|

رؤياباورى در شاهنامه

آن سروش گودرز را خطاب قرار می‌دهد و مي‌گويد: «اگر مي‌خواهي از اين تنگنا رهايى يابى فرزند سياوش، کيخسرو را که در توران است، به ايران بياور».
چنان ديد گودرز يك شب به خواب
كه ابرى برآمد ز ايران پرآب
بر آن ابر باران خجسته‌سروش
به گودرز گفتى كه بگشاى گوش
چو خواهى كه يابى ز تنگى رها
وزين نامور مرگ نرّ اژدها
به توران يكى نامداری نو است
كجا نام آن شاه كيخسرو است
گودرز چون از خواب بيدار مي‌شود، فرزند پهلوان خويش، گيو را فرامي‌خواند و او را مأمور مي‌كند تا به توران‌زمين برود، كيخسرو را بيابد و به ايران بازگرداند و نكته مهم‌تر و اساسي‌تر اينجاست كه گيو، رؤياى پدر را باور دارد و هفت سال تمام به‌طور ناشناس در جست‌وجوى كيخسرو برمي‌آيد و سرانجام آن جوان برومند را مي‌يابد و با رنج بسيار به همراه مادرش، فرنگيس به ايران بازمي‌گرداند. سر آن ندارم كه به همه رؤياديدگان شاهنامه بپردازم كه سخن سخت به درازا كشد، تنها مي‌نويسم كه رؤياهايمان را كوچك و بي‌ارزش نشماريم كه حتما متضمن پيامى است؛ خواه از منظر فرويد بنگريم يا از نگاه آن حكيم فرزانه توس.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.