|

اشتراكات 8ساله‌هاي ايران...

سعيد الله‌بداشتي

وقتي به تاريخ سياسي بعد از انقلاب نگاه مي‌كنيم، در كمترين تأمل آنچه مبرهن است رؤساي دولتي را مي‌بينيم كه هشت سال در عالي‌ترين سطح اجرائي حضور داشته‌‌اند، اما امروز در حاشيه‌ هستند.

از اين كه بگذريم اين اتفاق به فرهنگي سياسي تبديل شده و رفتار ما را شكل داده است. كارلوس كي‌روش هم به سرنوشتي مشابه دچار شده است. او بعد از هشت سال كه به عمر يك دولت هشت‌ساله بود، با همه ضعف‌ها و انتقادهاي منتقدان و همه تلاش‌هاي حرفه‌اي‌اش و بالاتربردن كلاس بازي‌هاي تيم ملي فوتبال جمهوري اسلامي و تربيت نسلي از جوانان موفق و دوست‌داشتني فوتباليست، با نامهرباني و قدرناشناسي مناسب، بار و بنه‌اش را مي‌بندد و از ايران مي‌رود. او در آستانه خداحافظي، اشك در چشمانش حلقه زد و رفتار عاطفي و مهربانانه‌اش با بازيكنان تيم ملي حكايت از اين داشت كه با وجود اقتدار در اعلام مواضع و تصميم‌ها و اجراي برنامه‌هايش و عقب‌نکشیدن از تاكتيك‌ها و روش‌هايش و گاه سخنان گزنده و تندش، مهرباني و عاطفه‌ورزي‌اش بين بازيكنان جاري و ساري بود. او براي بازيكنان تيم ملي نماد يك مربي و هدايت‌كننده‌اي دلسوز، مهربان و با دانش و توانمند بود. قدرشناس باشيم... معتقدم بخش بسياري از اين فرهنگِ زيرسؤال‌بردن و قدرناشناسي به رفتارهاي خود ما برمي‌گردد. دستاوردها و پيشرفت‌ها را نمي‌بينيم، از نقاط مثبت عبور مي‌كنيم و با پررنگ‌كردن سياهي‌ها و كاستي‌ها، مجموعه اقدامات شخص و سيستم را زير سؤال مي‌بريم. درحالي‌كه با نگاه مثبت و درعين‌حال نقد سالم و سازنده مي‌توان افق‌هاي روشن را ترسيم كرد. از ديگر سو نتيجه اين نگاه منفي و زيرسؤال‌برنده، رواج نااميدي و افسردگي اجتماعي و سياسي است كه آن هم آفتي جدي براي يك جامعه است. عقل حكم مي‌كند كه اگر دلسوزيم و خواهان تحول و پيشرفت، قدر دستاوردها را بدانيم. با يك انتقاد و سياه‌نمايي همه‌چيز را تيره و تار و ناكارآمد جلوه ندهيم. به كي‌روش هم انتقادهایی وارد بود و طبيعي است كه او هم در بستر همين فرهنگ و رفتارها بايد فعاليت مي‌كرد و با نگاه‌هاي منفعت‌طلبانه مقابله مي‌كرد تا بتواند مسير را براي تغيير و پيشرفت فراهم كند. به‌راستی او در اين مسير به توفيقات بسياري دست يافت. از برخي رفتارهاي سياسي او هم براي فرار از اين سنگ‌اندازي‌ها و دخالت‌ها، می‌توان دفاع کرد. در حد بضاعت ناچيز خود همين‌قدر مي‌فهمم كه با هدايت و اعتمادبه‌نفسي كه او به بازيكنان تيم ملي داد، سطح و شأن بازي‌ها و رفتارهاي حرفه‌اي فوتبال ملي ما را تغيير داد و انتظارات فوتبال‌دوستان و همه هم‌وطنان عزيز را ارتقا بخشيد. اي كاش اين مرد پرتغالي را بدرقه‌اي بهتر مي‌كرديم و سطح فرهنگ متفاوتمان نسبت به برخي ديگر را نشان مي‌داديم. اي كاش نشان مي‌داديم كه در فرهنگ ملي و ديني ما قدرشناسي و سپاسگزاري همچنان زنده است و باور داريم كه با فرهنگِ سپاسگزاري است كه توفيقات و نعمت‌هايمان بيشتر مي‌شود. اي كاش با يك انتقاد و حذف از فينال، همه‌چيز را زير سؤال نمي‌برديم. بياييم تغيير در رفتارهايمان را از همين‌جا شروع كنيم و با نگاهي خاكستري‌تر به مقولات سياسي و اجتماعي بنگريم تا راه طي‌شده را بازنگرديم و پله‌هاي رشد را اميدوارانه‌تر طي كنيم و نسل جوانمان را از آينده ايران نااميد نکنیم. براي همه خاطرات خوب و تلاش‌هاي مجدانه آقاي كارلوس كي‌روش از او سپاسگزاريم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.