يک عضو شوراي شهر تهران ابعاد ديگري از مشکلات مالي پايتخت را تشريح کرد
بيپولي شهرداري
شرق: مشکلات بودجهاي شهرداري تهران يکي، دو تا نيست؛ از بدهکاري بيش از 50هزارميلياردتوماني تا عدم پرداخت سهم دولت براي حملونقل عمومي؛ از طلبکاراني که هر بار بخشي از آنها رونمايي ميشود تا بدهکاراني که بدهي خود به شهر را نميپردازند و دست مديران شهري نیز به جايي بند نيست. در همين شرايط، روز گذشته محمود ميرلوحي، عضو کميسيون حقوقي و نظارت شوراي شهر تهران، در مصاحبهاي با ايلنا جزئياتي بيشتری را از مشکلات و تنگناهاي مالي شهرداري تهران تشريح کرد. او از لزوم صرفهجويي در هزينههاي شهرداري و ناچاري از يافتن راههاي درآمد پايدار سخن گفت. محمود ميرلوحي دراينباره گفت: ادامه اتوبان صياد تا آزادگان، بزرگراه شهيد شوشتري در شرق تهران، متروی منطقه ۲۲ و حدود سه هزار اتوبوس شارژي از پروژههاي نيمهتمامي هستند که براي تکميل آنها نياز به اعتبارات داريم. همچنين به حدود دو هزار واگن براي خطوط ۶ و ۷ مترو نياز داريم که اين خطوط تا پايان سال آماده ميشوند و بايد واگنهایشان را روي آنها سوار کنيم. هزينه هر واگن مترو، يک ميليون يورو است. دو هزار واگن، يعني دو ميليارد يورو و اگر بخواهيم آن را به نرخ آزاد حساب کنيم، يعني ۲۴ هزار ميليارد تومان. اين هزينهها را از کجا بايد بياوريم؟ وي افزود: توافقي که برای مترو و اتوبوس کردهايم، اين است که منابع از سه مکان تأمين شود؛ يکي از اين منابع، سهمي است که دولت بايد بپردازد که تاکنون محقق نشده است و عملا دراينباره اختلاف داشتهايم. اکنون روابط ما با دولت و مجلس اصلاح شده و بالاخره اتفاقات مثبتي در بودجه امسال رخ داد. سال ۹۱ که کشور ۱۱۹ ميليارد دلار نفت فروخت، همان سالي است که آقاي احمدينژاد دو ميليارد دلار توافقشده را نداد؛ بنابراين سهم دولت انباشته شد و اکنون تبديل به گرفتاري شده است. حال دولت بايد يکسوم هزينهها را در رابطه با مترو و اتوبوس پرداخت کند. عضو شوراي شهر تهران با بيان اينکه يکسوم از منابع مالي براي حملونقل عمومي را نيز شهرداري بايد تأمين کند، گفت: ديگر شهرداري بايد از فروش تراکم، تخريب باغات و امور اينچنيني خودداري کند و به همين دليل تأمين اين اعتبار سختتر شده است. قرار است يکسوم از هزينه توسعه حملونقل عمومي را نيز مردم بدهند. پس فرمولي که توافق شده، يکسوم دولت، يکسوم شهرداري و يکسوم مردم است؛ اما نه مردم سهم خود را دادهاند و نه دولت. اين باعث شده کارها متوقف شود. در خطوط ۶ و ۷ مترو با استقراض پيش رفتهايم. در ۱۶ ماه گذشته، در حوزه مترو فقط توانستيم ۵۰۰ ميليارد تومان تزريق کنيم. وي تصريح کرد: اگر قرار باشد ۱۱ هزار تومان خرج بليت کنيم، ولی فقط 500-600 تومان از مردم دريافت کنيم، يا اينکه سالي ۵۴۰ ميليون بليت بفروشيم و در مجموع ۳۵۰ ميليارد تومان عايدي داشته باشيم، درست نيست. اکنون ما سالانه شش هزار ميليارد تومان براي تونلها، تجهيزات، ايستگاهها، خريد واگن و... در مترو خرج ميکنيم و از محل فروش بليت، ۳۵۰ ميليارد تومان کسب میشود و اين يعني حدود هفت درصد پول به ما برميگردد. مشخص است چنين مدلي دوام نمیآورد؛ اينکه شش هزار ميليارد تومان خرج کنيم و ۳۵۰ ميليارد تومان برگردد، با هيچ فرمولي در دنيا جور درنميآيد. به گفته ميرلوحي، درحالحاضر همه هزينه را شهرداري پرداخت ميکند. دولت بايد سالانه دو هزار ميليارد تومان در اين زمينه پرداخت کند و بليت هم بايد به قيمتي برسد که يکسوم هزينه را پوشش دهد. عضو شوراي شهر تهران ادامه داد: اکنون کسي که در تهران واحد مسکوني دارد، معدل پرداختياش به شهرداري ۹۸ هزار تومان در سال است؛ درحاليکه در دنيا چنين فرمولي نيست و برای شهري مثل تهران که هزينههاي مختلفی دارد و نيازمند توسعه اتوبوسها و متروهايش است يا بايد پسماند را جمعآوري کند، چنين مبلغي اصلا مناسب نيست. او يادآوري کرد: اکنون در زمينه پسماند سالانه حدود ۷۰۰ ميليارد تومان يارانه ميدهيم. چرا بايد در تهران اينقدر پسماند توليد شود که براي حمل آن اين هزينه لازم باشد؟ چرا اين پسماند نبايد در مبدأ تفکيک شود تا از چوب، آهن، کاغذ يا... که در آن وجود دارد، دوباره استفاده شده و به چرخه توليد و مصرف برگردند؟ صداوسيما، وزارت ارشاد، رسانهها و شهرداري بايد روي اين موضوع کار کنند. ميرلوحي با اشاره به اينکه در حوزه فضاي سبز سالانه هزار ميليارد تومان يارانه ميدهيم، گفت: ما بايد هزينههاي خود را در شهرداري کاهش دهيم و منابع جديد و پايداری را شناسايي کنيم. يکي از منابع پايدار نیز همين عوارض است که شهرداري بايد برای مثال در حوزه پارکينگهاي حاشيهاي اخذ کند. عضو شوراي شهر تهران در پاسخ به اين پرسش که آيا درآمد پايدار ديگري را نميتوان براي شهرداري تهران متصور شد که افزايش عوارض شهري ديگر در دستور کار نباشد؟ گفت: اکنون سالانه ۲۳ هزار ميليارد تومان براي اداره شهر تهران خرج ميشود. ۱۷هزارو ۵۰۰ ميليارد تومان بودجه عمومي شهرداري است و با هزينهاي که در سازمانها و شرکتها مثل مترو، اتوبوسراني، شرکتهاي بازار ميوه و امثالهم خرج ميشود، در مجموع ۲۳ هزار ميليارد تومان به صورت سالانه در شهر تهران هزينه ميشود. او اضافه کرد: منابع اين هزينه ۲۳ هزار ميلياردي از کجا بايد تأمين شود؟ ما که از درآمد حاصل از نفت چيزي دريافت نميکنيم؛ بنابراين بايد تاجاييکه ممکن است، هزينهها را کاهش دهيم و آنچه را که ميماند، از محل صدور پروانه، جمعآوري پسماند، خودروها و... تأمين کنيم. ميرلوحي با تأکيد بر اينکه خودروها در تهران عامل ۶۰ درصد آلودگي هوا هستند، گفت: اين تأثير در آلودگي، بايد با کاهش تردد آنها در شهر حل شود. همانگونه که بخش عمده آلودگي هوا در تهران به واسطه تردد وسايل نقليه است، بايد درآمد شهرداري در حوزه حملونقل عمومي و کاهش آلودگي نيز از همين محل حاصل شود. عضو شوراي شهر تهران با بيان اينکه يکي ديگر از راههاي درآمد شهرداريها از طريق تبليغات در سطح شهر است، گفت: دنيا همين کار را ميکند؛ يعني ميگردد تا ببيند در سطح شهر از کجا ميتوان منابع ايجاد کرد. شهرداريها به مواردي مانند عوارض پارک خودرو، کسب و پيشه و... فکر ميکند و ما هم بايد به همين موارد فکر کنيم. او در واکنش به اين سؤال که آيا به جز دريافت هزينه از مردم راه ديگري براي شهرداري وجود ندارد، گفت: يا بايد اين هزينه از نفت و دولت يا از مردم گرفته شود يا کار بايد تعطيل شود. البته صرفهجويي هم راه ديگري است که به کاهش هزينهها کمک ميکند؛ اما غير از اين چهار شيوه راه ديگري وجود ندارد. ميرلوحي ادامه داد: سال پيش در بخش پسماند خشک ۱۲ ميليارد تومان درآمد داشتيم. با اصلاحي که امسال کرديم، ۲۰۰ ميليارد تومان از اين محل درآمد داريم. سال ديگر ميخواهيم اين منبع را به ۶۰۰ ميليارد تومان برسانيم. کافي است شهروندان عزيز پسماند تر را با کاغذ، آهن و... مخلوط نکنند و اين پسماندهاي خشک را به دست اپليکيشنها و شرکتها بدهند و اين يک ثروت است. اينجا ديگر محل کسب درآمد شهرداري، مبالغ دريافتي از مردم نيست. ميرلوحي در ادامه توضيحات خود درباره درآمدهاي پايدار براي شهرداري گفت: الان پولي را ميگيريم و پروانه صادر ميکنيم؛ اما پسازآن رابطهاي ميان مالک و شهرداري نيست؛ درحاليکه کاربري ساختمان و درآمدش در آينده ميتواند خيلي متفاوت باشد. در برنامه سوم توسعه شهري پيشبيني شده تا اين موارد را پيگيري کنيم. عضو شوراي شهر تهران با اشاره به املاکي که در اختيار افراد مختلف گذاشته شدهاند، گفت: بيش از دو هزار ملک شناسايي شده و اولين کار شهرداري اين است که اجاره معوق اين املاک را دريافت کند. درآمد حاصل از اين اجارهها را ميتوان در اختيار طلبکاران و پيمانکاراني گذاشت که در حال کار روي پروژههاي نيمهتمام هستند. اگر هم مازادي وجود داشته باشد، اجارهنامه تنظيم ميشود و خود تبديل به يک منبع درآمد براي شهرداري ميشود. اگر دو هزار ملک که در اختيار افراد مختلف هستند، ماهانه يک ميليون تومان اجاره پرداخت کنند (که البته اکنون در تهران ساختماني با اجاره يک ميليون نداريم) منابع حاصل از آن دو ميليارد تومان خواهد شد. البته اين يک ميليون، اجاره حداقلي است. اگر براي هر ملک ۱۰ ميليون تومان اجاره دريافت کنيم، ماهانه ۲۰ ميليارد تومان درآمد شهرداري از اين محل خواهد شد و اين مبلغ سالانه به ۲۵۰ ميليارد تومان ميرسد. ميرلوحي با اشاره به اينکه اکنون براي تخليه ۲۰۰ ملک در شمال تهران حکم قضائي صادر شده است، بيان کرد: اکنون براي تحويل اين املاک يا تنظيم اجارهنامه در حال پيگيري هستيم. او در پاسخ به اين سؤال که پس ميتوان اينقدر روي دريافت عوارض بيشتر از مردم تمرکز نکرد، گفت: بله، شهرداري بايد از همه راهها برای کسب درآمد اقدام کند؛ اما اينکه از مردم عوارض دريافت نکنيم، به معناي توقف پروژههاست. حمايت از مردم نبايد به مفهوم کاهش ارائه خدمات و توقف توسعه شهر باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.