|

دردسرهای اردوگاه آوارگان در شمال‌شرقی سوریه

زنان داعش در سودای احیای خلافت

گروهی از شبه‌نظامیان زن وفادار به داعش که ساکن یکی از اردوگاه‌های شمال‌شرقی سوریه‌اند، این‌روزها برای نیروهای کُردی که کنترل این منطقه را برعهده دارند دردسرساز شده‌اند. این گروه زنان داعشی، کسانی را که از مناطق جنگی به این کمپ پناه ‌آورده‌اند مورد خشونت قرار می‌دهند و خواستار پیروی آنها از قوانین سخت‌گیرانه‌ای هستند که زمانی از سوی گروه داعش اعمال می‌شد. واشنگتن‌پست در گزارشی به وضعیت این اردوگاه پرداخته است. در اردوگاه شلوغ آوارگان الحول، معتقدان راستین به داعش، کسانی را که از دید آنها لامذهبند تهدید می‌کنند، با چاقو به آنها حمله می‌کنند، به سوی آنها سنگ پرتاب می‌کنند و حتی چادرهای آنها را آتش می‌زنند. مقامات اطلاعاتی همچنین می‌گویند که وفاداران داعش در اردوگاه سلول‌هایی تشکیل داده‌اند تا تنبیه‌ها را روشمند‌تر نشان دهند. به گفته مقامات نیروهای دموکراتیک سوریه که گروهی تحت رهبری کُردهاست، رهبران این حرکت زنانی از کشورهایی مانند مصر، مراکش و تونس هستند؛ سه کشوری که بخش زیادی از شبه‌نظامیان داعش در سال‌های اخیر از آنجا به سوریه و عراق آمده بودند. ام‌آسیه 22 ساله، یکی از شهروندان عراقی ساکن اردوگاه می‌گوید: «امیدوارم داعش برگردد. ما آنجا قانون شریعت داشتیم، ولی اینجا فقط فساد است». او که از سر تا نوک پایش سیاه‌پوش است، می‌گوید که اغلب به دیگر ساکنان اردوگاه به‌خاطر طرز لباس‌پوشیدن یا بی‌توجهی‌شان به نماز و عبادت تذکر می‌دهد. او همچنین اضافه می‌کند: «در حکومت داعش آنها به ما درست و غلط را می‌گفتند. آن‌طور خیلی بهتر بود. اینجا مردم هرچه دلشان می‌خواهد می‌پوشند». در هفته‌های اخیر و هم‌زمان با عملیات نیروهای کردی برای تصرف آخرین سنگر داعش در روستای شرقی بغوز، هزاران نفر از این منطقه فرار کرد‌ند. نیروهای دموکراتیک سوریه مردها را جدا کرده‌ و آنها را به بازداشتگاه‌ فرستاده‌اند. زنان و کودکان به اردوگاه آوارگان الحول منتقل شده‌اند؛ اردوگاهی که جمعیت 9 هزارنفری‌اش در ماه دسامبر اکنون به 73 هزار نفر رسیده است. محمد گدو، یک مقام کُرد مسئول آوارگان در شمال‌شرق سوریه می‌گوید: «کاری که ما کردیم این بوده که بغوز را گرفتیم و به اینجا منتقل کردیم». داعش زمانی بخش وسیعی از عراق و سوریه را تحت کنترل داشت و شبه‌نظامیان این گروه در این مناطق مرتکب جنایات هولناکی می‌شدند، از جمله اعدام دسته‌جمعی و برده‌داری جنسی. این گروه همچنین از سرتاسر جهان نیرو جذب می‌کرد و به آنها وعده می‌داد که می‌توانند در اتوپیایی اسلامی آزادانه از ایمان خود پیروی کنند. گدو به واشنگتن‌پست می‌گوید: «وقتی مردم کم‌کم از بغوز به اردوگاه رسیدند، فضای اینجا 180 درجه تغییر کرد. قبل از آن، وقتی اردوگاه میزبان 10 هزار سوری و عراقی بود، زنان صورتشان را نمی‌پوشاندند. حالا نمی‌توانی دختر بالای هشت سال را بدون روبنده ببینی». به‌گفته مقامات، بسیاری از ترس، لباس‌های سفت‌و‌سخت‌تری می‌پوشند و می‌خواهند از آزارهای پیروان داعش در امان بمانند، ولی برخی هم از سوی پیروان این گروه برای پوشیدن چنین لباس‌هایی متقاعد شده‌اند. محمد بشیر، مدیر روابط‌عمومی اردوگاه تحت کنترل کردها می‌گوید: «برخی از این مردم از مناطقی می‌آیند که قبلا هم محافظه‌کار بودند، حتی اگر از داعش حمایت نمی‌کردند، ولی حالا آنها حتی بیشتر از قبل افراطی شده‌اند. تنش‌ها بالاست». این زنان شبه‌نظامی امدادگران و کارکنان بخش‌های بهداشت را هم هدف قرار داده‌اند و آنها را «کافر» خطاب می‌کنند. در یک مورد که یکی از امدادگران به آن اشاره کرده، آنها به مردی که مشغول دفع فاضلاب توالت یکی از ساختمان‌های ضمیمه اردوگاه بوده، مدفوع پرتاب کرده‌اند. برخی از زنان هم با لبه‌های تیز قوطی‌های تن به چادرهای دیگران حمله کرده و به کسانی که از پیوستن به داعش ابراز پشیمانی کرده‌اند، حمله کرده‌اند. به‌ گفته گدو، اخیرا در فروشگاه اردوگاه، یک زن با چاقو مردی را تهدید کرده که تیشرتی با شعار انگلیسی پوشیده بود. این در حالی است که به‌ گفته این مقام کرد، تندروها اغلب هر دوی آنها را به‌خاطر رفتار نادرست و پیروی‌نکردن از تفسیرهای سخت‌گیرانه آنها از قوانین اسلام سرزنش می‌کرده‌اند. گرچه نیروهای کرد می‌گویند برخی از مهاجمان، از جمله کسانی که چادرها را آتش زده‌اند، دستگیر کرده‌اند، اما مقامات تأیید کرده‌اند که نمی‌توانند از همه آوارگان ساکن الحول محافظت کنند. پیروان داعش بسیاری از زنانی را که در این اردوگاه زندگی می‌کنند درباره عواقب صحبت‌کردن از تنش‌های اردوگاه ترسانده‌اند. یکی از زنان آلمانی که به شرط فاش‌نشدن نامش با واشنگتن‌پست گفت‌وگو کرده، می‌گوید که به خاورمیانه سفر کرده بود تا بتواند در حکومت داعش زندگی کند. به ‌گفته این عضو سابق داعش، تصمیم او تا حدی به این دلیل بوده که در آلمان به‌خاطر پوشیدن برقع با برخورد بدی مواجه می‌شده است: «آن زمان، آمدن به اینجا تصمیم درستی بود، ولی حالا، نمی‌دانم». او سپس توضیح می‌دهد که چون نمی‌خواهد وفاداران داعش را در اردوگاه خشمگین کند، دیگر حرفی نمی‌زند. بااین‌حال بسیاری از آنها می‌گویند اگر زمانی آزاد شوند برای احیای داعش تلاش می‌کنند. ام‌صفیه، یک زن 27 ساله فرانسوی که از شهر مارسی به داعش پیوسته، می‌گوید: «زندگی در حکومت داعش چیز بسیار زیبایی بود. ما می‌خواهیم که تحت قوانین آنان زندگی کنیم». او همچنین می‌گوید که برای بازگشت داعش دعا می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.