|

واقعیت پنهان ورشو

حسن هادی . کارشناس روابط بین‌الملل

قدری خوش‌بینانه است اگر گفته شود نشست ورشو دستاوردی نداشته. متأسفانه باید اذعان کرد تبلیغات خصمانه آمریکا و اسرائیل در جهت منزوی‌کردن منطقه‌ای ایران چندان هم بی‌تأثیر نبوده است. حداقل اینکه توانایی جمع‌آوری اعراب منطقه خلیج‌فارس در یک اجلاس کاملا ضدایرانی، قابل‌تأمل است. هرچند برخی رویکرد ضدایرانی این اجلاس را مورد تشکیک قرار دادند و برگزارکنندگان آن بنا بر مصالحی، از بردن نام ایران در بیانیه پایانی امتناع ورزیدند، ولی هدف اصلی این نشست، صف‌آرایی و نمایش انسجام عربی ضد‌ایرانی، آن هم به دست بزرگ‌ترین دشمن منطقه‌ای ایران؛ یعنی اسرائیل، کاملا مشهود بود. نقشه‌های پی‌در‌پی آمریکا در منطقه خاورمیانه و اجرای آن از سوی متحدانش به صورت فشرده و با روش آزمون‌وخطا، حتی بدون توجه به تأثیرات مثبت و منفی آن در حال انجام است. تخریب و ناامن‌کردن خاورمیانه اصل اساسی و هدف غایی آمریکاست. تبدیل جنگ اعراب و اسرائیل به جنگ اعراب و ایران هدف نهایی آنهاست. تحریک مداوم کشورهای عربی علیه ایران حاکی از این واقعیت است که نقشه مدون و وسیعی برای ازمیان‌بردن تنها دشمن استراتژیک آل‌صهیون و مقتدرترین کشور شیعه در حال پایه‌ریزی است. باید پذیرفت که راه دشواری در پیش است و جنگ، جنگ ارزش‌ها و آرمان‌هاست و نه جنگ اقتصادی. نیرنگ و جنگ سیاسی بزرگی در پیش است که اجلاس ورشو شروع آن بود. بستری که زمینه‌ساز نشست ورشو بود عامل بازتولید نشست‌های مشابه و تفرقه‌انگیز دیگر نیز می‌تواند باشد؛ نزدیک‌شدن اسرائیل به عربستان و پاکستان، برنامه سفر محمد بن‌سلمان به پاکستان و مالزی. استقبال گرم نتانیاهو از یوسف بن‌علوی، وزیر امور خارجه سلطنت عمان در اجلاس ورشو، همه حکایت از تلاش بی‌وقفه آمریکا و اسرائیل در منزوی‌کردن ایران دارد. تلاش برای عقیم‌گذاشتن برجام و به‌ثمرنرسیدن آن با ایجاد تفرقه در داخل کشور کاتالیزور این نقشه شوم است. از طرف دیگر مقایسه این اجلاس با اجلاس مونیخ که یک همایش خصوصی است و هر سال برگزار می‌شود، قیاسی مع‌الفارق است. از سخنان حامیانه مرکل بوی خوبی به مشام نمی‌رسد. او برای دفاع از برجام استدلال دلخوش‌کننده‌ای بر زبان جاری نکرد و از واژه‌هایی استفاده کرد که مشخص شد اروپا در حمایت از برجام دو دیدگاه دارد؛ یکی دفاع از حیثیت و موجودیت خود در مقابل تکروی و قدرت‌نمایی آمریکا و دیگری احساس راحتی خیال از جانب ایران و جلوگیری از به‌اصطلاح خطر بالقوه موشکی این کشور. مرکل در پاسخ به رجزخوانی‌های مایک پنس به صراحت گفت: «باید از برجام حمایت کرد، زیرا برجام تکیه‌گاه کوچکی است که شاید برای اعمال فشار در زمینه‌های دیگر بتوان از آن استفاده کرد». واقعیت اجلاس ورشو نشان داد که نه اروپا چنان دیوار محکم و ماندگاری برای حکاکی دل‌نوشته‌های ملت ایران است و نه آمریکا و نه حتی روسیه و چین. عرصه بازی‌های سیاسی عرصه‌ای جدی و بسیار خطرناک است. باید بهوش بود. نباید حتی لحظه‌ای از اتحاد و همدلی دست کشید. در این شرایط باید به سکاندار سیاست خارجی اعتماد کرد و از خودرأیی و اظهار نظرات عجولانه و متعصبانه خودداری کرد. در شرایط کنونی ایجاد تشتت آرا و گسیختگی مدیریتی در اجرای سیاست خارجی در کشور بزرگ‌ترین پیروزی دشمن محسوب می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.