|

تعویض کارت‌های ملی با کاغذهای بی‌اعتبار

بنابراین با توجه به عملکرد گذشته و وضعیت کنونی این سازمان، هرچند به نظر می‌رسد اهداف اولیه‌ طرح مبنی‌بر ساماندهی نظام اطلاعات انسانی کشور، بهینه‌سازی‌ حکمرانی و کارآمدسازی نظام بوروکراسی از طریق کاربردی‌کردن کارت هوشمند ملی را به دلایل مختلف، از جمله: وضعیت مدیریتی، اهداف غیرعملی، تغییرات تکنولوژی، شرایط اجتماعی و... را باید به فراموشی سپرد و این طرح را در ردیف پروژه‌‌های بی‌حاصل و فاقد توجیه اقتصادی- فنی قلمداد کرد و میلیاردها ریال هزینه‌ صرف‌شده را هدررفته منظور کرد؛ اما با توجه به خطراتی که در پی تصمیم اخیر مسئولان سازمان ثبت‌احوال به بهانه ثبت‌نام‌نکردن کارت هوشمند (که قرار هم نیست کارتی صادر شود) با ابطال کارت‌های موجود در دست مردم و مسدودسازی سامانه استعلام، جلوی خدمت‌رسانی به بیش از 18 میلیون شهروند را گرفته‌ و باعث ایجاد التهاب در جامعه شده‌اند ضرورت دارد نهادهای مسئول و ناظر (از جمله شخص رئیس‌جمهور، وزیر کشور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و کمیسیون‌های مربوطه و قوه ‌قضائیه [سازمان بازرسی کل کشور و دادستان کل کشور]) به فوریت مداخله کرده و ضمن لغو این تصمیم عجیب؛ ابعاد و زوایای پنهان این طرح را با توجه به محورهای زیر مورد بررسی و تحقیق و تفحص قرار داده تا گامی اساسی در جهت شفافیت و سالم‌سازی نظام اداری کشور برداشته شود. 1- با وجود تشکیل پایگاه اطلاعات جمعیتی کشور و اختصاص شماره ملی یکتا به تمامی شهروندان ایرانی و همچنین ایجاد ارتباط برخط دستگاه‌های اداری با پایگاه ثبت‌احوال و استعلام‌گیری برخط از آن، مزیت و ضرورت کارت هوشمند ملی نسبت به شبکه ارتباطی پایگاه چیست و این طرح قرار است چه گرهی از مشکلات کشور و شهروندان باز کند؟ آیا این طرح کارت هوشمند ملی دارای سند مطالعاتی اعم از تطبیقی و توجیه فنی و اقتصادی (هزینه - منفعت) است؟ 2- دلایل اصلی صادرنشدن کارت برای حدود 5/6 میلیون نفر از افراد ثبت‌نام‌کننده در سال 97 چیست؟ و چرا با وجود الزام قانون به صدور یک‌هفته‌ای کارت (ماده 8 آیین‌نامه) و گذشت قریب ‌به یک‌سال از ارائه تقاضا توسط شهروندان هنوز کارتی صادر نشده است؟ مردم تا چه زمانی باید صبر کنند تا کارت به ‌دستشان برسد؟ 3- چرا با وجود محقق‌نشدن تعهدات سال 1397 و صادرنشدن درخواست‌های قبل، مجددا در سال 1398 اقدام به فراخوان عمومی و الزام مردم به ثبت‌نام کارت شده است و آیا بی‌اعتبارکردن کارت‌های موجود در دست مردم و مسدودکردن سامانه استعلام با مجوز و تصویب نهادهای فرادست بوده یا تصمیمی داخلی و خودسرانه بوده است؟ 4- هزینه طراحی و اجرای این طرح چه مقدار برآورد شده و تاکنون چه مقدار هزینه شده است؟ نحوه اجرای طرح و قراردادهای مرتبط در مراحل مختلف مطالعه، تهیه نرم‌افزار، خرید سخت‌افزار، خرید کارت خام و ... مشخص شود؟ 5- چرا با وجود اخذ مبلغ 20 هزار تومان از هر یک از متقاضیان و سرجمع مبلغ 130 میلیارد تومان از مردم ثبت‌نام‌کرده هنوز کارتی صادر و تحویل نشده است؟ آیا این مبلغ وصول و هزینه‌ شده یا تخصیص پیدا نکرده است؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.