قتل به خاطر اختلاف حساب 2ميلياردتوماني
شرق: مرد فراري از زندان بعد از اينکه هويتش مقابل يکي از مشتريانش فاش شد، دو ميليارد تومان از او کلاهبرداري کرد و مرد جوان را به قتل رساند. به گزارش خبرنگار ما، دي سال 95 مردي به پليس مراجعه کرد و گفت برادرش گم شده است. او به مأموران گفت: برادرم طبق معمول هر روز از خانه خارج شد و ديگر برنگشت. او پيامکهاي نامفهوم ميفرستد اما وقتي تماس ميگيريم تلفن را جواب نميدهد. پليس با توجه به گفتههاي اين مرد تحقيقات خود را آغاز کرد و متوجه شد پيامکها از محدوده مهرشهر کرج ارسال ميشود. رديابيهاي مأموران براي پيداکردن آرش جوان مفقودشده به جايي نرسيد تا اينکه فرداي روز شکايت برادر مقتول دوباره به مأموران مراجعه کرد و گفت به فردي به نام فرهاد مشکوک است. او گفت: فرهاد با برادرم اختلاف مالي داشت و به همين خاطر با هم جروبحث کرده بودند. برادرم متوجه شده بود فرهاد به او دروغ گفته و هويت واقعي او امير است. برادرم اين موضوع را در يک مسافرت متوجه شده بود. اين مرد گفت: چنديپيش برادرم آرش با مردي بهصورت اتفاقي آشنا شد که ماشين خريد و فروش ميکرد. برادرم در کار اسناد رسمي است. اين فرد به برادرم گفته بود ميتواند برايش يک ماشين لوکس بخرد و حتي يک ماشين هم به او اجاره داده بود. آنها مدتي بعد از آشناييشان با هم به مسافرت رفتند و برادرم در آنجا متوجه شد اين فرد دروغ گفته؛ اسم واقعياش امير است و هويت جعلي براي خودش درست کرده است. از آنجايي که برادرم دو ميليارد تومان به او داده بود تا برايش ماشين بخرد به همين خاطر چيزي نگفت تا پولش را بگيرد و بعد موضوع را افشا کند. بعد از اينکه آنها از شمال به تهران آمدند برادرم موضوع را با ما در ميان گذاشت. چند روز قبل از حادثه برادرم به دفتر امير رفت و با او درگير شد و مبلغ يک ميليارد تومان از او چک گرفت و يک لندکروز هم به جاي بقيه بدهي گرفت. برادرم گفت موضوع را تا زماني که لندکروز به نامش شود پيگيري ميکند تا اينکه گم شد. پليس با توجه به آنچه به دست آمده بود، امير را شناسايي و بازداشت کرد. مشخص شد اين فرد متهم فراري از زندان است و چندين سابقه دارد و بعد از فرار از زندان براي اينکه بتواند ادامه زندگي دهد و توسط پليس دستگير نشود، نام فرهاد را براي خود انتخاب کرده و يک دفتر دلالي خودرو هم به راه انداخته است. امير بعد از بازداشت شش ماه مقاومت کرد و مدعي شد خبري از سرنوشت آرش ندارد. اين در حالي بود که مأموران با بررسي دوربينهاي مداربسته ساختماني که دفتر امير در آن بود، متوجه شدند روز حادثه همه دوربينها به جز يک دوربين خاموش بوده و چيزي ضبط نکردهاند اما همان يک دوربين ورود آرش به ساختمان و بعد خارجشدن کيسههاي پلاستيکي از دفتر امير را ضبط کرده است. ضمن اينکه پليس در دفتر امير لکههاي خون را کشف کرد که با گروه خوني آرش مطابقت داشت. بعد از اين يافته سرانجام امير لب به اعتراف گشود و گفت: من آرش را کشتم و جسدش را در يکي از شهرهاي شمالي کشور دفن کردم. پرونده متهم بعد از تکميل تحقيقات به دادگاه کيفري استان تهران فرستاده شد و متهم ديروز پاي ميز محاکمه رفت. او گفت: من زنداني فراري بودم. بعد از اينکه از زندان بيرون آمدم، خودروهاي لوکس اجاره ميدادم. آرش هم اتومبيل از من کرايه ميکرد و دوميلياردتوماني که به من پرداخت کرده بابت کرايه آن خودروهاست. از طرفي من که نميخواستم تحت تعقيب باشم، به او گفتم حالا که آشنا داري، اسم و فاميل فرهاد را بگير تا سابقهام پاک شود؛ او هم قبول کرد و من به او دو فقره چک 500ميليونتوماني دادم. متهم ادامه داد: آرش يک روز به دفتر کار من آمد و درگيري ايجاد کرد و گفت بايد سند لندکروزي که برايش اجاره کرده بودم را به نامش بزنم و همان زمان هم چکها را از من گرفت. از آنجايي که من به او مقداري هم پول نقد داده بودم، براي اينکه بتوانم پولها را از او بگيرم تصميم گرفتم به دفترم دعوتش کنم. چون قبلا درگيري ايجاد کرده بود، از سه دوستم به نامهاي ميثم، احمد و رضا خواستم که به کمکم بيايند. وقتي او وارد دفتر شد ما با هم جروبحث کرديم؛ بعد احمد و رضا با پارچهاي صورتشان را بستند و از در عقبي وارد دفتر شدند؛ ميثم هم با قمه وارد شد. بعد هرچه در جيب کتش بود بيرون آورديم؛ يکي از چکهاي من هنوز دستش بود؛ سوئيچ ماشين و موبايل و کارت بانکي هم داشت. براي اينکه دوربينها را چک کنم بيرون رفتم؛ ميخواستم دوربينها را خاموش کنم. همه دوربينها را چک کردم؛ وقتي برگشتم ديدم بچهها دست و پاي آرش را باز کردند تا به دستشويي برود؛ بعد دوباره دستهايش را بستيم. من ميدانستم ممکن است آرش بعد از اينکه از دفتر خارج شد، پيش پليس برود و براي صحنهسازي کارت بانکي او را دادم تا بچهها خريد کنند و بتوانم مدرک درست کنم که او بيرون از دفتر بوده است. رضا سوئيچ لندکروز را برداشت و رفت احمد را هم براي خريد فرستادم. آرش در اتاق بود؛ او جلوي ميز ايستاده بود؛ به ميثم هم گفتم که برود. پشتم را به آرش کردم و به او گفتم ما دوست بوديم چرا اين کار را کردي. به محض اينکه برگشتم متوجه شدم او مخفيانه کاتر را از روي ميز مديريت برداشته است؛ با همان به من حمله کرد، من يک ضربه زدم که کاتر به صورتش خورد و حين کشمکش يک ضربه به دستش خورد که خون زيادي راه افتاد و فوت شد. در همين حين احمد رسيد؛ او وقتي صحنه را ديد ترسيد و فرار کرد؛ من هم براي اينکه موضوع را تمام کنم جسد را پتوپيچ کردم، به لاهيجان بردم و دفن کردم. قتل اتفاقي بود و من قصد کشتن نداشتم. متهمان ديگر هم از قتل خبر نداشتند. بعد از اظهارات متهم رديف اول، متهمان ديگر در جايگاه قرار گرفتند؛ آنها نيز ادعا کردند از قتل خبر نداشتند. قضات بعد از شنيدن گفتههاي همه متهمان و وکلاي آنها براي تصميمگيري در اين خصوص وارد شور شدند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.