|

نگارخانه

«بي‌شمار» حکايت شمارش‌ناپذيرهاي زندگي عسل عباسيان: نمايشگاه «بي‌شمار» مجموعه‌نقاشي‌هاي فرح سلطاني روزهاي نخست ارديبهشت در گالري شيرين به نمايش درآمد؛ اين مجموعه‌نقاشي‌ها شمارش‌ناپذيرهاي زندگي است. متر كه در وهله اول نشانه اندازه‌گيري است، در نقاشي‌هاي فرح سلطاني ماهيت اصلي خود را از دست داده و به صورت نوارهاي درهم‌تنيده، با رنگ‌هايي فانتزي و قلمي انتزاعي ترسيم مي‌شوند. همان‌گونه كه از عنوان نمايشگاه پيداست، نقاشي‌هاي مجموعه بي‌شمار مترهايي هستند بدون اعداد شمارش و حتي گاهي بي‌خط؛ مترهايي كه حالا بيشتر به نوعي «خطاطي» شبيهند كه برخلاف قاعده‌سازي‌هاي متداول خطاطي با پيچيدگي‌هايی كه دارند، اين‌بار عدم سنجش و معيار را در موج‌هاي خود انعكاس مي‌دهند؛ چيزي شبيه به «تايپوگرافي» پسامدرن كه كلماتي را ترسيم مي‌كنند كه مضمون آن عواطف انساني را دربر دارند. چيزهايي همانند عشق، دوستي، همدلي و... كه قابل اندازه‌گيري نيستند؛ مثلا در يک تابلو كلمه «عاشق» را مي‌بينيم كه يك‌بار از راست به چپ و بار ديگر از چپ به راست با مترهايي بي‌عدد تصوير شده‌اند كه شايد ديگر نه «متر» و نه «خط» هستند، بلكه دو انسان عاشقند كه در چهارديواري قاب به دور هم مي‌رقصند. بي‌هوا، بي‌قاعده و بي‌حساب‌وكتاب.فرح سلطاني که در همه آثارش عنصر تکرارشونده متر را دارد، درباره نقاشي‌هاي نمايشگاه «بي‌شمار» مي‌گويد: «در دوراني متر مي‌کشيدم. مثل کپه‌هاي نوار که در نمايشگاه قبلي‌ام در گالري ثالث در مجموعه «پس از يک شب طولاني» به نمايش درآمد. آنجا ايده مترها حس نوستالژيک را قرار بود منتقل کنند، اما بعد به اين فکر کردم که همه چيزها مترشدني نيستند و ياد ضرب‌المثلي افتادم که مي‌گويد هم‌چيز را با متر خودت نسنج. احساس کردم واقعا چيزهايي هست که نمي‌توان آنها را اندازه گرفت. تصميم گرفتم با متر که معيار اندازه‌گيري است حالا چيزهايي را نقاشي کنم که قابل اندازه‌گيري نيستند؛ مثلا در تابلويي چهار کلمه عشق در هم‌ تنيده شده. برحسب برداشت خودم از کلمه عشق، چيدمان کردم و متر را کشيدم. با متر واقعي تايپوگرافي کردم. يک‌جور خطاطي است که هيچ قانوني هم ندارد. از يک زماني حس کردم مترها نبايد عدد يا حتي خط و نشانه داشته باشند. پس شماره‌ها را هم حذف کردم. از يک زماني هم خيلي ايده‌هايم انتزاعي شد. عشق‌ها، مثل دو انسان در هم تنيده شدند و چيدمان مترها انتزاعي شد». فرح سلطاني واگويه‌هايي هم با خود در دوراني که اين مجموعه را مي‌کشيده داشته؛ مثلا «يک شب بين خواب و بيداري در هجوم افکارم، به اين فکر کردم که احتمالا اعداد خيلي چيزها را برايمان ساده مي‌کنند. شايد اگر به صحت اعداد شک کنيم، خيلي چيزها برايمان غيرقابل‌باور، سخت و پيچيده مي‌شوند. ولي کاش واقعا مي‌شد يک چيزهايي را اندازه گرفت، يک چيزهايي را وزن کرد يا يک چيزهايي را معامله کرد، ولي متأسفانه يا خوشبختانه چيزهايي توی دنيا هست که نمي‌شود روي آنها اندازه گذاشت...».او در جايي ديگر به فلسفه اعداد در زندگي مي‌انديشد: «توي آشپزخانه بودم، صداي تلويزيون که از اتاق نشيمن مي‌آمد را شنيدم. گوينده مي‌گفت: وقوع يک حمله انتحاري در کابل ۱۳ کشته و ۶۴ زخمي به‌جا گذاشت. در اين انفجار شش زن و يک کودک از قربانيان اين حادثه بودند. اما آيا با کشته‌شدن شش زن فقط شش نفر از دنيا رفتند؟ يا کودکاني که ممکن بود از اين زن‌ها متولد شوند هم حق حياتشان را از دست دادند؟ آيا هزاران آرزو نمرد؟ فقط کافيست که فکر کنيم يکي از آن آدم‌ها از عزيزان ما بوده. حالا ارزش اين اعداد چقدر تغيير مي‌كنند؟»مترها در نقاشي‌هاي سلطاني ديگر فقط متر نيستند، اين‌بار الماني هستند براي نشان‌دادن چيزهايي که نمي‌توانند به شمارش درآيند و ازاين‌روست که ايده اين نمايشگاه گامي رو به جلو در کارنامه اين هنرمند به حساب مي‌آيد.

بازگشت «ماربازی» به ایرانشهر گروه هنر: نمایش «ماربازی» کاری از سعید دشتی پس از توقفی کوتاه در بلیت‌فروشی و حل مشکلات مجوز به ایرانشهر بازگشت و گوهر خیراندیش این اثر را افتتاح می‌کند.بازیگران اثر به ترتیب حروف الفبا عبارت‌اند از کامبیز دیرباز و بهاره رهنما.«ماربازی» از روز ۲۳ اردیبهشت ساعت ۲۰ در تماشاخانه ایرانشهر سالن استاد حمید سمندریان روی صحنه خواهد رفت. علاقه‌مندان برای تهیه بلیت می‌توانند به سامانه تیوال به آدرس tiwall.com یا گیشه تماشاخانه ایرانشهر مراجعه کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.