سينما کاتاليزور تغيير اجتماعي است
پروفسور جان هيل*
من از زمان کودکي به سينما ميرفتم و چندين دهه است که فيلم ميبينم؛ فيلمهايي از سراسر جهان. به نظر من جذابيت سينما در اين است که ما را سرگرم ميکند، ما را به خنده واميدارد يا به گريه مياندازد و وادارمان ميکند که فکر کنيم و به علاوه، يک فرم هنري نيز هست. سينما همچنين کاتاليزوري براي تغيير اجتماعي است. فيلم نه تنها ميتواند به معناي واقعي کلمه ما را به فکرکردن وادارد، بلکه ممکن است سبب شود انسان بخواهد در مورد بعضي مسائل به شيوهاي اندکي متفاوت فکر کند. سينما همچنين ميتواند شما را با فرهنگهاي گوناگون و شيوههاي مختلف زندگي در جهان آشنا کند. وقتي جوان بودم، بيشتر فيلمهاي هاليوودي و بريتانيايي ميديدم اما اکنون فيلمهاي بسياری از سراسر جهان ميبينم؛ از جمله فيلمهايي از ايران. من (تا زمان نوشتن يادداشت) فقط يک روز و نيم در ايران اقامت داشتهام، اما، به واسطه سينما، گويي در تخيل خود مدتها در ايران زندگي کردهام؛ از طريق ديدن فيلمهايي درباره مردم ايران و از طريق فيلمهايي که دقيقا همان کاري را انجام ميدهند که سينما بايد انجام دهد. اين فيلمها شما را سرگرم ميکنند، لذتي هنرمندانه به شما ميبخشند و درعينحال شما را با افراد ديگر در سراسر جهان پيوند ميدهند و ازاينرو، همين جنبه از سينما يکي از مهمترين کارهايي است که ميتواند انجام دهد که سينماي ايران انجام داده است؛ چون دنيا اغلب اطلاعات بسيار محدود و اندکي درباره ايران دارد. اين فيلمها زندگي مردم عادي را به نمايش ميگذارند و نشان ميدهند مردم در همه جاي دنيا کمابيش مانند هم هستند؛ مردم مشکلات مشابهي در کشورهايشان دارند، مشکلات مشابهي در زندگي روزمره و در کار. بنابراين به نظر من، سينما شکلي از گفتوگو است؛ شکلي از گفتوگو ميان فرهنگها است که اميدوارم به ما کمک کند تا يکديگر را بهتر درک کنيم. ما ميخواهيم فيلمهاي ايراني بيشتري ببينيم؛ چراکه به ما در درک پيچيدگي و غناي فرهنگ ايراني کمک ميکنند و درعينحال ما را به چالش ميکشند تا شيوههاي تفکر درباره سينما و متدهاي هنري را دريابيم.
* استاد مطالعات رسانه و رئيس دانشکده رسانهها و هنرهاي نمايشي، رويال هالووي، لندن. جان هيل همچنين از مديران شوراي فيلم بريتانيا است و تأليفات متعددي در حوزه سينماي بريتانيا و اروپا دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.