|

آینه

کیهان پای لنگ ‌آل‌سعود در تحولات آفریقا سعدالله زارعی: الان یک سؤال اساسی این است که دلیل دخالت‌های سعودی و امارات در کشورهایی نظیر لیبی، الجزایر و سودان چیست؟ برای این سؤال پاسخ‌های متعددی وجود دارد ولی قوی‌ترین پاسخ این است که گویا عربستان برای به‌دست‌گرفتن قدرت، در کشورهای عربی هزینه نمی‌کند! چراکه اگر این بود تجربه ناکام در لبنان، سوریه، عراق و یمن باید او را از تکرار مداخلات در لیبی و... بازمی‌داشت. براساس خبر منتشرشده هفته پیش در یک نشریه عربی نزدیک به آل‌سعود، حکومت ریاض اعتراف می‌کند که برای قبضه‌کردن قدرت در لبنان، بیش از 200 میلیارد دلار هزینه کرده، اما نتوانسته بر سیاست ایران که هزینه‌های آن در لبنان از چند صد هزار دلار هم کمتر است، غلبه کند. پس باید جواب دیگری وجود داشته باشد. به نظر این قلم در واقع سعودی تلاش می‌کند تا با روشن‌کردن آتش در سرزمین‌های عربی دوردست، مانع شعله‌ورشدن سرزمین عربستان بشود. این شبیه کاری است که صهیونیست‌ها انجام می‌دهند. آنان درحالی‌که به‌شدت در معرض تهاجمات امنیتی قرار دارند با حمله‌های فاقد ارزش به نقاطی در سوریه تلاش می‌کنند خود را در جایگاه یک کشور تهاجمی معرفی نمایند!

اعتماد پاس‌كاري منافع مهدي ذاكريان: رابطه ايران و عربستان در‌حال‌حاضر روزهاي اغما را تجربه مي‌كند؛ اما محمد‌جواد ظريف، وزير خارجه كشورمان، روز گذشته در جريان پرسش و پاسخ در انجمن آسيايي در نيويورك پيشنهادهايي را هم به عربستان سعودي و هم به آمريكا داد. وزير خارجه كشورمان در اين نشست از آمادگي ايران براي امضاي توافق عدم تجاوز به كشورهاي عربستان و امارات و همچنين آمادگي تهران براي مذاكره با آمريكا درباره تبادل كليه زندانيان ايراني و آمريكايي خبر داد. درباره اين دو پيشنهاد نيز بايد گفت كه در نظام بين‌الملل يكي از طرفين نمي‌تواند اقدامي را انجام دهد و طرف ديگر بدون پاسخ و واكنش از كنار آن عبور كند. جمهوري اسلامي ايران در زمان كناره‌گيري آمريكا از برجام، در منطقه در موقعيت برتر قرار داشت و ترامپ هم به‌دليل تصميم‌هاي يك‌جانبه‌گرايانه در انزوا بود. برخي از منتقدان سياست خارجي ايران مي‌گويند كه تهران بايد از آن دوره بهره‌برداري كافي كرده و وارد مذاكره مي‌شد. ايران اما سياست صبر را در پيش گرفت.

ایران الزامات ایران در عصر تحریم حسن بهشتی‌پور، کارشناس مسائل بین‌الملل: رئیس‌جمهوری آمریکا در حالی قصد دارد فروش نفت ایران را به صفر برساند که پیش‌تر حتی کارشناسان آمریکایی هم معتقد بودند راه‌های مختلفی برای دورزدن فروش نفت وجود دارد و به این سادگی نمی‌توان فروش نفت ایران را صفر کرد. کشورهای دیگر مناسباتشان با ایران را صرفا براساس منافع ملی خود تعریف می‌کنند و نباید انتظار داشت که آنها از حقوق ایران در صحنه عمل دفاع کنند؛ اما ما باید با منطق اقتصادی حرکت کنیم. ایران می‌تواند در چنین فضایی بازار نفت را با بازی با قیمت بر هم بزند؛ یعنی با کاهش‌دادن قیمت نفت بتواند توجه سایر بازیگران را جلب کرده و تقاضای نفت را در بازار افزایش دهد؛ یعنی کلا شرایطی را به وجود آورد که منافع شرکت‌ها اقتضا کند تا از ایران نفت بخرند. همچنین ایران می‌تواند صادرات گاز را در اولویت قرار دهد زیرا کنترل خطوط لوله‌های گاز بسیار دشوارتر از حمل‌و‌نقل نفت است. در این چارچوب جمهوری اسلامی باید سازوکار روابط با همسایگانش را سامان بخشد و با تعمیق رابطه با کشورهایی که طرف دعوا با ایران نیستند، سیاست دورزدن تحریم‌ها و فروش نفت و صادرات انرژی را ادامه دهد.

آفتاب تریبون‌داران کنار مردم باشند علی صوفی، وزیر تعاون دولت اصلاحات: برخی تریبون‌داران در حالی درباره مسائل مختلف داخلی، خارجی، اقتصادی، فرهنگی و... از سوی جامعه اتخاذ مواضع می‌کنند که در میان مردم نیستند. حال آنکه مواضع تند و غیرمنطقی عده‌ای خاص نظیر آنچه که اخیرا درباره تحریم‌ها‌ طی روزهای اخیر مطرح شد، نتیجه‌ای جز گلایه‌مندی عمومی در پی ندارد. البته این اولین‌بار نیست بلکه در گذشته نیز اظهاراتی مطرح شد مبنی بر اینکه مردم در زمان تحریم گوشت مصرف نکنند و یا روزه بگیرند! اگرچه این مسائل در قالب شعار مطرح می‌شود و ممکن است مواضع مسئولان نظام هم نباشد اما در عمل وضع معیشتی مردم را تحت تأثیر قرار می‌دهد، چراکه به‌هیچ‌روی نمی‌توان تحریم‌ها‌ و آثار سوء آن را نادیده گرفت. درحالی‌که اگر تریبون‌داران و خطبا خود در میان مردم حضور داشته باشند، به این مسئله پی خواهند برد که جامعه نه‌تنها از چنین روندی راضی نیست، بلکه حتی چنین شعارهایی، هزینه‌ها‌ی بسیاری به آنها تحمیل می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.