|

گفت‌وگو با رکاب‌زني که مي‌خواهد تاريخ‌ساز شود

پرتوآذر؛ پري کوهستان ايران

شرق: فرانک پرتوآذر حالا ديگر چهره شناخته‌شده‌اي در ورزش کشور است. دختري که در اين سال‌ها آن‌قدر با انگيزه تمرين کرد و رکاب زد که حالا اصلي‌ترين شانس دوچرخه‌‌سواري ايران براي کسب سهميه المپيک 2020 توکيو است. اردوهاي تيم ملي دوچرخه‌‌سواري کوهستان بانوان در حالي از سال 93 تشکيل شد که فرانک از همان زمان عضو اين تيم شد. در تمرينات به قدري از هم‌تيمي‌هاي خود پيشي مي‌گرفت که در تمام اين سال‌ها بدون رقيب و با فاصله برترين بانوي رکاب‌زن کوهستان در رقابت‌هاي کشوري بوده است. درخشش پرتوآذر خيلي زود به ميادين بين‌المللي هم رسيد. قهرماني در تورنمنت‌هاي ترکيه سرآغاز مدال‌آوري‌هاي اين دختر شيرازي بود تا اينکه نوبت به خودنمايي‌اش در مسابقات قهرماني آسيا رسيد؛ پيکارهاي آسيايي 2017 چين جايي بود که پرتوآذر توانست اولين مدال را براي دوچرخه‌‌سواري زنان ايران به ارمغان بياورد. او توانست در ماده «رلي» در کنار محمدحسين اسکندري، سجاد طاهري، محمد پورشريف و فراز شکري به مدال برنز تيمي دست يابد؛ همين افتخارات کافي بود تا اتحاديه جهاني دوچرخه‌‌سواري نام نماينده ايران را به عنوان برترين رکاب‌زن کوهستان قاره معرفي کند. به علاوه اينکه او دست به کار بزرگ‌تري هم زد. فرانک اين بار در رقابت‌هاي آسيايي 2018 فيليپين به مدال انفرادي (برنز) دست پيدا کرد. گفته بود که اگر حمايت شود مي‌تواند جايگاه خود را در صدر جدول رده‌بندي دوچرخه‌‌سواران کوهستان آسيا تثبيت کند. فرانک حمايت نشد اما با حداقل‌ترين امکانات کماکان نفر اول آسياست. بانوي تاريخ‌ساز دوچرخه‌‌سواري ايران اين روزها به اسلووني سفر کرده تا با حضور در رقابت‌هاي ورلدکاپ اروپايي خود را براي کسب سهميه المپيک 2020 توکيو آماده کند. اتفاقي که اگر رخ بدهد، بدون شک يکي از وقايع ماندگار تاريخ ورزش زنان کشور خواهد بود. پري کوهستان ايران براي رسيدن به سهميه المپيک تنها يک فرصت دارد و آن هم کسب عنوان قهرماني در آسياست. مسابقات دوچرخه‌‌سواري کوهستان 2019 آسيا مرداد ماه در لبنان برگزار مي‌شود. پرتوآذر در اين باره به «شرق» توضيح مي‌دهد: «تنها راهي که من مي‌توانستم سهميه المپيک را بگيرم حضور در مسابقات قهرماني آسيا بود. به همين خاطر به همراه مربي‌ام از يک سال قبل برنامه‌ريزي طولاني‌مدتي کرديم که پيک بدني‌ام (اوج آمادگي) را براي اين رقابت‌ها بگذارم. براي همين تصميم ما بر اين شد که به اروپا بياييم و دو ماه قبل از مسابقات را در اينجا در کنار رکاب‌زنان بنام و مطرح تمرين کنم و مسابقه بدهم تا با آمادگي صددرصد در رقابت‌هاي قهرماني آسيا شرکت کنم. چون آنجا ديگر محل آزمون و خطا نيست و من بايد بهترين امتياز را بگيرم. آخر هفته در يکي از مسابقات بين‌المللي اسلووني شرکت مي‌کنم. بعد از آن هم بايد در دو جام جهاني آلمان و چک شرکت کنم. البته تلاشم اين است که تا آنجا که مي‌شود در اين دو ماه در مسابقات بيشتري شرکت کنم و به کشورهاي ديگر هم بروم. اميدوارم در مدتي که در اروپا هستم بتوانم نقاط قوت و ضعفم را به درستي ارزيابي کنم و به هدفي که دارم برسم. به هر حال رفتن به المپيک بزرگ‌ترين آرزوي هر ورزشکاري است». فرانک براي مهياکردن اين اردوي اروپايي فشار مالي زيادي را متحمل شده است. او مجبور شده 70 درصد از هزينه‌هاي سفرش را خودش متقبل شود: «فدراسيون دوچرخه‌‌سواري کمک ناچيزي به من کرده تا به اين اردو بيايم. حدودا مي‌توانم بگويم 30 درصد هزينه‌ها را به من داده است. با توجه به اين موضوع خودم مابقي هزينه‌ها را تأمين کردم که واقعا خيلي برايم سخت است. اما چاره‌اي ندارم. به هر حال المپيک هر چهار سال يک بار برگزار مي‌شود و من هم نخواستم اين فرصت را از دست بدهم».بدون ترديد بايد گفت يکي از عوامل موفقيت بانوي برتر کوهستان آسيا انگيزه و اراده سفت و سختش بوده که به او در اين مسير دشوار کمک کرده است. شايد اگر دوچرخه‌‌سواري کوهستان زودتر از اينها در ايران پا گرفته بود، او يکي، دو المپيک را تجربه کرده بود. يک بار هر دو دستش هم‌زمان دچار شکستگي شد، اما همين اتفاق انگيزه‌اش را براي ادامه بيشتر کرد. او خوش‌بين به کسب سهميه المپيک 2020 است: «در کل دو سهميه در رشته کوهستان زنان توزيع مي‌شود که يکي به کشور ميزبان بازي‌ها يعني ژاپن مي‌رسد و يکي هم به نفر اول مسابقات. رقيب اصلي من هم نماينده ژاپن است. اگر او نفر اول شود من اين شانس را دارم که به عنوان نفر دوم سهميه را بگيرم. اما به جز اين ژاپني نماينده چين رقيب بعدي‌ام است که حرفه‌اي است. ضمن اينکه نبايد دوچرخه‌‌سواران تايلندي را هم دست‌کم گرفت. آنها الان در سوئيس هستند و دارند تمرين مي‌کنند. سرمايه‌گذاري زيادي در اين رشته کرده‌اند. در کل کار آساني ندارم. البته هيچ‌وقت کارم آسان نبوده اما خيلي خوش‌بينم و اميدوارم که بتوانم سهميه را بگيرم. شايد خيلي‌ها تصور کنند که گرفتن سهميه کار بزرگي نباشد و حضور در المپيک را منوط به مدالگرفتن در اين بازي‌هاي بزرگ بدانند. اما واقعا اين‌طور نيست. در دنيا هزاران نفر در دوچرخه‌‌سواري به صورت حرفه‌اي فعاليت مي‌کنند اما از بين همين هزاران نفر است که 35 نفر از نخبه‌ها به خط استارت بازي‌هاي المپيک مي‌رسند. رسيدن به چنين جايي هم افتخار بزرگي است. همه چيز بايد پله پله جلو برود». اما پري کوهستان ايران هنوز حسرت مدال بازي‌هاي آسيايي 2018 جاکارتا را در دلش دارد. هر بار پاي گفت‌وگو مي‌آيد، بغض مي‌کند و از اتفاق تلخي که برايش در اين ميدان بزرگ افتاد، مي‌گويد. اين دختر دوچرخه‌‌سوار که در بخش کراس‌کانتري مسابقه مي‌داد، در همان ابتداي مسابقه و بعد از استارت متوجه شد زنجير دوچرخه‌اش پاره شده و مجبور است آن را تعويض کند. اين موضوع علاوه بر اينکه تمرکز دختر ايراني را بر هم زد، او را حدود پنج دقيقه از رقبا عقب انداخت. در حالي که همه از ادامه مسابقه نااميد شده بودند، پشتکار مثال‌زدني فرانک پرتوآذر باعث شد او خودش را به جمع مدعيان برساند و با عملکردي خيره‌کننده پنج دقيقه عقب‌افتادگي را جبران کند؛ اگرچه در نهايت يک گام تا کسب مدال برايش باقي ماند و از خط پايان رد شد. فرانک مي‌گويد هر طور شده بايد مدال بازي‌هاي آسيايي 2022 را بگيرد و اين تلخ‌کامي را جبران کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.