پرنده آبي
ورود پر هیاهوی يک کارگردان تازهوارد! مریم حسینی: همايون غنيزاده بهعنوان يك كارگردان تئاتري در گام اول حضورش بهعنوان كارگردان سينمايي با قبولنكردن سيمرغ بخش نگاه نو با واكنشهای بسياري روبهرو شد، او معمولا با بليتهاي گرانقيمت تئاترهايش، حجم بالاي بيلبوردهاي آثارش و سه كافه پرطرفدارش در عرصه هنر شناخته ميشود. رفتار غنيزاده كه قرار بود برداشتي آزاد از رفتار مارلون براندو و فرستادن دختري سرخپوست و عدم قبول اسكار باشد، از نظر منتقدان سينما يك كپيبرداري محض و درواقع مسخره و تبديلكردن مراسم به سيركبازي بود. برخي نيز در واكنشي صلحجويانهتر اين رفتار را با رفتارهاي مسعود دهنمكي و ابراهيم حاتميكيا مقايسه كردهاند. تعدادي نيز به صحنهاي از فيلم «پالتوشتري» اشاره كردند كه در آن يك بهاصطلاح فرهيخته دقيقا همين رفتار را انجام ميدهد. دو تن از داوران واکنشهای شدیدی داشتند. سؤال اينجاست چرا رفتار غنيزاده كه يك افغان را به بالاي سن جشنواره فيلم فجر فرستاد تا از مشكلات آنان در ايران بگويد، مورد قبول قرار نگرفت و اين حركت او را حركتي نمايشي و براي مطرحشدن و بهيادماندن ارزيابي كردند؟ يكي از دلايل اين است كه كمتر كسي توانست دليل اين اعتراض را دريابد و بتواند تحليل كند كه اين فرد براي چه از پذيرش سيمرغ نگاه نو سر باز زد. از سوي ديگر اين روزها حجم بالاي رفتارهاي نمايشي هر روز از سلبريتيها و افراد مشهور و غيرمشهور سر ميزند به همين خاطر منتقدان جدي و افراد متفكر انتظار ندارند كه اينگونه حركات را در برنامههاي جدي و مهم شاهد باشند. البته عدهاي نيز از اين رفتار استقبال كردند، اما آنقدر تعدادشان كم بود كه در ميان اعتراضها گم شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.