آغاز فعاليت رسمي چوگان زنان ايران
شرق: بيشک چوگان يکي از رشتههاي مغفولمانده در ورزش کشور است؛ رشتهاي که با وجود تملک و نامگذاري آن به نام ايرانيان هنوز جايگاه اصلي خود را بهعنوان ميراث ملي اين مرزوبوم پيدا نکرده است. نبود زيرساختها، بالابودن هزينه نگهداري اسبها و زمين چوگان اصليترين دغدغههایي است که باعث شده تا چوگانبازان ايراني نتوانند آنطور که بايد به صورت حرفهاي در اين رشته فعاليت داشته باشند. درمقابل عدم حمايتهاي لازم از سوي وزارت ورزش بهعنوان متولي اصلي موجب انزواي اين ورزش ملي شده است. تشکيل تيمهاي ملي تنها مربوط به بخش مردان است و برگزاري مسابقات براي آنها نيز چنگي به دل نميزند. اعزامهاي برونمرزي اين تيم محدود است و بيشتر به رقابتهاي داخلي ميپردازند. البته گاها فدراسيون چوگان در سطح بينالمللي نيز رويدادهايي را ميزباني ميکند. به تازگي اما مسئولان فدراسيون چوگان در اقدامي مثبت شرايط را براي حضور رسميتر زنان در اين عرصه فراهم کردهاند. زنان چوگانباز اگرچه هيچ ممانعتي براي شرکت در مسابقات نداشتند، اما با توجه به مصائب پيشرو فعاليتشان محدود به رقابتهاي استاني بوده است؛ رقابتهايي که آن هم نه در تمامي استانهاي کشور، بلکه صرفا در تهران برگزار شده است. بااينحال فدراسيونيها با راهاندازي اولين دوره پيکارهاي قهرماني کشوري براي زنان استارت حضور پررنگ آنها را در ميادين بهتر و بالاتر زدهاند. پنجشنبه هفته گذشته اين مسابقات با شرکت سه تيم از استانهاي تهران، البرز و اصفهان برگزار شد که در نوع خود اتفاقي مهم را براي بانوان چوگانباز ايران رقم زد. سعيده صادقي، عضو تيم کاسپين تهران که با اين تيم به مقام نخست دوره مسابقات چوگان کشوري دست يافت، درباره اين رقابتها به «شرق» ميگويد: «مدتها بود که مسئولان فدراسيون در اين فکر بودند که مسابقات کشوري را براي ما برگزار کنند، اما متأسفانه شرايط جور نميشد. بههرحال با تلاشهايي که صورت گرفت، خدا خواست و توانستيم امسال اين رقابتها را برگزار کنيم. به نظر من با وجود اين تعداد کم تيم که در مسابقات حاضر بودند، اما شاهد رقابت خوبي بوديم. تيمهاي شهرستاني آمادگي بالايي داشتند و خيلي باانگيزه با ما رقابت ميکردند. ما در فينال با اختلاف 7 بر 2 تيم اصفهان را برديم، اما با عملکردي که من از بازيکنان اين تيم ديدم، بايد بگويم که مطمئنا در رقابتهاي سال آينده نبايد اين تيم را دستکم بگيريم. اين در حالي است که در شهرستانها خانمها خودشان تمرين ميکنند و تا الان هيچوقت من نديدم که مسابقهاي برايشان برگزار شود. تا پيش از اين خانمهاي تهراني فقط در سطح استان به صورت رسمي در جامهاي مختلفي تحت عنوان ادب، بانوان و نوروز مسابقاتي را برگزار ميکردند». او به کمبودهايی که پيشروي بانوان چوگانباز است اشاره ميکند: «متأسفانه چون هزينههاي اين رشته خيلي بالاست، ما نميتوانيم مربي اختصاصي داشته باشيم. باشگاهي هم که نداريم تا از آن طريق مربي داشته باشيم. همين که بتوانيم هزينه نگهداري اسبهايمان را تأمين کنيم خودش خيلي است. براي همين بيشتر از وجود پيشکسوتان استفاده ميکنيم و از آنها برنامه ميگيريم. ما براي هر بازي طبق قانون بايد از دو اسب استفاده کنيم. اکثرا هر کسي يک اسب دارد که متعلق به خودش باشد، اما اسب دوم را يا بايد اجاره يا قرض کند. خوشبختانه فدراسيون اين شرايط را براي ما مهيا کرده که اگر بخواهيم، اسب دوممان را به صورت رايگان از آنها بگيريم. اميدوارم که حمايتهاي فدراسيون از خانمها ادامه داشته باشد و اين نگاه مثبت به سمت استانها هم برود. ما در سطح کشور استعدادهاي خوبي داريم. فقط بايد حمايت شوند و براي آنها هم مسابقه برگزار شود تا با فضا بهتر آشنا شوند. آنوقت است که مشخص ميشود چقدر علاقهمند به سمت اين رشته ميآيند». اين بانوي چوگانباز ايراني از قولهاي خوبي که فدراسيون براي برگزاري مسابقات بينالمللي به آنها داده است هم خبر ميدهد: «فدراسيون گفته است که انشاءالله سال آينده شرايطي را مهيا ميکند که ما در مسابقات بينالمللي هم شرکت کنيم. بايد بگويم که اگر اين اتفاق بيفتد، واقعا حرفی براي گفتن داريم. چوگان ايران در منطقه زون D آسياست. رقباي ما در اين منطقه تيمهاي هندوستان، پاکستان و استراليا هستند. ما فيلمهاي مسابقات اين تيمها را ديديم. با عملکردي که از آنها ديديم به اين باور رسيديم که داشتههايمان از آنها هم بيشتر است». صادقي در پايان ميگويد: «از مسئولان وزارت ورزش ميخواهم که بيشتر به ورزش چوگان توجه کنند. چوگان يک ورزش ملي است و رهبري هم گفتند که بايد به آن نگاه ويژهتري داشته باشند. فدراسيون احتياج به کمک دارد. نميتواند با بودجهاي که دارد همه امکانات را بسازد. نبايد شرايط بهگونهاي باشد که هزينههاي سنگين اين رشته علاقهمندان به آن را دلسرد و نااميد کند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.