پنجگانهاي براي پنجشنبههاي اسفند
اول) شهرداري تهران تصميم گرفته در هفتههاي پاياني سال جاري، روزهاي پنجشنبه را که قبلا خارج از شمول طرح ترافيک بوده، مجدد مشمول اين طرح کند؛ بهاينترتيب شهروندان براي تردد در اين روز بايد پول پرداخت کنند. روزهاي پنجشنبه براي خيلي از مردم، روز پيگيريهاي اداري و شخصي است. برخي سازمانها به حرمت مردم، در اين روز هم خدمات اداري متعارف خود را ارائه ميدهند تا مردم از کار و زندگي نيفتند. در روزهاي آخر سال نيز مردم براي خريد و تدارکات نوروزي خانواده، وابستگي بيشتري به همين روز پيدا ميکنند. قبلا مشاور معاون حملونقل شهرداري گفته بود تکليف طرح ترافيک پنجشنبه از طريق نظرخواهي از شهروندان تعيين ميشود. دوم) رئيس شوراي عالي استانها گفته مردم بايد هزينههاي زندگي در شهر را پرداخت کنند. او چهار روش تأمين هزينههاي شهري را بيان کرده و روي سه روش خط کشيده و تنها راه را گرفتن هزينه از مردم دانسته است. او ضمن بيان اينکه «ميدانيم وضع مردم خوب نيست»، يک تهديد تلويحي هم کرده مبني بر اينکه «مردم هم تمايل ندارند زبالههايشان جلوي درِ منازلشان بماند». سوم) چندي قبل شهرداري از دو طرح خود رونمايي کرد؛ اولي «تغيير اجراي طرح ترافيک و استفاده از روزهاي زوج و فرد» و دومي نيز «دريافت عوارض از تونلهاي شهري» بود. بحث پوليشدن تونلهاي شهري بعد از جنجالهاي رسانهاي، گويا فعلا بايگاني شده است؛ اما همه ميدانند که «بايگاني» در واقع اسم رمز «احتمال جدي براي اجرا» است که البته بستگي تمام و کمالي به اوضاع مالي شهرداري تهران دارد. چهارم) از کنار هم قراردادن اين موارد ميتوان چنين نتيجه گرفت که شهرداري تهران هيچ راهکار و برنامه خاصي براي عبور از چالشهاي مهم و اقتصادي شهر ندارد و در اين ميان در لفافه طرحها و برنامههاي مختلف (نظير مواردي که ذکر شد)، روي جيب مردم حساب کرده است. مردم خودشان ميدانند که بايد هزينههاي زندگي در شهر را پرداخت کنند؛ اما سؤال مهم اين است که هزينههاي زندگي در شهر تهران چقدر است؟ مسئولان شهرداري (مانند ساير مسئولان دولتي) معتقدند مردم در واقع کسر اندکي از کل خدماتي را که به آنها ارائه ميشود، پرداخت ميکنند؛ مثلا کل هزينهاي که شهرداري برای جمعآوري و دفن زباله پرداخت ميکند، چندين برابر رقم مبالغي است که از مردم در قالب قبوض خدمات پسماند اخذ ميشود. شايد چنين باشد؛ اما علامت سؤال بزرگ همچنان به قوت خود باقي است؛ چرا وقتي پاي مردم در ميان است، بايد هزينهها را به صورت نقدي و سريع پرداخت کنند (چراکه ممکن است زبالههايشان از جلوي منازل جمعآوري نشود)؛ اما وقتي پاي سازمان شهرداري در ميان است، هرگونه مطالبه اصلاحات ساختاري صرفا قالب توصيه اخلاقي به خود ميگيرد؟ آنگونه که خود متوليان امر در شوراي شهر گفتهاند، مديريت صحيح ماليه شهري و تنظيم دقيق دخلوخرج شهر، از طريق اتخاذ باصرفهترين تصميمات و راهکارها صورت ميگيرد؛ وگرنه براي گران ادارهکردن شهر نيازي به تدبير نيست. پنجگانهاي براي پنجشنبههاي اسفند شهرداري تهران البته مدعي است براي طرحهايش از «مشاورههاي دانشگاهي» و «تيمهاي کارشناسي» و استناد به «مطالعات جهاني» و «تجربههاي ساير کلانشهرهاي دنيا» بهره ميگيرد. معاون شهردار نیز براي اثبات حقانيت خود در قضيه طرح زوج و فرد، از بانک جهاني درخواست کرده نتايج مطالعات و تجربههاي مثبت و منفي در طرحهاي مزبور را در اختيار شهرداري قرار دهد. مطالعات مربوط به مکزيکوسيتي (در 30 سال قبل)، لندن (در 15 سال قبل)، پکن (در 10 سال قبل) و پاريس (در سه سال قبل) در اختيار شهرداري تهران قرار گرفت و لابد سند محکمي برای تأييد تصميمات اين مديريت فراهم شد. پنجم) هر شهروند تهراني خواستار دو چيز است:ابتدا اينکه سهم درآمدهاي پايدار شهرداري افزايش يابد و ديگر اينکه هزينه ناکارآمدي اقدامات شهرداري از جيب آنان تأمين نشود.ساختار مديريت شهري تهران (و بهویژه معاونت حملونقل آن) بهواسطه گستره تجربه تاريخي ناکارآمدي و همچنين انبوهي از مشکلات و نواقص و نارساييهاي عيان کنوني، در آستانه ورود به چرخه «بياعتمادي»، «انسداد مشارکتي»، «تخريب اعتماد مردم به مديريت شهري» و «زوال سرمايه اجتماعي» قرار دارد.چهبسا همين حکمراني نادرست است که با اصرار بر يک باور خاص، جرياني را ايجاد کرده که پذيرش و اقبال آن نزد مردم کاملا عليالسويه و فاقد ضرورت بوده و سرمايههاي مردم همين شهر را به هدر ميدهد؛ سرمايههايي که متعلق به شهروندان تهراني است؛ اما شهرداري تهران نهتنها توان بهرهگيري درست از آن را ندارد، بلکه بابت همين استفاده محدود از آن نيز کلي منت بر سر شهروندان ميگذارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.