کمینگاه ترامپ
حسن هادی . کارشناس بینالملل
رویارویی برجامی ایران و آمریکا اکنون درحال رسیدن به اوج خود است. برنامههای زمانبندیشده کاخ سفید برای مقابله با ایران تا یک روز قبل از انتخابات ریاستجمهوری آمریکا، بهزعم خودشان، باید منتج به نتایج مطلوب جمهوریخواهان شود. دستبهکارشدن جان بولتون و مایک پمپئو و رجزخوانیهای توئیتری دشمنان قسمخورده ایران، نشان اضطراب از حصول یک نتیجه نامطلوب برای پیشگویان اتاق فکر وزارت امور خارجه آمریکا است. دستپاچگی و استفاده از تحریکات سنتی و نخنماشده و کاملا غیرحرفهای دوران جنگ سرد با شوروی، در این روزها از سوی مشاوران ترامپ بیش از هر زمان دیگری بیانگر تأثیر عمیق عدم انفعال و سیاستهای خردمندانه ایران در مقابل این تحریکات است؛ شکاف عمیقی که دکتر ظریف با دیپلماسی رسانهای خود در میان متفکران و سیاستمداران آمریکایی در حال ایجادکردن است، بهطور مشهود و غیرقابلانکاری موجب این عصبانیت شده است. سهلترین و عامیانهترین رهیافت از این بازیها این است که تصور شود جنگی در حال شکلگیری است. درحالیکه با بررسی جمیع جهات و اوضاع اقتصادی و سیاسی داخلی ایالات متحده آمریکا احتمال چنین اتفاقی تقریبا غیرممکن است. آنچه مسلم است اینکه آمریکا و دوستانش تمام قوا و لابی خود را بهکار گرفتهاند تا غائله را از راههای غیردیپلماتیک و با بنیان تبلیغاتی به نفع خود ختم کنند، زیرا پیروزی در این چالش بینالمللی که ژست پرطمطرق آمریکا را در میان دوستان سنتیاش مخدوش کرده، اکنون تبدیل به جدالی برای اعاده حیثیت و بازیابی قوای تضییعشده در این زمینه شده است. نکته قابل تأمل اینجاست که وقتی همهچیز اینقدر روشن و عیان است و دست سیاستبازان متخاصم به لطف ارتباطات و رصد لحظهای رسانههای مجازی و غیرمجازی به کمترین زمان ممکن رو میشود، چرا برخی با موضعگیریهای انفعالی سعی در تشویش و بههمریختن نظم و انضباط سیاسی چه در بعد داخلی و چه در ابعاد خارجی دارند؟ بدون شک هدف آمریکا از اینگونه بازیها کشاندن مردم و مسئولان ایران به سمت انفعالگرایی و یافتن دستمایهای برای متهمکردن و نهایتا تخطئه بینالمللی ایران است. در مقاله پیشین هم به عرض رسید که جسم نیمهجان برجام هم مایه مباهات و موجب سرافکندگی و روسیاهی ترامپ و هوادارانش خواهد بود، زیرا او هدفی جز خارجکردن ایران از برجام ندارد و با این کار برای مصورکردن محور شرارت که بوش پسر از آن یاد کرد، بهانه را به دست خواهد گرفت. سیاستمداران خوشفکر و مسلط ما لازم است در این شرایط از سیاست دو گام به پیش و یک گام به پس استفاده کنند و با تحلیل دقیق فرایندهای و تخریبهای سیاسی، با خویشتنداری از این موج ایجادشده بهخوبی و آرامش عبور کنند. در فرایند بررسی یکجانبهگرایی آمریکا در قضیه برجام دریافتیم که سبکی نوین از تخاصم بروز و ظهور پیدا کرده است. اینکه کشوری حتی برای تسکین عقدههای خود عهدها و پیمانهای سنگین بینالمللی و منطقهای را زیر پا بگذارد، نقطه عطف بزرگی در تاریخ علم سیاست به شمار میرود. رویارویی نوین با یک ابرقدرت در برهه کنونی نیازی به سلاح اتمی و جمعیتی میلیاردی یا قدرت برتر نظامی ندارد، بلکه استواری و صلابت در وحدت و انسجام سیاسی و بهرهگیری از تکنیکهای رفتار سیاسی، مجاملهها و ترفندهای نبوغآمیز است که سرنوشت رخداد بزرگی چون برجام را تعیین میکند. قدر مسلم اکنون زمان تفکر و تعقل است، زمان هماهنگی رسانهها با سیاستمداران و دولتمردان است. هر آهنگ ناموزون میتواند صدمات جبرانناپذیری بر پیکره کشور وارد کند. نقش رسانه ملی در بیاثر جلوهدادن سخنپراکنیها و بزرگ جلوهدادن موفقیتهای دولت حاکم، بسیار حساس، مفید و تأثیرگذار خواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.