|

گفت‌و‌گو با نوید محمودی به بهانه نمایش فیلم «شکستن همزمان بیست استخوان»

مهاجرت شناسنامه ماست

بهناز شیربانی

«شکستن همزمان بیست استخوان» برای نخستین‌بار در سی‌وهفتمین جشنواره جهانی فجر به نمایش گذاشته شد؛ فیلمی که تا به امروز نمایش‌های جهانی موفقی داشته و جوایزی کسب کرده است. نمایش این فیلم اما برای اهالی سینما و مطبوعات به سانس فوق‌العاده نیمه‌شب کشید و به نظر می‌رسد تا به اینجا تازه‌ترین ساخته جمشید و نوید محمودی نمره قبولی از منتقدان گرفته باشد. پرداختن به حضور مهاجران افغان و اساسا داستان مهاجرت در ساخته‌های این دو برادر محوریت است و این‌بار نیز روایت دیگری از مصائب افغان‌ها به تصویر کشیده شده و نکته جالب‌توجه، مطرح‌کردن قانون عدم اهدای عضو به مهاجران افغان است. نوید محمودی، تهیه‌کننده این فیلم سینمایی، درباره شرایط ساخت این فیلم سینمایی به «شرق» گفت: «همه ما عشق را تجربه کرده‌ایم، حتی کسانی که مدعی تجربه‌نکردنش هستند هم به نظر من ادای تجربه‌نکردن را درمی‌آورند. در دوره‌ای که عشقی را تجربه می‌کنی، همه‌چیز جذاب و غمگین است. نکته مهم فیلم‌هایی که من و جمشید می‌سازیم هم این است. چون مهاجرت را تجربه کردیم، به همه‌چیز از این دریچه نگاه می‌کنیم. این فیلم هم این‌طور شکل گرفت که ایده‌ای داشتم و با جمشید مطرح کردم در مورد مردی که در تمام زندگی‌اش فریاد می‌زند که عاشق مادرش است، اما در یک جایی در این شرایط اخلاقی قرار می‌گیرد که باید دست به انتخاب بزند. این ایده مطرح شد و مثل همیشه جمشید یک فیلم‌نامه خوب نوشت و ساخته شد». او در بخش دیگری از صحبت‌هایش گفت: «دو سال قبل‌تر از نگارش فیلم‌نامه، دختر جوانی در شیراز آماده پیوند می‌شود و ظاهرا با این قانون روبه‌رو می‌شود که نمی‌توانند از یک ایرانی عضو بگیرند و در نهایت دختر فوت می‌کند. من اصلا این موضوع را نمی‌دانستم. این قصه به سراغ ما آمد و احساس کردم آدمی اگر همیشه شعار بدهد که عاشق اطرافیانم هستم، وقتی در یک شرایط اخلاقی انتخاب قرار می‌گیرد خودش را انتخاب می‌کند یا دیگران را؟ دلم می‌خواست شخصیتی در آن شرایط اخلاقی باشد و تصمیم بگیرد. نمی‌توانم بگویم برایم دغدغه نبود، ولی نمی‌توانم بگویم دغدغه‌ای بود که در اجتماع با آن برخورد کردم. چیزی بود که می‌دانستم و چنین قانونی مشکلاتی ایجاد کرده است و پیوند اعضا به اتباع خارجی در ایران امکان‌پذیر نیست و فکر می‌کنم مطرح‌کردن آن با جمشید و قصه‌ای که نوشته شد، ما را به این فیلم رساند». محسن تنابنده به زعم بسیاری از مخاطبان این فیلم سینمایی بازی قابل‌قبولی در این فیلم به نمایش گذاشته است. نوید محمودی درباره حضور تنابنده به‌عنوان نقش اصلی فیلم هم به نکته جالبی اشاره کرد: «دو سال پیش از اینکه فیلم‌نامه نوشته شود، محسن تنابنده برای این نقش انتخاب شده بود. ما با آقای تنابنده قصه را مطرح کردیم و محسن انتخاب اول و جزء مهم‌ترین انتخاب‌ها بود. درواقع دو سال زمان برد تا فیلم‌نامه نوشته شود، چراکه فیلم‌نامه حساسی بود و برای ما هم مهم بود همینی که ساخته شود نوشته شود و در نهایت همان شد. احساس می‌کنم بهترین چیزی که تا به امروز از محسن تنابنده دیدم، همین حضور اوست». حضور بازیگران حرفه‌ای در کنار نابازیگران از نکات جالب‌توجه فیلم است. محمودی درباره انتخاب‌هایش در فیلم گفت: «از فیلم نخست تا به امروز استفاده از نابازیگر را در ساخته‌هایمان داشته‌ایم. در این فیلم مادری را داریم که مثل یک بازیگر حرفه‌ای سینما نقش‌آفرینی کرده است، اما آن خانم یک زن بسیار معمولی است و باقی نابازیگرانی که می‌بینید. محسن تنابنده و مجتبی پیرزاده از بازیگران حرفه‌ای فیلم بودند که یکی‌کردن و اندازه‌کردن این بازیگران با نابازیگرانی که در فیلم دیدید کار ساده‌ای نبود. مجتبی پیرزاده هم حضور درخشان و فوق‌العاده‌ای دارد». محمودی درباره تم مهاجرت در آثارش هم گفت: «مهاجرت شماره شناسنامه ماست و این موضوع در آثار ما کاملا پررنگ است». این دو برادر درحال‌حاضر مشغول ساخت سریالی برای تلویزیون هستند. نوید محمودی درباره اکران فیلم «شکستن همزمان بیست استخوان» و ادامه فعالیتشان گفت: «ما با پول خودمان فیلم می‌سازیم. سال هفتمی است که ما در سینما مشغول کار هستیم. در هفت سال ما سه فیلم داشتیم که دیده شده و یک فیلم هنوز دیده نشده است. به نظرم در هفت سال، چهار فیلم مناسب است. در تمام این هفت سال، دو سریال ساختیم و چون از تلویزیون کارم را شروع کردم، معتقدم اگر قصه خوبی را برای بیننده تلویزیون روایت کنی، چه اشکالی دارد که مدیوم چیست؟ سریال «سایه‌بان» خدا را شکر توسط مردم خوب دیده شد و موفق بود و سعی کردیم کارمان را در هر مدیوم درست انجام دهیم».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.