|

رمان، قطعه ادبی و زندگی‌نامه

شرق: «جشن تولد با گل محبوبه شب» رمانی تازه است از حسن اصغری که در نشر ثالث منتشر شده است. راوی رمان پسری است به نام کاوه که بخشی از کودکی خود را روایت می‌کند. مادر کاوه زنی است افسرده و عصبی و غمگین. او معلم مدرسه است. پدر کاوه کارمند است و برعکس مادر، مردی است سرزنده که می‌کوشد با عوض‌کردن محیط زندگی مادر ولو به‌طور موقت او را به نشاط آورد. او مدام برای کاوه قصه می‌گوید و کتاب می‌خواند و کاوه سخت به پدر وابسته است. داستان از تابستان و تعطیلی مدارس آغاز می‌شود. پدر به خانه می‌آید و می‌گوید قصد دارد مادر و کاوه را یک هفته به کوهپایه ببرد؛ جایی در دل طبیعت و بیرون از تنگنای خانه تا شاید مادر حال خوش خود را بازیابد. مادر علاقه‌ای به سفر ندارد اما سرانجام با بی‌میلی می‌پذیرد و همراه پدر و کاوه راهی می‌شود. کوهپایه هم اما التیامی برای دردهای مادر نیست. روایت ادامه می‌یابد و در طول داستان فانتزی‌های کاوه با واقعیت زندگی تلخ و آشفته خانوادگی‌اش آمیخته می‌شود و گاه خیالات او رنگی از کابوس به خود می‌گیرند. آن‌چه می‌خوانید سطرهایی است از این رمان: «از نگاه‌کردن مامان به دیوار و آه‌کشیدنش، دلخور بودم. می‌رفتم توی اتاق بابا. بابا همیشه توی اتاق می‌نشست و کتاب می‌خواند. ازش می‌خواستم یک قصه بخواند. قصه کودکان... آن روز، قبل از رفتن به کوهپایه، بابا یک کتاب برای من خریده بود؛ پانزده صفحه، تمام صفحه‌هایش نقاشی‌های رنگی... تمامش کوه و دشت و پرنده و حیوانات. نقاشی یک خرگوش سفید زیر یک درخت گنده بود. بابا می‌گفت: تو این خرگوشی». از دیگر آثار داستانی ایرانی تازه‌منتشرشده در نشر ثالث یکی هم رمان «شهر شرنگ» است از امین حسینیون. رمانی با راوی اول‌شخص که یک خلافکار است و روایتگر دنیای خلافکاران. رمان از زبان این راوی خلافکار این‌گونه آغاز می‌شود: «تهران با همه یه‌جور حساب نمی‌کنه، با بعضیا یه کم بیش‌تر کنار می‌آد با بعضیا کمتر، ولی با آدمی مثه من که تازه از حبس در اومده و می‌خواد دور خلافو خط بکشه، هیچ‌جوره کنار نمی‌آد. خشن‌ترین باجگیر این شهر خودِ تهرانه. خفتت می‌کنه، پاشو می‌ذاره رو گلوت، روزی پنجاه تومن بهش ندی خرخره‌تو لِه می‌کنه. مثه تیرآهنی که می‌افته رو کارگر ساختمون، خراب می‌شه رو سرت. شاید بتونی خودتو نجات بدی، ولی شک نکن سالم نمی‌مونی». از دیگر تازه‌های نشر ثالث کتابی است به نام «گروگان» نوشته خلیل بابایی. «گروگان» مجموعه‌ای است از قطعات کوتاه ادبی که نویسنده در هر یک از آن‌ها از دریافت‌های خود از مفاهیم و رویدادها و مکان‌ها و انواع امور محسوس و معقول نوشته است و احساسات درونی و برداشت‌های خود را در مورد امور مختلف به نحوی موجز و در قالب قطعه‌هایی کوتاه بیان کرده است. کتاب «پای چپ من»، نوشته کریستی براون، نویسنده، شاعر و نقاش ایرلندی، از دیگر کتاب‌هایی است که به تازگی در نشر ثالث منتشر شده است. این کتاب که با ترجمه منیژه اذکایی منتشر شده یک اثر اتوبیوگرافیک است و کریستی براون در آن زندگی خود را روایت کرده است. او، چنان‌که در توضیح پشت جلد کتاب نیز آمده، مبتلا به نوعی فلج مغزی بود که باعث شد نتواند اعضای بدنش را به کار گیرد. با این حال به یاری مادرش با این ناتوانی مبارزه کرد و سرانجام پای چپ خود را به کار گرفت و این رویداد نقطه عطفی را در زندگی‌اش رقم زد. براساس کتاب «پای چپ من» فیلمی هم به کارگردانی جیم شریدان ساخته شده است. اینک بخشی از این کتاب: «تقریبا همه پزشکانی که مرا می‌دیدند و معاینه می‌کردند، من را موردِ پزشکیِ بسیار جالب و در عین حال، بسیار لاعلاج می‌دانستند. خیلی از آن‌ها نرم‌نرمک به مادرم می‌گفتند نقص ذهنی دارم و همان‌طور باقی خواهم ماند. این برای مادری جوان که پنج بچه سالم بزرگ کرده ضربه‌ای سخت بود. پزشکان چنان از تشخیصشان مطمئن بودند که ایمان مادرم نسبت به سلامت ذهن من نوعی بی‌نزاکتی تلقی می‌شد. آن‌ها به مادرم اطمینان می‌دادند که نمی‌توان برای من کاری کرد. البته مادرم به قبول واقعیت تن نداد، آن هم این واقعیت گریزناپذیر که ظاهرا من را نه می‌توان درمان کرد، نه نجات داد و نه حتی به من امید بست. او نه می‌توانست باور کند و نه باور کرد که من، به قول دکترها، کندذهنم. مادرم در این دنیا هیچ دستاویزی نداشت. حتی سر سوزنی دلیل نداشت تا از این باور خود دفاع کند که بدنم علیل است نه ذهنم. به رغم تشخیص همه پزشکان و متخصصان، مادرم حرف آن‌ها را نپذیرفت...»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.