|

سيلي كه همدلي آورد 

سيلي كه در آغاز امسال آمد، بسياري را ترساند، بسياري را بي‌خانمان كرد، مسئولان ناگزير شدند تصميمات سريعي بگيرند، ناتواني‌هايشان مشخص شد، عدم آمادگي‌شان در لحظه‌هاي بحراني بيش از پيش معلوم شد و از سوي ديگر مردم بار ديگر همدلي و همراهي‌شان را با يكديگر نشان دادند. ما كه عادت داشتيم مدام از رفتارهاي نادرست بگوييم، به سراغ مشكلات برويم، غصه‌ها را بزرگ كنيم و ايرادات ديگران را از منظر يك داناي كل به رخ بكشيم، اين بار در مواجهه با حجم زيادي از همراهي‌ها و همدلي‌ها قرار گرفتيم. اين لحظه‌ها در خاطره بسياري از ايراني‌ها ماندگار شد، شايد لحظه‌هاي گذرايي بود اما خاطره‌انگيز شد تا بعدها به خود افتخار كنيم و باور كنيم ما هم مي‌توانيم همانند ديگر كشورها در ميانه بحران قدم‌هاي درست برداريم و مردم را دلگرم کنیم به حمایت و پشتیبانی. هميشه يكي از مشكلاتي كه در آتش‌سوزي‌ها و حوادث تلخ داشتيم مانند آتش‌سوزي پلاسكو يا حتي موارد ديگر حضور مردم هميشه‌درصحنه بود كه مشغول عكاسي بودند و مشغول ثبت خود در ميانه واقعه. اين بار تعداد كساني كه با اين رويكرد به عكاسي و فيلمبرداري پرداختند كمتر بود. آنان كه حضور داشتند جاي خالي روزنامه‌نگاران و خبرنگاراني كه در تعطيلات به سر مي‌بردند را پر كردند. همان‌طور كه حسين امامي از استادان رسانه نيز گفته است: «تلگرام رسانه اصلي اخبار سيل شد. بخش زیادی از تولیدات کانال‌های خبری درباره حادثه سیل از طرف همین افرادی بود که در دل حادثه حضور داشتند. كاربران ايراني در حادثه سيل اخير از توییتر براي نقد و تحليل اخبار، خوب و تأثيرگذار استفاده كردند». هرچند حجم سيل در شيراز قابل مقايسه با شهرهاي ديگر نبود اما شيرازي‌ها توانستند چهره مهمان‌نواز خود را به رخ بكشند. نمونه آن آگهي‌هاي متعدد مكان در سايت ديوار براي حضور در خانه و مكان‌هايي براي آسيب‌ديدگان از سيل و عدم افزايش قيمت اجناس بود. هرچند به‌آتش‌كشيدن طاووس در دروازه قرآن و انتشار فيلم در اينستاگرام توسط يكي از آسيب‌ديدگان سيل موردي است كه هنوز بي‌جواب مانده است. عكس یک روحاني شيعي كه روحاني ديگري را بر دوش گرفته و از سیل عبور مي‌دهد. عكس افسري كه خم شده تا ديگران از رويش عبور كنند. نوجواني كه درخواست كرد «هر کس به اندازه‌ی توان خودش کمک کنه. مثلا من به اندازه‌ی توان خودم رفتم و پنجاه تا گونی خالی از نونوایی گرفتم. در حد توانتون کمک کنید». مردان و زناني كه از تهران و کرج بعد از دو روز راه به معمولان رسیده‌اند، ‌به محض رسیدن در یک خانه و مسجد معمولان دیگ‌ها را بار گذاشته‌اند و ‌مشغول پختن چند هزار غذای گرم برای هم‌وطنان سیل‌زده‌شان با مواد غذایی‌ای ‌که از تهران و کرج و با هزینه‌ از جیب خودشان و جمع‌آوری کمک از دوستانشان تهیه کرده‌اند، شده‌اند. هركس هر اطلاعی از گرفتاری گروهی یا روستایی داشت که کمتر خبری شده بود منتشر کرد. يا استارتاپ‌هايي كه اعلام كردند خدمات رايگان در اختيار سيل‌زده‌ها قرار مي‌دهند. مردم شهرستان رومشکان كه ۳۰ کیلومتر را با پای پیاده طی کردند تا کمک‌هایی که بر دوش‌شان حمل می‌کردند را به مردم پلدختر برسانند. مردانی که از سیستان‌و بلوچستان برای کمک به روستاهای پلدختر رفتند و کودکان سرپل ذهاب که عیدی خود را به کودکان لرستانی بخشیدند یا مرد توانجویی که به ساخت سیل بند برای دیگر همسایه‌هایش مشغول بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.