|

آرزوهایم برای زنی که خواهد شد

زهرا عمرانی

امروز می‌شود دو ماه؛ دو ماه که فرصت نکرده‌ام از زنانی که دیده‌ام بنویسم. کمتر از دو هفته دیگر دختر کوچک من هم دوماهه می‌شود؛ دختری که هنوز از راه نرسیده، برایش آرزوهای بسیار دارم. با آمدنش فرصت نوشتن را از من گرفته و من آرزو می‌کنم روزی خواننده این سطور باشد. وجود کوچک پرنیازش، فرصت دیدارها را محدود کرده و من آرزو می‌کنم، روزی تک‌تک زنانی را که دیده و ندیده‌ام ببیند و از آنها بیاموزد. دختری که آن‌قدر بخت‌یار بوده تا در همین دو ماهی که به این دنیای پرشوروشر قدم گذاشته، در آغوش زنانی تأثیرگذار، معنای زندگی و شور زیستن را بچشد و آن‌قدر بخت‌یار بوده تا نازنینان این سرزمین برایش نقشه‌ها بکشند و آرزوهای بلند داشته باشند. نیامده، بار سنگینی به دوشش گذاشته‌ایم. عزیزی که قصه‌اش را هفته‌ بعد روایت خواهم کرد برایش نوشته: «امیدوارم عامل بهبود زندگی دیگران شود؛ جایگاهی که در شأن انسان متعالی است». اگر قرار باشد، آرزوی من به وقوع بپیوندد و دخترک روزی این سطور را بخواند، می‌خواهم همین‌جا برایش توضیح دهم که برای «عامل بهبود زندگی دیگران شدن» لازم نیست خودش بی‌نقص‌وکاستی باشد. هرچند این مسئولیت دشوار و پرچالش است، اما دست‌یافتنی است؛ جایگاهی است که همه زنانی که ذکرشان در این ستون رفته به آن دست یافته‌اند. واقعیتی که در برابر شما می‌خواهم به دخترم اعتراف کنم، این است که در این نوشته‌ها تلاش من این بوده تا در زنانی که با آنها مواجه شده‌ام، زیبایی و توانایی‌ها را ببینم و روایت کنم وگرنه همه ما به مثابه‌ انسان، سرشاریم از کاستی و کمال و انتخاب‌های درست و نادرست. زیبایی انسان‌بودن نیز در همین تضادهاست؛ اینکه با وجود نقص و کاستی‌ها «تلاش می‌کنیم» تا بهترینِ خود را شکوفا کنیم و - اندازه تلاش خود - در جایگاهی در شأن انسان بهتر بایستیم. مشخصه زنانی که ذکرشان در این ستون رفته نیز همین «تلاش‌کردن» است؛ اینکه کوشیده‌اند دنیا را کمی بهتر کنند. شاید اگر از زاویه دیگری به قصه هرکدام از این زنان نگاه کنیم، انتخاب‌های نادرست، کاستی و عدم موفقیت‌های زیادی ببینیم. انتخاب من این بوده تا موفقیت را ببینم و از تلاش و کمال بنویسم. آرزو دارم دخترم نیز توانایی‌ها را در کنار ضعف‌ها ببیند و یاد بگیرد که با وجود همه کاستی‌هایی که به‌عنوان یک انسان خواهد داشت، فارغ از اینکه در کجای این کره پهناور زندگی کند، می‌تواند به دنبال رؤیاهایش برود برای ساختن دنیایی بهتر و می‌تواند مؤثر و عامل بهبود زندگی خود و دیگران باشد. حالا رؤیای من این است که روزی از زنی بنویسم که زمانی دختر کوچکی بود؛ دختری که دو ماه با گریه‌های مداوم نگذاشت من حتی یک کلمه بنویسم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.