می‌دانم ولی افراد برای صعود خود پله می‌خواهند و من پله کسی نمی‌شوم. از یک‌سال پیش کاملا دورنمای این روند خانه تئاتر را می‌دیدم.سلیمی در ادامه سخنان خود تصریح کرد: همه شعار می‌دهند که می‌خواهیم خانه تئاتر را از انزوا و از دست کهنه‌پرستان دربیاوریم. با شعار نمی‌توان این کارها را انجام داد بلکه باید به دل کار وارد شد. اینکه اشتباهات و انجام‌نشدن کارها را به گردن دیگری بیندازیم درست نیست، اینکه دیالوگ برقرار نشود و هر کسی بگوید آن چیزی که من می‌گویم درست است، روند نامناسبی است. این هنرمند تئاتر با بیان اینکه از حرکت‌های شعاری خسته شدم، اظهار کرد: باید از کسی که شعارهای گنده‌گنده می‌دهد، ترسید. اینکه گفته می‌شود خانه تئاتر را متحول می‌کنیم شعار بزرگی است زیرا باید ببینیم در درجه اول می‌توانیم با خودمان به گفتمان برسیم. در حرف همه می‌توانیم ادعاهای بزرگ داشته باشیم ولی در عمل باید دید که قادر به انجام چه کاری هستیم.او در پایان سخنان خود یادآور شد: ۱۱ سال عمر خود را برای ساخت‌وساز عمارت جدید خانه تئاتر گذاشتم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.