تغيير رنگ لباس فرم يك ايرلاين به بهانه دورزدن تحريمها
امیرفخرالدین سلحشور . فعال صنعت هوانوردی
امسال در میان اخبار ناگوار صنعت هواپیمایی کشورمان، خبری رسید که ظاهرش خوش بود اما خوشحالمان نکرد. یکی از ایرلاینهای خوشنام کشور نسبت به تغییر طراحی و رنگ لباس فرم پرسنل اقدام كرده است. تااینجاکه عالی است اما چه رنگی انتخاب شده؟ طراح کیست و تأمینکننده آن کدام برند خوشآوازه ایرانی است؟ اینجاست که پاسخ سؤالات باعث خشکیدن لبخند بر لبان ميشود.
قرعه رنگ اینبار به نام سرمهای افتاده و نیز طراحی و تولید البسه به یک تولیدی دستچندم در کشور ترکیه واگذار شده است. کسی منکر لزوم این تغییرات نیست که نتیجه انجام این قبیل اقدامات در راستای حفظ و توسعه برند بوده و نیز باعث ایجاد شادابی و نشاط جمعی در پرسنل ميشود. مشکل اصلی این است که چرا حمایت از کالای ایرانی را فقط وظیفه دیگران میدانیم و هدفمندی یارانهها نیز فقط مردم عادی را هدف گرفته است. اگر پروازی تأخیر میخورد، فقط بهخاطر تحریمهاست اما موقع خرید خارجی اینگونه اقلام تحریمها بیاثرند؛ ظاهرا تحریمها هم فقط برای مردم عادی تعریف شدهاند. در این میان نیز گویی برق تبلیغات محیطی خیابان تقسیم استانبول با جمله «دو تا بخر یکی مجانی ببر» از این برند دستچندم، چنان هوش از سر مسئولان ایرلاین برده که فراموش کردهاند تا چندی پیش افتخار مسئولان بلندپایه آمریکایی این بود که برند «بیژن» میپوشند. از یاد بردهاند که ما هنرمندان مطرحی چون سرکار خانم مهلا زمانی داریم که علاوه بر لباس فرم خطوط هوایی معتبری چون ماهان، کیش ایر و قطری، طراحی و دوخت لباس هنرپیشگان مطرح دنیا را نیز در کارنامه پرافتخارشان دارند. تلویزیون، سینما و کنسرتها هم لابد برای همان مردم عادی است که کارهای فاخر و اصیل ایرانی آقای فرامرز فرمانی را بر تن مجریان توانا و هنرمندانمان ندیدهاند. خوشبختانه در زمینه طراحی لباسهای فاخر صدها نام دیگر هم داریم که اسمشان برند است و متأسفانه دوستان ذوقزده فراموش کردهاند. سخنگفتن در باب برندهای مطرح در تولید لباس ایرانی و کارخانههای مدرن نساجیمان که متأسفانه در شرایط کنونی با کمترین ظرفیت مشغول به کارند هم لابد نامربوط است و موجب ملال. درباره اصول اولیه برندسازی، حفظ و توسعه برند و نیز اهمیت عنصر رنگ و تعیین رنگ ثابت سازمانی به کرار گفته شده است که این رنگ ابزار ارتباط بصری با مشتری است و نباید با تغییر سلیقه مدیران عوض شود. اگر امروز رنگی برای علامت تجاری انتخاب شد، سایر رنگهای سازمانی نیز باید بر مبنای همین طیف رنگ یا در صورت لزوم با رنگهای متضاد کار شود. اینکه دیروز سبز را پسندیدیم، امروز سلیقهمان با ترکیب رنگهای سفید، مشکی و قرمز جور است و فردا به هر دلیلی سرمهای انتخاب کنیم، تنها حس نبود ثبات رأی در مدیریت شرکت را در ذهن مشتری ایجاد میکند. گفتهایم و میگوییم و نمیشنوند؛ وقتی میزان عرضه کمتر از تقاضاست، مشتری چه اهمیتی دارد که نظرش مهم باشد. امروز هم هرکس که میبینی مدعی مبارزه با تحریمهاست. اگر بشنویم کسی رنگ سازمانی را این بار به دلیل دورزدن تغییر داده تعجب نمیکنیم. فقط دراینبین باید امیدوار باشیم که متخصصان محترم البسه فرم شرکت که قبول زحمت کرده و مکرر برای انتخاب نوع پارچه اعزام شدهاند، حداقل در کارشناسی مواد اولیه لباس فرم به این نکته اساسی توجه کرده باشند که الیاف مصنوعی علاوه بر ایجاد مسائل بهداشتی، در برابر حرارت رفتار بسیار خطرناکی داشته و بر اثر مجاورت با آتش، اگر مشتعل نشوند، حتما به بدن چسبیده و باعث ایجاد سوختگیهای شدید میشوند و پارچه با الیاف مصنوعی اصلا گزینه مناسبی برای پارچه لباس فرم کروی پروازی نیست که طبعا این اصل رعایت شده و نیازی به یادآوری مسئولیت حقوقی و انسانی ناشی از انتخاب اشتباه در این زمینه و در زمان بروز حادثه نیست. مسئول محترم ایرلاین مربوطه! اقتصاد یک زنجیره است. بازار هدفتان داخلی است و مشتری شما کارگاههای دستچندم تولیدی و مردم محترم کشور دوست و برادر ترکیه نیست. مصرفکننده ایرانی خدمات شما بايد درآمد و سهمی از هزینهکرد شما در تأمین نیازهایتان داشته باشد تا بتواند از شما بلیت تهیه کند. دو خط دیکته با 20 غلط املایی؟! ایرلاین محترم مربوطه! شما حتی با ارفاق هم در این آزمون رد شدید. دولتمردان محترم! نمایندگان محترم مردم! شما را همین مردم عادی انتخاب کردند تا بر این امور نظارت کنید نه نظاره! تحمل تحریمها را فقط از مردم طلب نکنید. عدم تناسب عرضه و تقاضا، عدم الزام به شفافیت مالی برای اغلب ایرلاینهای ایرانی و برخورد نکردن قاطع با پدیده بلیت چارتر و نیز مجوز آزادسازی قیمتها بر مبنای قیمت دلاری خدمات برای ایرلاینهایی که درحالحاضر پروازهای خارجی محدودی دارند (هزینههای دلاری فرودگاهی و لندینگ حذف شده یا شدیدا کاهش یافته است)...
و اعمال این تغییرات ارزی نه در هزینههای دلاری بلکه در کل بهای تمامشده خدمات (هزینه تأمین قطعات، تجهیزات، تعمیر و نگهداری، استهلاک و ... اگر همگی بر مبنای دلار هم محاسبه شوند، نهایتا 30 درصد بهای تمامشده خدمات در هر ایرلاین را شامل میشوند. هزینههای دیگر از قبیل حقوق پرسنل، هزینههای دفتری و ... ریالی بوده و در سال جاری افزایش نداشته یا نهایتا با افزایش زیر 15 درصد روبهرو بودهاند) و در نتیجه افزایش چندبرابری و بیمنطق قیمت بلیت در کنار اعطای سوخت سوبسیدی 700تومانی با (موعد تسویه در روز قیامت) باعث ایجاد سود کاذب و از جیب مردم عادی شده است که از نشانههای واضح آن اهمیتندادن به اصول اولیه بازاریابی، تبلیغات برند و تجارت سالم، عدم احترام به مشتری (در برخی خطوط هوایی) و نیز میل روزافزون به تأسیس شرکتهای هواپیمایی جدید بهجای ادغام و همافزایی منابع در شرایط کنونی کشور است. ایرلاینی که هزینه و خرج عمدهاش به ریال است، ارز مرغوب نیمایی دریافت میکند و نرخ بلیتش بر مبنای ارزش دلار محاسبه میشود و در شرایط کنونی درآمد مازادش را بهصورت ارزی و در خارج از کشور هزینه میکند، قطعا و خوشبختانه به آن حد از رشد مالی و اقتصادی رسیده است که دیگر نیازی به یارانه سوخت نداشته باشد و بتواند پس از پرداخت مطالبات معوقه نسبت به خرید سوخت با قیمت واقعی آن (نرخ فوب خلیج فارس) آنهم بهصورت دلاری اقدام کند.بنابراين صمیمانه از تمامی مسئولان امر تقاضا دارم یارانه را این بار بهصورت جدی و در صنعت هوانوردی کشور هدفگذاری کرده و با تخصیص هدفمند منابع موجود و نیز قطع سود سمی، غیرتجاری و کاذب برخی از شرکتهای اینچنینی، نسبت به تخصیص بودجه مکفی و تأمین سرمایه در گردش متناسب با حجم فعالیتهای گسترده شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (هما) و یاریرسانی به این ایرلاین ملی که عزت و آبروی کشور عزیزمان بوده و هست و رفع فشارها و مشکلات مالی و اقتصادی واقعی ناشی از تحریمهای بینالمللی این برند 75ساله اقدام عاجل فرمایید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.