سیل، ما و مسئولان
بابك زماني- رئيس انجمن سكته مغزي
- یک نفر كامنتی در صفحه مجازی گذاشته و خواهان نظرخواهی همه درباره علت سیل اخیر شده است. ایشان را میشناسم؛ صراف، اهل شیراز و هر روز در كار مبادله ارز هستند، اما امسال در كامنت دیگری همه را دعوت به ماندن در تهران و استفاده از هوای پاك عید میكردند.
- بنده هم زود دست به كار میشوم و نظرات تفصیلی خود را درباره علل سیل، نوسانات دورهای جو زمین و همه مكاشفات ذهنی خودم، همهوهمه را توضیح میدهم. بنده را هم كه لابد میشناسید نسخهنویسی یك لا قبا هستم، بنده اهل مناطق سیلزده نیستم! - آقای دیگری كامنت دیگری حاكی از نقدی شدید بر شیوه امدادرسانی نوشته و خواستار حضور همه مسئولان در كارزار سیل شده است. ایشان را هم میشناسم؛ استاد تأسیسات و لولهكشی منازل هستند، اهل لرستان است ولی همین دیروز منزل ما بود. - در تأیید فرمایشات ایشان، خانمی با تندترین لحنها خطاب به مسئولان وارد بحث شده و راهكارهای متعدد ارائه میدهد! ایشان هم به گمانم آرایشگر معروف و اهل گرگان باشند، اما عكسی اخیرا ایشان را در لوكزامبورگ نشان میدهد. - عكس دیگری هست از یكی از مسئولان وزارتخانهها درست در كنار یك رودخانه سیلآسا. صبح عكسی بود از خود ایشان با گروهی كه سراسیمه به جایی میرفتند؛ دیروز در جمع مجروحان، پریروز با چشمهایی نخوابیده، موهایی ژولیده در حال گفتوگو با یك پیرمرد سیلزده و... . خستگیای كه در چهره او موج میزند، معلوم میكند كه روزهاست یك خواب خوب نداشته است. - عكس دیگری از یكی از دوستان قدیم؛ یكی از مسئولان نهادهای تصمیمگیر و برنامهریز در حالی كه شلوارها را تا بالای زانو بالا زده و در گل فرورفته، به بیلی تكیه داده و با موهای سفید و آشفته به زمین مینگرد. ظاهرش نشان میدهد كه قطعا این عكس ناآگاهانه گرفته شده و گویا پایان یك روز «كاری» سخت بوده است. - در یك عكس دستهجمعی گروهی از مسئولان، جایی وسط سیلاب تا زانو در آب در حال اشاره به جایی دور هستند؛ معلوم است كه بهشدت سردشان شده و گلولای در جایجای كتوشلوارهای مقاماتیشان آشكار است. انگار، حتی فرصت تهیه لباس مناسب برای شركت در مراسم سیل را هم پیدا نكردهاند. گویا ما ملت جابهجا، همواره خود را در جایی فرض میكنیم كه دیگری باید باشد، اما تنها دو سؤال: - آیا هر یك از ما كه در كاروبار روزانه خود درماندهایم، توان اظهارنظر در همه موارد ازجمله سیل را داریم؟ آیا ممكن نیست با وجود این همه شبكههای مجازی موازي گسترده با اظهارنظرهای بیریشه خود تردیدی در برخی تصمیمات درست ایجاد كنیم یا تظاهر را از ترس رسانه تبلیغ كنیم؟ 2- آیا وسایل پیشرفته ارتباط جمعی از كار افتادهاند و نمیتوانند مسئولانی را كه باید در ستادهای خود در حال مشورت و تصمیمگیری باشند، در جریان لحظهلحظه امور بگذارند؟ و آیا خواب و استراحت كافی در تصمیماتی با این درجه از اهمیت، بیتأثیر است؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.