غرفه ایران در دوسالانه ونیز
گروه هنر: «اسپوآرته دیجیتال» مجله ایتالیایی تخصصی در حوزه هنرهای معاصر، ویژهنامهای را (چهارم ژوئن 2019 ) برای پنجاهوهشتمین دوسالانه هنری ونیز منتشر کرده است. در این ویژهنامه، غرفه ایران در قسمت «مشارکت ملی» در فهرست برترین شرکتکنندهها در این رویداد هنری دیده میشود. به گزارش واحد ارتباطات و رسانه اداره کل هنرهای تجسمی، این مجله در معرفی غرفه ایران مینویسد: بار دیگر، متنی به منبع الهام غرفهای ملی تبدیل شده است؛ در این مورد غرفه ایران از شعری الهام گرفته که سروده شاعر معاصر پارسی «محمدرضا شفیعیکدکنی» است. سه هنرمند مدعو با این نیت در این دوره دوسالانه شرکت کردهاند که تصویری واحد و همزمان متفاوت از تصور مرسومی که از هنر معاصر ایران وجود دارد و درکی دور را از نگاههای کلیشهای ارائه دهند. بنابراین عنوان انتخابی برای غرفه «از بودن و سرودن» نیاز به «بودن و سرودن» را به تصویر میکشد و حقیقت خودش را از طریق هنر بیان میکند. ورودی غرفه به کار جوانترین هنرمند، علی میرعظیمی متولد 1984 اختصاص یافته است. بعد از گذراندن و تجربهکردن روشهای مختلف بیانی ازجمله سینما، فلسفه و هنرهای تجسمی، میرعظیمی اینستالیشنی را معرفی میکند که روی ایده «نما» و «نمای معکوس» و روی «عمق معکوس» کار میکند و با سوقدادن این ایده بهسوی ناکاملی زبان و رؤیا، اینستالیشنی فعال خلق کرده است. ایده اصلی کارش مقایسهای میان استعداد یادگیری زبان در کودک انسان و فنچ نابالغ است. در این مطلب آمده است: «زندگی» اثر رضا لواسانی، اینستالیشنی است که این هنرمند در سال 2012 آن را آغاز کرده است. اثری که او با تمام ویژگیهای مختلف و جزئیات سه سال روی آن کرده است. این کار که با خمیرکاغذ خلق شده، به لواسانی اجازه میدهد که بر مفهوم بازیافت در سطح نمادینش تأکید کند. ما مقابل میزی هستیم که بهخوبی چیده شده و از طریق اشیایی ساده از زیبایی زندگی سخن میگوید و با نشاندادن معنی گذر زمان، تصویری شاعرانه را از آن منعکس میکند. ویژهنامه «اسپوآرته دیجیتال» درباره اثر «سمیرا علیخانزاده» نوشته است: علیخانزاده (متولد 1967) است. او در اثرش با یادآوری گذشته بازتابی از زمان آینده را نشان میدهد. عکسهای خانوادگی در مرکز پژوهش و ماده اولیه اینستالیشنهای او هستند. در مجموعه «جالباسیها» علیخانزاده پرترههایی را از پسزمینه عکسهای قدیمی جدا کرده و آنها را روی توری سیمی که شکل لباسی زنانه را شبیهسازی میکند، قرار داده است. هدف این است که بیننده را بهگونهای هدایت کند که علاوه بر دیدن مشاهدات ساده عکس، روایتی دیداری را هم دنبال کند. از نظر این هنرمند، تغییردادن تصاویر، روشی را برای درک مفاهیم هویتی و خاطرات نشان میدهد. گفتنی است، بیینال هنر ونیز مهمترین رخداد هنرهای تجسمی در جهان تلقی میشود و برخی به آن لقب المپیک هنر دادهاند. این سازمان که قدیمیترین دوسالانه جهان است، امسال در آستانه 116سالگی، پنجاهوهشتمین دوره خود را برگزار میکند. در هر دوره این دوسالانه، کشورهای جهان، مشارکت فعال دارند و غرفه خود را بر مبنای هنر معاصرشان به نمایش میگذارند. در کنار مشارکت ملی کشورها، رویدادهایی موازی نیز توسط هنرمندان و بنیادها و گالریها در سطح شهر ونیز برگزار میشود. شایان ذکر است تاکنون 56 دوره بیینال ونیز برگزار شده که کشور ایران در هشت دوره آن شرکت کرده است. حضور ایران در این بیینال دو دوره پیش از انقلاب اسلامی و شش دوره آن پس از انقلاب اسلامی بوده است. پنجاهوهشتمین بیینال ونیز از اردیبهشتماه در Fondaco Marcello شهر ونیز ایتالیا آغاز شده و تا سوم آذر (24 نوامبر) در ونیز برپاست. این نمایشگاه به همت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و با حمایت بانک آینده برگزار شده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.