|

اتاق خالی

مهدی سلیمانیه در كانال تلگرامي دانشگاه علامه درباره فرهنگ كه در جايي ديگر ساخته مي‌شود، نوشته است که در ادامه بخشي از آن را مي‌خوانيم: «صدف بیوتی» با یک‌میلیون و 600 هزار فالوئر، «ماکان بند»، این دو نفر جوانِ خواننده، با میلیون‌ها فالوئر، «تتلو» و صفحه‌های فراوان داب‌اسمش و طنز جوانان دهه‌هفتادی که میلیون‌ها دنبال‌کننده دارند. فرهنگ، دارد «جایی دیگر» ساخته می‌شود. بچه‌های خردسال پنج، شش‌ساله، خط‌به‌خط متن ترانه‌های رپ و پاپ این گروه‌ها را حفظ‌اند. دستگاه‌های رسمی و دولتی، با بودجه‌های میلیاردی‌شان، وزارتخانه‌های عریض‌و‌طویل دولتی و مجلس و سازمان تبلیغات و فلان و بهمان که هیچ، روشنفکران و استادان علوم‌انسانی و اجتماعی دانشگاه‌ها و کنشگران سیاسی همه در روستای کوچکی جمع شده‌اند و بر سر هم داد‌و‌بیداد می‌کنند. فقط گاهی ناگهان مرگ یک پاشایی، فیلم‌های فراوان رقص دست‌جمعی ترانه‌ ساسی‌مانکن یا راهپیمایی طرفداران تتلو در خیابان‌های شهر، می‌آید و چشم‌های همه‌ ما و سیاست‌گذاران را برای لحظاتی گشاد می‌کند و می‌رود. چون عبور یک کهکشان عظیم غریب.. ما، هاج‌و‌واج، چند وقتی مشغول گفتن جملاتی در موردش می‌شویم، حضرات به فکر بگیر‌و‌ببند و بودجه نهادهای فرهنگی و انداختن تقصیر(؟) بر گردن همدیگر می‌افتند و دوباره تا مواجهه عظیم بعدی، مشغول بحث‌های فاخر و سیاست‌گذارانه‌ خودمان و خودشان می‌شویم. ذوق می‌کنیم که یک متن فلان جامعه‌شناس و بهمان حوزوی و شعار فلان مقام مسئول و فیلم فلان مسئول دولتی، صدهزار بار دیده شود. ما روشنفکران و جامعه‌شناسان هم از جامعه جا مانده‌ایم. تعداد پژوهش‌های علمی که درباره اینفلوئسرهای اینستاگرام و بیوتی‌بلاگرها و منطق عمل آنها و کارخانه عظیم فرهنگی‌شان تولید شده ‌است، چیزی نزدیک به هیچ است. پس از 40 سال انکار، شکاف عمیق بین فضای رسمی و عرف، به نهایت رسیده ‌است. عزیزان، حوزویان، مسئولین گرامی، باور کنید که «همه» در اقلیتیم. جامعه دیگر اینجا نیست. ما در اتاق خالی فریاد می‌زنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.