|

آینه

ایران کوچک‌کردن دولت با الگوی شرق آسیا

احمد خرم: آقای «ماهاتیر محمد» در مالزی به سمت به‌روزکردن دانش و تکنولوژی رفت. روز اولی که می‌خواست کار را شروع کند، گفت استراتژی اصلی من این است که بین دولت و بخش خصوصی آشتی برقرار کنم. حالا ببینید در کشور ما چه اتفاقی می‌افتد؟ مجموعه حاکمیت چگونه سایه تشکل‌های مردم‌نهاد را با تیر می‌زند. ببینید کدام تشکل مورد حمایت مالی، سیاسی، اداری و حقوقی دولت است؟ بنابراین یکی از مسائلی که مطرح است، همین بی‌اعتمادی حاکمیت به تشکل‌های مردمی است. مضاف بر اینکه کسی هم درون حاکمیت حرف‌های آقای جهانگیری مبنی بر جلوگیری از برگزاری همایش‌های تشریفاتی و سفرهای خارجی بی‌مورد را گوش نمی‌کند. برگزاری همایش‌ها و سفرها برای بعضی نان دارد و نان آنها نباید آجر شود. کار را باید از سرچشمه درست کرد. دولت سال 82 طرح مبارزه با فساد و سالم‌سازی دولت و جامعه را تهیه کرد. نتیجه چه شد؟ آن طرح بایگانی شد فساد هم اپیدمی، گسترده و عمیق شد. اگر فساد در حد میلیون بود، به میلیارد و هزار میلیارد رسید؛ لذا این اسراف‌ها که حالا دغدغه مسئولان شده و از جمله بودجه نهادهایی که قرار بوده غیرانتفاعی باشند اما بعد به صف بودجه‌بگیران اضافه شدند و غیره همه عوارض برخورد اشتباه با ساختار دولت است. دولت و حاکمیت ما متجاوز از هشت میلیون حقوق‌بگیر دارد. نزدیک چهار میلیون شاغلان حقوق‌بگیرند و باقی بازنشستگان حقوق‌بگیر. قرار نبود بازنشستگان حقوقشان را از دولت بگیرند. آنها صندوق بازنشستگی دارند.

ابتکار مشارکت به شرط تأثیرگذاری موسوی‏لاری، وزیر کشور دوره اصلاحات: حضور جریان اصلاحات در صحنه یک امر الزامی است. اما این امر الزامی شرایطی دارد. ما برای حضور شرط نمی‌گذاریم بلکه شرایطی وجود دارد؛ یعنی باید عرصه باز باشد تا بتوانیم شرکت کنیم. اگر زمینه فراهم نباشد و عرصه‌ای برای حضور همفکران ما وجود نداشته باشد، مشارکت بی‌تأثیر است. اینکه می‌گویند اصلاح‌طلبان برای حضور در انتخابات شرط گذاشته‌اند، درست نیست. در واقع برای حضور شرطی گذاشته نشده است، بلکه حضور مؤثر در انتخابات خودش به‏صورت طبیعی شرایطی دارد که باید آن شرایط فراهم شود. ما امیدوار هستیم که دست‏اندرکاران این شرایط را با دقت ببینند و بستر را فراهم کنند. باید میزان تأثیرگذاری وجود داشته باشد وقتی ما قدرت و توان تأثیرگذاری نداشته باشیم و قادر به پاسخ‌گویی به مطالبات بدنه و سرمایه اجتماعی خود نباشیم، حضور ما در انتخابات الزامی ندارد. ما فضا را سیاه‏و‏سفید و یا صد و صفر نمی‌بینیم بلکه امور را نسبی می‌بینیم. وقتی امور نسبی باشد، ما انتظار داریم که این تأثیرگذاری صد‏در‏صد باشد اما امکانش نیست، پس در اینجا ما باید انتخاب کنیم که آیا تأثیرگذاری محدود را قبول کنیم یا بی‌تأثیری مطلق را. قاعدتا ما وقتی شرایط را نسبی ببینیم، تلاش می‌کنیم که بیشترین تأثیرگذاری را داشته باشیم، اما اگر باور داشته باشیم که هیچ تأثیری نداریم، طبیعتا حضوری نخواهیم داشت.

کیهان وقتی بخاری را خاموش کرد... تحریم اگرچه ظاهری اقتصادی دارد اما باطن و نرم‌افزار آن روانی و از جنس ادراکی است. فرض کنید ورود گوشی‌های تلفن همراه پیشرفته و خارجی به کشور مورد تحریم واقع شود (کاری که هرگز نخواهد شد چون اصلی‌ترین ابزار دشمن برای عملیات روانی در جامعه است!)، تأثیر این تحریم، بستگی به نگرش جامعه به این موضوع دارد. اگر جامعه با گوشی‌های ساده‌تر نیز کنار بیاید و به آن گوشی‌های تجملاتی وابستگی ذهنی نداشته باشد، آن تحریم کارایی نخواهد داشت. اما هرچقدر این وابستگی و احساس نیاز بیشتر باشد، فشار روانی بیشتری به جامعه وارد می‌شود، قیمت گوشی‌های تحریمی در بازار به‌دلیل هجوم برای خرید، بالاتر می‌رود و تحریم‌کننده در رسیدن به هدف خود، موفق‌تر می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.