در آستانه كاناداييشدن
غير از ماجراي پورشه و مازراتي كه هادي رضوي خريداري كرده و بهشدت مورد توجه كاربران شبكههاي اجتماعي است، ماجراي قرارداد و بدهي برانكو موضوع ديگري است كه كاربران را بهشدت درگير كرده است؛ هرچند رامبد جوان و نگار جواهريان اعلام كردهاند براي اكران فيلم «قانون مورفي» به تورنتوي كانادا سفر كردهاند؛ اما برداشت مخاطبان اين است كه هدف آنها تولد فرزندشان در كشوري غير از ايران است. يكي از بيشترين نوشتهها كه مورد استقبال قرار گرفته، اين است: «مردمممم خوب ایران! ماااا شما رو خعلییییی دوس داریم! خیلییییییی! فقط یه توک پا میریم کانادا بچمون شهروند اونجا باشه از همون اول! بعد برمیگردیم! ضمنا... یادتون نره!» يا ديگري نوشت: «به احترام مردم خوب ایران ما رفتیم کانادا تا بچهمون ایران به دنیا نیاد و شهروند کانادا بشه دوباره برمیگردیم و میگیم شما خییلی خوبید ایران خیییلی خوبه، خیییییلی تا... رو نصب کنید ما برگشتیم». كاربران انگار انتظار داشتند کسی مثل رامبد جوان که مدام از ایراندوستبودن و کمک به هموطنها حرف میزد و هرشب میگفت عاشق مردم ایران است، توجه ويژهاي به اين نكته داشته باشد. اما سؤال اين است که حتي اگر اين زوج شناختهشده سينمايي بخواهند فرزندشان را در کانادا به دنیا بیايد، چه ایرادی دارد؟ اكنون بسياري از شهروندان ایرانی دیگر هم این کار را ميكنند؛ پس چرا افرادي نظير فرخنژاد يا مهناز افشار و... مورد پرسش قرار ميگيرند؟ دليل خيلي ساده است، سلبريتيبودن، در قلب مردم بودن هنگامي معنا ميدهد كه به شكل واقعي همراه و شبيه بيشتر آنها بود. البته هيچ جاي نگراني نيست. بسياري از ما حافظه كوتاهي داريم و بهسرعت اين ماجرا فراموش ميشود و دوباره ساعتها پاي خندوانه و ديگر فيلمهاي اين كارگردان و بازيگر مينشينيم. نمونهاش را بارها داشتهايم. امين حيايي با فیلم قلادههاي طلا بود كه مردم به او در صف و در خيابان بياعتنايي ميكردند، حالا دوباره جايگاهش را بين مردم بازيافته است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.