گفتوگو و احياي سياست در ايران
شماره جديد فصلنامه مطالعات ايراني «پويه» اين بار با موضوع «گفتوگو و احياي سياست در ايران» براي پاييز و زمستان 97 با تأخير منتشر شده است. مسعود پدرام دبير علمي اين نشريه در سرمقالهاي كه با عنوان «گفتوگو، در ميانه مروت و مدارا» منتشر شده است، به بررسي ذهن ايراني در مواجهه با دو موضوع مروت و مدارا و گفتوگو پرداخته است. به جايگاه سكوت در ميانه گفتوگو از دو منظر پرداخته و اينكه وقتي كسي وارد گفتوگو ميشود به مشاركتكننده تبديل ميشود. در مورد جامعه ايران و گفتوگو نيز نوشته است بايد در وهله اول به اين نكته توجه كرد كه «تمايزگذاري ميان گفتوگوي اصيل و غيراصيل (چانهزني و لابي) اهميتي حياتي دارد». جاي خالي گفتوگو در جامعه ايران باعث شده تا سپهر عمومي نحيف و كمرمق شود. خشونت همواره مانعي بزرگ و سخت براي پيشبرد گفتوگو در سپهر عمومي بوده است. در اين شماره فصلنامه محمدرضا شفيعيكدكني در يك گفتوگوي خودماني ايدهاي بديع را در مورد گفتوگو و نسبت با فرهنگ ايراني پيش مينهد و با قراردادن گفتوگو در بستر فرهنگ ايراني، سه ميدان مرتبط با يكديگر را شامل شعر فارسي، عرفان ايراني و موسيقي ايراني ميگشايد. «سوسن شريعتي» با رويكرد تحليل تاريخي به سراغ گفتوگو ميرود و كژتابيهاي دو مفهوم «توتاليتاريسم خاموشي» و «ديكتاتوري هياهو» را نمايان و تأكيد ميكند من ايراني بايد از اسارت در تنهايي، نوستالژي و حافظه شفاهي نيز رهايي يابد. رحمان قهرمانپور در قلمرو علم سياست به موانع و الزامات گفتوگو در بستر جامعه ايران پرداخته است. كيان پولادي در بستر جامعهشناسي سياسي از مفاهيم نقد ادبي نيز كمك ميگيرد و بحران كنوني ايران را در معرض تحليلي نقادانه قرار ميدهد. او وضعيت بغرنجي را بازنمايي ميكند كه سالهاست نه تنها گريبانگير دولت بلكه تمام جامعه ايران است و از نظر او در شرايطي كه با وسعت هژموني طبقه متوسط نيروي تحولخواه بيشتر شده است، تنها راه برونرفت از اين وضعیت كه او تقديري تراژيك مينامد، گفتوگو در سطوح مختلف جامعه است. عليرضا بهشتي با لحاظكردن نظريه احمد اشرف در مورد اليت ايراني و با بهكاربستن نظريه رالز در مورد تنوع فرهنگي، تحليلي از سياست شمول و طرد در ايران به دست ميدهد. از نظر مقصود فراستخواه ضرورت گفتوگو در دموكراسي از آنجاست كه نه تنها دموكراسي بلكه صلح و همبستگي را نيز پايدار ميكند. فاطمه بقراطي و آروين صداقتكيش از منظر تجسمي و موسيقي به اين مباحث ميپردازند و ابوالفضل مينويي با يادآوري اين واقعيت كه همچنان رويكرد رئاليستي ميتواند جهان را انسانيتر كند. حسين مصباحيان روايتي پسااستعماري و تحليلي از تأملات چند انديشمند ارائه ميدهد. مصطفي كاظميان نيز به نقش گفتوگو در سازگاري فرد مهاجر در جامعه ميزبان ميپردازد و رضا مطهري از منظر اقتصادي با درنظرداشتن تنيدگي اقتصاد با سياست و مشاركت افراد، موضوع را مورد بحث قرار ميدهد. در انتها نيز حميد احراري پروژهاي دشوار را در قالب مقاله بيان ميكند با اين پيشفرض كه مسيرهاي مدرنيته يكسان نيست. مسعود پدرام، مدیر علمی تحریریه، در سرمقاله نخستین شماره فصلنامه مطالعات ایرانی پویه نوشته است: صلح با فضای امن، توسعه فردی و جمعی، دوستی و اعتماد و همبستگی پیوندی ناگسستنی دارد. به این دلیل، گام اول را در وادی صلح نهادیم و در شماره اول از صلح گفتیم تا در ادامه مسیر، در گامهای بعدی، موضوعات دیگری چون عدالت و دموکراسی و هویت و گفتوگو و اخلاق را نیز در سپهر عمومی وارد کنیم. اين فصلنامه در شماره سه و چهار، بهار و تابستان ۱۳۹۷ با موضوع ناسیونالیسم ایرانی، تبارگرا یا دموکراتیک منتشر شد. در سرمقاله این فصلنامه مطلبی با عنوان «ما» و این «مرز پرگهر» منتشر شد. همانطور كه در پشت جلد شماره آخر آن نوشته شده است: «از دوره مشروطه تاكنون، حياتيترين امكانهاي ترويج گفتوگوي اصيل در ايران، يعني نشريات مستقل، دانشگاهها و محافل و مجامع روشنفكري، همواره در سايه خشونتي ديرپا و گسترده زيستهاند؛ اما همچنان سپهر عمومي زنده است و جامعه را به گفتوگو فرا ميخواند». آشنايي با آراي لكان گروه مطالعات علم و مؤسسه پژوهشي حكمت و فلسفه در ادامه برگزاري مجموعه دورههاي كوتاهمدت خود اين بار با موضوع «آشنايي با آراي لكان» كارگاهي با حضور دكتر فرزام پروا (روانكاو و روانپزشك) برگزار كرده است. اين دوره روزهاي يكشنبه از ساعت 9 تا 11 در محل مؤسسه پژوهشي حكمت و فلسفه ايران در خيابان نوفللوشاتو برگزار ميشود. اين دوره از يكشنبه 26 خرداد تا 30 تير ادامه دارد. علاقهمندان ميتوانند رزومه خود را به آدرس [email protected] ارســـال كننــد و اطــــلاعات تكمـــيلي را از سايت www. irip.ir مؤســـسه پيگيري كنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.