|

ايران براي هيچ کشوري تهديد نيست

ترجمه: کورش الماسي

سايت خبري آمريکايي «لو راک‌ول» (LewRockwell) در گفت‌وگويي درباره تنش موجود ميان آمريکا و ايران با داگ کيسي (Doug Casey)، نويسنده و صاحب‌نظر در امور سياسي و اقتصادي، آورده است: تنش در خاورميانه زبانه مي‌گيرد. اگر شما گزارش‌هاي اخير را خوانده باشيد، متوجه مي‌شويد منظور من چيست. به‌طور خلاصه، به‌تازگی آمريکا و ايران اظهارات تندي رد‌و‌بدل کرده، حتي يکديگر را با اعمال زور تهديد کرده‌اند و اينکه هيچ‌يک از مواضع خود عقب‌نشيني نمي‌کند؛ اما اين بيشتر فقط اظهارات خشن است. آمريکا به‌تازگی يک ناو‌گروه جنگي همراه با بمب‌افکن به منطقه اعزام کرده است. موضوع تقريبا جدي است. در واقع، داگ کيسي بر اين باور است که اوضاع و احوال ممکن است به‌سادگي از کنترل خارج شود. او در اين مصاحبه توضيح مي‌دهد چرا اين‌گونه فکر مي‌کند.

داگ، به نظر شما شرايط در خاورميانه چگونه پيش خواهد رفت؟ آيا فکر مي‌کنيد ما در آستانه تقابلی بزرگ هستيم؟ شيوه‌اي که آمريکا، ايران را تحريک مي‌کند، احمقانه، مجرمانه، خطرناک و غيرسازنده است. هم‌اکنون يک يا چند ناوگروه هواپيمابر در خليج‌فارس حضور دارد؛ از قرار معلوم براي مرعوب‌کردن ايران که به‌هيچ‌وجه نمی‌توان این امر را درک کرد. اين به‌عنوان نوعي زورگويي يا گردن‌کلفتي و تلاش براي تحريک به جنگ تلقي مي‌شود. آمريکا بايد اميدوار باشد اين ماجراجويي از کنترل خارج نشود؛ زيرا خليج‌فارس دريايی باريک و کم‌عمق است. ناو‌هاي آمريکايي در آن آب‌ها هيچ امنيتي ندارند. تعدادي از آنها ازجمله ناو هواپيمابر 15 ميلياردي ممکن است در هوا دود و تبديل به يک صخره هواپیمابر زير آب شود.چنين چيزي چگونه ممکن است رخ دهد؟ ناوگروه هواپيمابر آمريکا کاملا با انواع تسليحات محافظت مي‌شود؛ اما امروزه هر کشوري ازجمله ايران، موشک‌هاي هدايت‌شونده و مافوق صوت دريايي دارد؛ به علاوه، موشک‌هاي بالستيک. هر کشور درحال‌توسعه‌اي مثل کره‌شمالي، با رشد توليد داخلي به اندازه يک شهر متوسط آمريکا مي‌تواند يک مخالف خطرناک باشد.ازبين‌بردن يک ناو هواپيمابر در خليج‌فارس که سزار (پادشاه باستاني ايتاليا) احتمالا يک مکان سخت و باريک مي‌ناميد، کار دشواري نخواهد بود؛ اما تنها يک موشک نخواهد بود که با سرعت دو هزار مايل در ساعت از فاصله تقريبا 30مايلي به ناو هواپيمابر نزديک خواهد شد، آنها صدها فروند از آن موشک‌ها را شليک مي‌کنند و اينکه اين حجم از تعداد تأثير تخريبي فراواني خواهد داشت.اگر آمريکا ايراني‌ها را تحريک کند، اين ممکن است رخ دهد. اگر چنين اتفاقي رخ دهد، آمريکا خود را موظف مي‌داند به اين حمله پاسخ دهد. در چنين شرايطي راز فاش خواهد شد. اين ممکن است در مسيري کاملا غير قابل پيش‌بيني و کنترل‌نشدنی قرار بگيرد. ممکن است به چيزي شبيه جنگ جهاني سوم منجر شود. مجرمانه و احمقانه است که در آن سوي جهان با بيهودگي دنبال دردسر بگرديد. ايراني‌ها براي هيچ‌کس تهديدي نيستند. در واقع، آنها با همه در منطقه و جهان به‌جز اسرائيل و عربستان رابطه‌اي دوستانه دارند. نظر شما درباره تحريم‌هاي اقتصادي که ترامپ بر ايران اعمال کرده است، چيست؟ شگفت‌زده شدم که ترامپ تنها آمريکايي‌ها را از دادوستد با ايران محروم نکرده است. او همچنين به روس‌ها، چيني‌ها و ديگران در جهان دستور داده و به آنها امر کرده است اجازه ندارند نفت ايران را بخرند.آنها از اين دستور ترامپ پيروي نخواهند کرد. بنابراين، اين تنها ايجاد تنش و مشکل با ايران نيست، بلکه فاجعه‌ای کامل با ديگر کشورهاي جهان است. يک پيامد اجتناب‌ناپذير عملکرد ترامپ اين خواهد بود که تضعيف شديد دلار آمريکا را سرعت خواهد بخشيد. هيچ‌کس نمي‌خواهد دلار را استفاده کند؛ آنها دلار را به‌مثابه تعهد ناپايدار دولت آمريکای ورشکسته تلقي مي‌کنند. آنها اين حقيقت را دوست ندارند که تمام پرداختي‌هايشان از طريق نيويورک فاش يا آشکار شود. به‌زودي، يک سيستم سویيفت جايگزين وجود خواهد داشت؛ احتمالا از طلا استفاده خواهد شد بین چيني‌ها، روس‌ها، هندي‌ها و ايراني‌ها با وجود اينکه هيچ‌يک از آنها به پول يکديگر اعتمادي ندارند؛ اما بازنده بزرگ، دلار خواهد بود و آمريکا که در حقيقت بزرگ‌ترين صادراتش دلار است.ايران يک فرهنگ باستاني است. من حامي حکومت ايران نيستم اما حائز اهميت است که درک شود حريف يا دشمن شما چه فکر مي‌کند و چرا؟ آنها از آمريکا به‌خاطر جايگزين‌کردن دولت برآمده از انتخابات دموکراتيک در 1953(ميلادي) با يک دولت دست‌نشانده، شاه، آزرده هستند. آنها از اينکه آمريکا از صدام -بهترين دوست آمريکا در آن زمان- در يک دهه جنگ طولاني که حدود يک ميليون قرباني داشت، حمايت کرد، آزرده هستند. آنها سرنگوني پرواز 655، ايرباس 300 ايران‌اير در مسير برنامه‌ريزي‌شده به‌سوي دوبي در 1988 را توسط نام يواس‌اس وينسن را به ياد دارند. در اين شرايط بهترين دوست فعلي ما در منطقه عربستان سعودي است که در حقيقت از هر جهت بسيار بدتر است. ايران براي هيچ کشوري خطرناک نيست، نه حتي براي اسرائيلي‌ها و عربستاني‌ها و به‌هيچ‌وجه براي آمريکا. اجازه دهيد ايران راه خودش را برود و به مسائل خودش بپردازد. تلاش براي تحريک آنها به رفتار يا عملي که ممکن است به جنگ جهاني سوم منجر شود، فراي ديوانگي است. اين چيزي يا عملکردي است که من از هيلاري کلينتون انتظار داشتم نه از ترامپ؛ مبتني بر وعده‌هايش مبني بر عدم دخالت در ديگر کشورها قبل از اينکه او به رياست‌جمهوری برسد.از اينکه ترامپ، هيلاري را شکست داد خيلي خوشحال هستم، اما من يک حامي جدي ترامپ نيستم. به‌هر‌صورت، ترامپ هيچ درون‌مايه فلسفي ندارد. او خودکامه‌اي است که تنها به غريزه يا شم خود اتکا دارد. بنابر عملکرد او تا اين هنگام، ترامپ يک آزادي‌خواه نيست بلکه بسيار با اين ويژگي غريب است. او قادر است هر چيز غير‌قابل‌پيش‌بيني را انجام دهد.ترامپ نشان داده است که در انتخاب همکاران خود فوق‌العاده بد قضاوت مي‌کند؛ به ويژه مشاور امنيت ملي جان بولتون و وزير امور خارجه مايک پمپئو. اما حقيقتا، تقريبا هرکسي را که او در کابينه‌اش منصوب کرد، عضوي از دولت پنهان است. احتمالا بولتون، از زمان هنري کسينجر، خطرناک‌ترين فردي است که نزديک يک رئيس‌جمهوري قرار گرفته است. او يک جنگ‌طلب حرفه‌اي بيمار است. اگرچه موافق هستم که خطر خيلي جدي است، اما ريسک اينکه يک تقابل نظامي اتفاق بيفتد، چقدر است؟ هر چيزي ممکن است رخ دهد. ريسک اينکه شرايط از کنترل خارج شود، از آنچه تقريبا درباره کره‌شمالي رخ داد، بيشتر است. البته که آمريکا به‌جز دلايل ديگر، همچنين مي‌خواهد واکنش روسيه و چين را امتحان و شايد از آنها زهرچشم بگيرد. انگار ترامپ فکر مي‌کند هنوز در برنامه تلويزيوني سابقش است. به‌هرصورت خوشحال هستم که فجايعي که دولت آمريکا در خاورميانه ايجاد کرده، تا‌به‌حال از کنترل خارج نشده است. آنها به شکل جنگ‌هاي منطقه‌اي باقي ماندند. حاصل اين جنگ‌ها، دشمنان فراوان و سرسختي براي آمريکا بود؛ بدون آنکه دوستاني برای آنها در بر داشته باشد. به‌جز تعدادي رفقاي ناپايدار که از ميلياردها دلاري که دولت آمريکا در اين جهنم‌دره ريخته منفعت برده‌اند. آيا اصلا پيروزي در يک جنگ با ايران ممکن است؟ خير. آمريکايي‌ها نمي‌توانند پيروز چنين جنگي باشند. اما دولت آمريکا هيچ‌چيز از زمان ماجراجويي فاجعه‌بارش در کره در دهه 50 و ويتنام در دهه 60 و 70 نياموخته است. آنها در جنگ 20ساله کاملا بي‌دليل در افغانستان شکست خورده‌اند. آنها در حمله کاملا بي‌دليل به عراق موفق شدند يک فاجعه ديگر ايجاد کنند. آنها فاجعه در شرف وقوع در سوريه و ليبي را ايجاد کردند. من در انتظار از کنترل خارج‌شدن مسئله‌اي در آفريقا هستم؛ جايي‌که آمريکا در کشورهایی نيرو دارد که براي 99.9 درصد آمريکايي‌ها ناشناخته است. اما حمله به ايران مثل رفتن به يک جنگ ورزشي ديگر نيست. اين مي‌تواند به يک تقابل بزرگ تبديل شود، با پيامدهايي که شما نمي‌توانيد پیش‌بینی کنيد.دوباره کاري که آنها (آمريکايي‌ها) انجام مي‌دهند، طبق قانون احمقانه است. آنها دشمنان جديد فراواني براي آمريکا ايجاد کردند؛ درحالي‌که در اين فرايند کشور را ورشکسته کردند. اين يک نسيم شوم است که درهرحال، هيچ پيامد خوبي نخواهد داشت؛ به‌جز براي انواع دولت‌هاي پنهان در واشنگتن. فکر مي‌کنيد بازار چگونه در برابر يک تقابل بزرگ با ايران واکنش نشان مي‌دهد؟تصور مي‌کنم اگر چنين اتفاقي بيفتد، سهام نفت و تسليحات اوج بگيرند اما بازار در بعد کلان چه؟ آيا يک جنگ با ايران آن را پايين مي‌کشد؟ متحير مي‌شوم از اينکه مردم فکر مي‌کنند جنگ چيز خوبي است. اين خط فکري، با اين تصور مسخره شروع شد که جنگ جهاني دوم، آمريکا را از رکود بزرگ بيرون آورد. اگر شما رکود را به‌عنوان بازه زماني که استاندارد عمومي زندگي کاهش مي‌يابد، تعريف کنيد، آن‌گاه رکود بزرگ در واقع از 1929 تا 1946 طول کشيد. نمي‌شود تعدادي شهر را تبديل به ويرانه کرد و آن‌گاه نه‌تنها سطح زندگي منطقه بلکه همچنين سطح زندگي جهاني را کاهش داد. سهام، اوراق و بازار مسکن هم‌اکنون در لبه پرتگاه قرار دارد. آنها در دريايي از بدهي شناور هستند که مي‌تواند آنها را به سقوط آزاد بفرستد. آخرين چيزي که نياز داريم، يک جنگ بزرگ است. در‌هر‌حال هيچ پيامد خوبي در بازي خطرناکي که اطرافيان جامعه‌ستيز ترامپ بازي مي‌کنند، وجود نخواهد داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.