|

دیدار در هانوی و مأموریت فراموش‌شده اروند

محمد علی عسکری . كارشناس بندري

از هفته دوم فروردین امسال، استان‎های گلستان و سپس لرستان با موجی از بارش و سیلاب‎هایی مواجه شده‎اند که در دهه‎های اخیر، کمتر سابقه داشته است. موج فزاینده این سیلاب از روزهای پایانی تعطیلات نوروزی به استان خوزستان رسیده که مناطقی از شهرستان‌های شوشتر، اهواز، دشت آزادگان، شوش، حمیدیه، کارون و شادگان به‌شدت متأثر از این سیلاب شده‎اند. تاکنون ۲۳۰ روستا در خوزستان تخلیه شده است و ۴۷ اردوگاه اسکان اضطراری در شهرهای باوی، شوشتر، اهواز، الهایی، شوش، دشت آزادگان، هویزه، شادگان، کارون، بستان و حمیدیه تدارک دیده شده است. بااین‌حال از روز پنجشنبه، استانداری خوزستان به دلیل احتمال وقوع «مد» در اروندرود و کارون، از روز شنبه، به مدت سه روز در شهرهای آبادان، خرمشهر و شادگان «حالت فوق‌العاده» اعلام کرده است. در همین بین، مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی که علی‎الاصول متولی لایروبی کارون و اروندرود و پیامدهای ناشی از سرریزشدن این رودها در جاده‎ها و معابر عمومی است، به همراه دو نفر از معاونان سازمان، در بازدید از بنادر «های فونگ» و «لکهوین» ویتنام به‎سر می‎برند. حال آنکه انتظار عمومی از ایشان و نهاد تخصصی سازمان بنادر این بود که در وضعیت فوق‎العاده استان‎های خوزستان و گلستان و بی‎خانمان‌شدن صدها نفر از هم‌وطنان ما در این مناطق سیل‎زده، ایشان به همراه دیگر نهادهای مسئول مانند وزارت کشور، نیرو، سپاه و ارتش این روزها در خوزستان حضور داشته باشند، اما ایشان ترجیح داده‎اند که در چنین وضعیت بحرانی‌ای به سفر خود در ویتنام ادامه دهند. اگرچه در روزهای پیش از آن نیز، این سازمان نسبت به سیلاب گلستان و مخصوصا خوزستان کمتر مسئولیتی را متوجه خود دانسته است. حال آنکه، دست‌کم مسئولیت مربوط به بخشی از عدم لایروبی 40 ساله رود کارون و اروندرود در خوزستان برعهده سازمان بنادر و دریانوردی است. مسیری که روزگاری مهم‎ترین دادوستد تجاری ایران بود، از زمان وقوع جنگ با عراق و حتی پس از قطع‌نامه 598 بنا بر اختلافات باقیمانده فیمابین به امان خدا رها شده است. واقعیت این است؛ چنانچه مدیریت محترم سازمان و دیگر مدیران‌عامل سازمان در این سال‎ها، تنها 10 درصد از مأموریت خود را به‎جای دیدوبازدیدها، سمینارها و سفرها به این امر اختصاص می‎دادند، حالا شاهد چنین فجایع ویرانگری در خوزستان نمی‎شدیم. اگر در این 40 سال واقعا تلاش دلسوزانه‎ای انجام می‎گرفت، چنین بندری با آن عظمت رو به افول نمی‎رفت و به تبع آن هزاران نفر در چنین سیلابی بی‎خانمان نمی‎شدند. بااین‌حال، این جای تعجب است که با وجود اعلام وضعیت فوق‎العاده برای شهرهای آبادان و خرمشهر، مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی برای یک مأموریت اداری به بازدید از ویتنام رفته‎اند. ایشان با چه مجوزی بازدید از بنادر ویتنام را در اولویت کاری خود قرار داده‎اند؟ آیا وزیر راه و شهرسازی چنین مجوزی داده‎اند؟ چنانچه این مجوز از سوی وزیر یا رئیس‎جمهور صادر شده باشد، بودجه این سفر در چنین شرایطی از کجا تأمین شده است؟ در وضعیتی که فرماندهان نظامی سپاه و ارتش، کمیته امداد و هلال‌احمر در حال امدادرسانی هستند، چگونه مدیرعامل یک سازمان تخصصی دریایی در یک سفر خارجی به‌سر می‎برد، درحالی‎که بسیاری از رودها، کانال‎ها و سدها نیاز به لایروبی دارند؟ چه ضرورتی به چنین سفری در چنین شرایطی داشت؟ اساسا کشور ویتنام در معادلات روابط تجاری ایران چه سهمی دارد؟ چنانچه این بازدید در چنین وضعیت بحرانی‌ای ضروری بوده، چه عایداتی برای بنادر کشور خواهد داشت؟ بااین‌همه، با وجود چنین دیدوبازدیدهای غیرضروری، این نافی مسئولیت سازمان بنادر نیست که در چنین وضعیت اسفباری دوشادوش مردم آواره و بی‎خانمان نبوده باشد. حدیث نیک و بد ما نوشته خواهد شد/ زمانه را سند و دفتری و دیوانی است/ کسی ز درد من آگه نشد، ولیک خوشم/ که چند قطره خونم، بدست و دامانی است

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.