کمک به خلیل که روزی گرهگشای مردم شهر بود
شرق: خلیل، مرد مشهور و سربهراهی بود. از جانبازهای جنگ و کاسبی که از مسافرکشی شروع کرد و به پشتوانه هوشی که داشت، از تاجران بنام یکی از استانهای مرکزی ایران شد. خلیل 55ساله، مرد میانسال و آرامی بود که کمتر با کسی صحبت میکرد و به مفهوم مطلق سرش در زندگی خودش بود. با همه این سکوت و کمبودن ارتباطش با بقیه کاسبهای معروف اما همه خلیل را دوست داشتند. خلیل که با یک وام کوچک از بنیاد جانبازان توانسته بود کارگاه کوچک تولید لباس با الیاف طبیعی راه بیندازد، در عرض 10 سال مرد آبرودار و بنام بازار شد. روزی نبود که خلیل بار بزرگی برای شهرهای اطراف نداشته باشد؛ خوشحساب بود و سعی میکرد حق کسی را ضایع نکند. هر محرم سفره هیئتش به راه بود و زندگی برای او روزهای خوشش را داشت. جدا از اینها خلیل از خیرینی بود که در سالهای گذشته بارها در همین صفحه گره از کار مردم باز کرده بود. زندانیان بیشماری را به خانه برگردانده بود. مرد آرام و بیصدا و مثل سایه میماند و تمام تلاشش هم این بود کسی نام و نشانش را نداند. نام و نشان خلیل چون یک راز پیش تمام گروههایی مانده بود که او با آنها کار میکرد. برای همین خلیل را خیلی از مردم میشناختند و دوستش داشتند. نه کسی میدانست جانباز جنگ است، نه کسی هرگز از او درباره کارهایش میشنید. آرام بود و اخمو اما قلب مهربانش را تمامی کسبه میشناختند و مشکلگشای شهرش بود. خلیل در همه این سالها با نزدیکترین دوستش که ازقضا برادر همسرش بود، کار میکرد. عزت، پسری بود که در دامان خلیل بزرگ شده بود. خلیل 6 سال اسیر بود و پس از آزادی در 27سالگی داماد شد. آن زمان عزت 10ساله بود. خلیل به او راهورسم کاسبی یاد داد و او را در کنارش بزرگ کرد. عزت ازدواج کرد و در کنار خلیل ایستاد. نزدیکی و اعتماد خلیل به عزت به حدی بود که حق امضای چکها و بخش عمدهای از حسابها به نام عزت بود. در تمام سالهایی که با هم کار میکردند، عزت مانند فرزند خلیل در کنارش بود. مدیریت بخشی از حجرهها را داشت و به انبار و تولیدی سرکشی میکرد. اما همه روزهای خوش آرام در چشم بههمزدنی از بین رفت. از سال 91، آرامآرام حسابوکتابها گره خورد، خلیل که اعتقادی به حسابداری مرسوم نداشت، همهچیز را به حساب گرانشدن الیاف و نخ گذاشت. چکها پاس نمیشدند و بهسختی روزگار میگذشت. حدود یک سال پسازاین اتفاق عزت شبانه بههمراه فرزند و همسرش با هفت میلیارد تومان سرمایه از کشور خارج شد و خلیل ماند و یک بدهی هفتمیلیاردی. خلیل در 5 سال گذشته همه راهی رفته است. دوستانش میگویند آنقدر جنم داشت که بخش عمده بدهیهایش را با فروش خانه و حجرهها و یک زمین در شمال صاف کند. در تمام این مدت دوستانش در کنارش بودند و بنیاد ایثارگران هم با پرداخت وام در کنارش بود. خلیل در این سالها در یک سانحه تصادف تنها پسرش را هم از دست داد و بهشدت خانوادهاش از نظر روحی از هم پاشیدهاند. دوستانش میگویند با وجود 6 ماه زندان بودن، از دست دادن فرزند و خیانت نزدیکترین کسی که در زندگیاش داشت، اما هنوز قوی و سربهراه است. هرچند بساط کارهای خیرش جمع شده اما هنوز سر قولهای کوچکش مانده است. مانند شهریه ماهانه کودک یتیمی که حالا دانشجو شده و او از 8سالگی هزینه تحصیلش را تقبل کرده بود. از تمامی بدهیهای خلیل 70 میلیون باقی مانده است. او نه دیگر خانهای برای فروش دارد و نه ملکی که بتواند زیر قیمت به فروش برساند. به دلیل مسدودبودن حسابهایش دیگر حتی نمیتواند وام بگیرد. دوستان خیرش که در تمام این سالها به او کمک کردهاند، نمیخواهند خلیل از این کمک جمعی چیزی بداند. مدارک مشکلات خلیل همه در دست خبرنگار «شرق» محفوظ است. دوستان خلیل قول دادهاند هرقدر که برای خلیل جمع شود را اندکاندک در راه آزادی زندانیان مالی هزینه کنند. در صورت تمایل میتوانید مبالغ اهدایی خود را به شماره کارت 5047061056960913 به نام شهرزاد همتی ، بانک شهر واریز کنید. دست خلیل را در شبهای ماه مبارک رمضان بگیریم. به حرمت دستهایی که به طرفش دراز شد و او ردشان نکرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.