آینه
استعفاي محمدجواد ظريف باعث شد روز گذشته اکثر روزنامهها از هر طيف سياسي به اين موضوع به صورت ويژه بپردازند. مطالب امروز اين ستون همگي درباره بحث استعفاي وزير خارجه از چهار روزنامه سراسري انتخاب شده است:
ایران آقاي ظريف انتظار اين نبود! حسين شريعتمداري: با وجود اختلافنظر با آقاي ظريف، حتي يک موي ايشان را هم با تمامي تيمهاي مذاکرهکننده ۱+۵ عوض نميکنيم. ولي وزارت خارجه در دوران وزارت جناب ظريف کارنامه قابل قبولي نداشته است که سرانجام فاجعهبار برجام يکي از اصليترين نمونههاي آن است و صدالبته در اين ميان و مخصوصا در ماجراي ناکامي خسارتبار برجام، نميتوان نقش رياست محترم جمهوري و تصميمهاي ايشان را ناديده گرفت. تصميمهايي که بسياري از مشکلات اقتصادي کنوني را به دنبال داشته است و برخي از آنها را بايد به حساب اعتماد بيجا به غرب وحشي و حيلهگر فاکتور کرد. در اين زمينه انتظار از آقاي ظريف اين بوده و هست که ميدان را ترک نکنند. هماکنون، اين تلقي در افکار عمومي شکل گرفته است که چرا برخي از وزرا بهجاي پاسخگويي در مقابل عملکرد چندساله خود، ميدان را خالي ميکنند! و پاسخگوي عملکرد خود نيستند؟! که خواسته و مطالبه قابلقبولي نيز هست. انتظار آن است -و ضرورت نيز دارد- که آقاي ظريف نيمنگاهي به ميدانهاي دور و نزديک و دشمنان بيروني و دنبالههاي داخلي و همسو با آنان بيندازند و سوت و کف و هلهله آنها را از استعفاي خود نظاره کنند. چه کساني از استعفاي ايشان به وجد آمده و شادي ميکنند؟! دشمنان بيروني استعفاي ظريف را با استنادي مضحک، نشانه ناکارآمدي نظام معرفي ميکنند!
وطن امروز آقاي ظريف؛ شوخي نکن! حسن رضايي: ... بود و نبود آقاي ظريف به نظرم همانقدر بر تغيير مسير برجام تأثير دارد که آقاي هاشميطبا بر روند انتخابات رياستجمهوري تأثير داشت! جايگزينهاي احتمالي هم تفاوت چنداني با ظريف ندارند. اگر ظريف احساساتي استعفا ميکند، عراقچي هم به خاطر گريههاي وندي شرمن، با درخواستهاي طرف آمريکايي در مذاکرات موافقت کرده است! اين استعفابازي اما اگر براي ملت آب نيست، براي شخص ظريف و بلکه آقاي هاشميطبا و دولت نان هست! فالوئیرهاي هاشميطبا افزايش خواهد يافت، ظريف تا حد امکان مظلومنمايي کرده، غيرپاسخگوتر خواهد شد. دولت تدبير هم مسئله را از ارتباط گراني و گشايشهاي روزانه برجام به نخودسياه جديدي تغيير خواهد داد. تمام اينها اما نبايد باعث ناديدهگرفتن يک وجه مهم شخصيت آقاي ظريف و تفکر حاکم بر وزارت امور خارجه در سالهاي اخير شود. بهراستي فردي که قريب شش سال يک ملت 80 ميليوني را معطل خود و برنامههاي برجامش کرده است، چگونه ميتواند يکشبه و ناگهان، به دليل يک ناهماهنگي بزند زير ميز بازي؟!
اعتماد وجيهالمله علي ميرفتاح: نميخواهم با بالابردن ظريف بقيه را پايين بياورم. شأن و مقام هركسي محفوظ است و هركسي اگر كار خوب و ماندگار كرده در پيش خدا و خلق خدا مأجور است. اما عرضم چيز ديگري است. ميخواهم بگويم كه با فاصله زياد ظريف مردميترين وزيري است كه ملت به خود ديده است و برايش احترام قائل است. حتي دشمنان هم -لااقل آنها كه از نجابت و انصاف بهرهمندند- او را به چشم ديگري مينگرند و حرمتش را نگه ميدارند. من تعريف ظريف را هم از نخبهها شنيدهام، هم از مردم كوچه و بازار. حتي رانندههاي اسنپ كه دل پري از زمين و آسمان دارند، ظريف و يكي، دو وزير ديگر را استثنا ميكنند. اين روزها كه مسابقه فحش به دولت راه افتاده و در بدگويي از وضعيت نامناسب اقتصادي، عام و خاص گوي ناسزاگويي را از هم ميربايند، سهم ظريف از همه كمتر است. گفت گر رنج پيشت آيد وگر راحت اي حكيم/ نسبت مكن به غير كه اينها خدا كند. مهر افراد را نيز خدا به دل مردم مياندازد.
جمهوری اسلامی اين قهرمان ملي را حفظ کنيد علت استعفاي ظريف فقط به حسابنياوردن او و وزارت امور خارجه در سفر بشار اسد نيست. اين واقعه، نقطه اوج ماجرایي است که وزير خارجه فعال و شجاع و پرتحمل ما عليرغم فقدان اراده جدي براي پيشبرد اهداف کشور با مذاکره، توانست از سلاح پرقدرت مذاکره براي ناکامساختن دشمنان غدار استفاده کند و کشور و انقلاب و نظام را از گردنههاي پرخطر عبور بدهد. بهحسابنياوردن چنين مسئول دلسوزي در موضوعي که مستقيما به حوزه مسئوليت او مربوط است، بههيچوجه قابل توجيه نيست. لازم نيست رئيسجمهور روحاني بابت اين غفلت از دکتر ظريف دلجویي کند، زيرا او به دلجویي نياز ندارد. آنچه لازم است، اين است که آقاي رئيسجمهور به هر طريقي که ميتواند اين وزير پرتوان و کارآمد را در کابينه نگه دارد و جلوي خسران کشور و ملت و انقلاب و نظام را با ازدستدادن او بگيرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.