چه كسي پاسخگوست؟
آذر منصوري
جان عاشق «پوران شریعترضوی» مخاطب آشنا و همسفر دکتر علی شریعتی در صیرورتی بیبدیل و تاریخساز، آرام گرفت. ۲۸ بهمن ۹۷ پوران شریعترضوی همسر دکتر شریعتی و خواهر شهیدان شریعترضوی در کنار آنها در آرامگاه امامزاده عبدالله به خاک سپرده شد.
راهی که پیشروی همه ماست و آنچه میماند نغمههایی است که راز ماندگاریاش خوشبودن آن است. قرار بود تشییعکنندگان پوران شریعترضوی در محوطه حسینیه ارشاد، همانجا که با نام دکتر شریعتی و سخنرانیهای سرشار از شور و شعور او عجین شده است و اگر امروز جایگاه و هویتی دارد مرهون مجاهدتها و رشادتهای او و همنسلانش است، بر پیکر پورانخانم نماز بخوانند؛ اما دستهای پنهان در اقدامی بهتآور در لحظات آخر درهای «حسینیه شریعتی» در خیابان شریعتی را به روی تشییعکنندگان بستند و جمعیت در مقابل درهای بسته نماز میت بر پیکر او خواندند. هنوز کسی جز مدیران فعلی حسینیه که پس از مرحوم میناچی مسئولیت اداره آنجا را بر عهده گرفتهاند، هیچ نهاد و سازمان مسئولی، مسئولیت این اقدام عجيب را بر عهده نگرفته است؛ اما علیالقاعده کسانی که دستور بستهشدن درِ حسینیه را دادند، باید پاسخگوی مردم، تاریخ و وجدان خود باشند. پوران شریعترضوی با احترام بینظیر و هرچهتمامتر تشییع و به خاک سپرده شد. اینکه اجازه ندادند نماز بر پیکر او در محوطه حسینیه برگزار شود نیز میگذرد و از عزت او و راه شریعتی و خانواده شریعترضوی نمیکاهد، اما باید دریغ و درد داشت از کسانی که امید را بیمحابا میسوزانند و بیرحمانه چوب حراج به اعتبار كشور میزنند. سؤال این است که اگر مراسم تشییع دکتر پوران شریعترضوی طبق برنامه در حسینیه ارشاد برگزار میشد، چه اتفاق غیرمترقبهای رخ میداد؟ مگر تشییعکنندگان جز فاتحه و صلوات حرف دیگری گفتند. مگر احسان و سارا و مونا چه میخواستند بگویند که عدهای گمان میکنند با تنگکردن عرصه، راه اندیشه بسته خواهد شد. محض رضای خدا اگر دلتان برای این کشور میتپد بس کنید .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.