بضاعت کيروش همين بود
بيژن ذوالفقارنسب- کارشناس فوتبال
تيم ملي فوتبال ايران مقابل ژاپن از همان ابتدا روي به بازي احساسي آورد و نتوانست همانند چند مسابقه قبلي به اصطلاح دست بالا را بگيرد و با ميدانداري، حريف را به عقب بکشاند. البته ژاپنيها نيز سبک بازي خود را تغيير دادند و برخلاف ديدار با عربستان که کاملا عقب کشيده بودند، در اين مسابقه فوتبال مالکانه را پياده کردند؛ همان صحبتي که سرمربيشان در کنفرانس خبري اعلام کرده بود «با گرفتن توپ بايد فشار حملات ايران را خنثي کنيم». تيم ملي ايران در اين مسابقه تاکتيک اشتباهي را در پيش گرفت؛ از ابتدا تمرکز هافبکهاي کناري ما روي ارسال درون محوطه جريمه ژاپن بود که دروازهبان آنها و مدافعانشان به خوبي متوجه اين تاکتيک شدند و اجازه موقعيتسازي را ندادند. اصطلاحا کيروش تمام تخممرغهايش را درون يک سبد گذاشت و وقتي ژاپن اين تاکتيک ايران را خنثي کرد، ما برنامه و طرح ديگري نداشتيم تا در زمين پياده کنيم. به همين دليل بچههاي ما در زمين مسابقه عصبي شدند و ژاپن در نيمه دوم با همان تمرکز بالاي خود، بازي را شروع کرد. ميانه ميدان را در دست گرفت، جلو کشيد تا به خواسته خود برسد. دريافت دو گل در 15 دقيقه نشان از عدم تمرکز کافي کل تيم دارد. درباره گل اولي که خورديم، به ياد ندارم تا به حال در فوتبال حرفهاي چنين اتفاق رخ داده باشد که وقتي داور سوت نزده، بازيکنان همگي توپ را رها کرده و به سمت داور معترض شوند. حرفهايگري ژاپن در اينجا هم ثابت شد تا حذف ما با اشتباه ذهني بازيکنان آغاز شود. در ادامه اما تيم ملي نتوانست انسجام خود را برگرداند و اين تيم حريف بود که توانست باز هم با آرامش، تاکتيک تيمي را جلو ببرد. ژاپنيها ضعف دفاع راست ما را به خوبي متوجه شدند جايي که رامين رضاييان نتوانست يار مستقيم خود را مهار کند و متأسفانه يکي از روزهاي بد خود را سپري کرد. فاصله خط دفاع و هافبک نيز مزيد بر علت شد که ما نتوانيم از فشار سنگين حريف خارج شويم. در بسياري از مسابقات، تيم ملي ايران با زدن گل اول، تاکتيک خودش را به حريف ديکته ميکرد اما ضعف ذهني بازيکنان که در اين هشت سال برطرف نشد اين بود که وقتي تيم ملي گل اول را در بازيهاي رسمي از حريف دريافت ميکرد، ديگر نميتوانست به بازي برگردد. در اين مسابقه نيز همين اتفاق رخ داد و سردرگمي بين بازيکنان باتجربه نيز کاملا مشهود بود که نميدانستند برنامه يا « پلن بي» را چطور به معرض نمايش قرار دهند. سامان قدوس و احسان حاجصفي در زدن توپهاي برگشتي به شدت ضعيف عمل کردند و با هيجان کاذب فقط به دنبال شوت به سمت دروازه حريف بودند و اين اتفاق چيزي نبود که بتواند ايران را به بازي برگرداند. وحيد اميري از نظر من اگر به عنوان مهاجم کاذب در کنار سردار آزمون از همان ابتدا بازي ميکرد، ميتوانستيم فشار بيشتري را براي جلوگيري از بازيسازي مدافعان حريف ايجاد کنيم اما اميري باز هم صرفا به فکر توپگيري و دوندگي در دايره فني خود بود تا اينکه در حمله مشارکت داشته باشد. جام ملتهاي آسيا براي تيم ملي ايران به پايان رسيد و به عقيده من دوران کارلوس کيروش نيز به پايان رسيد چراکه او تمام داشتههايش را در اين هشت سال براي فوتبال ما رو کرد و به نظرم ديگر به صلاح نيست که اين ساختار ادامه داشته باشد. هرچند براي خود کيروش هم بهتر است که فضاي جديدي را تجربه کند تا شايد بتواند با تفکري جديد مربيگري را ادامه دهد. فوتبال ايران در حال حاضر جايگاهي دارد که ميتوانيم مربيان بزرگي را جانشين کيروش کنيم و با تفکري نو به موفقيت برسيم. کيروش تنها مربياي بود که دو دوره پياپي در جام ملتهاي آسيا به عنوان سرمربي ايران روي نيمکت قرار داشت اما نتوانست ما را فيناليست كند يا به مقام قهرماني در اين تورنمنت برساند و در هر صورت اميدوارم اتفاقات خوبي براي تيم ملي کشورمان رخ دهد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.