|

محاکمه پدري که دختر معلولش را خفه کرد

شرق: پدري که به دلیل اختلاف با دختر نوجوان و معلولش و دعوا بر سر خريد لپ‌تاپ، او را به قتل رسانده ‌است، در جلسه محاکمه جزئياتي از زندگي سخت خود و خانواده‌اش را توضيح داد و از عملش ابراز پشيماني کرد. به گزارش خبرنگار ما، اين مرد جوان شهريورماه سال جاري بازداشت شد. آن زمان به پليس گزارش دادند دختر معلولي در خانه‌اش فوت کرده ‌است. پدر اين دختر به مأموران گفت دخترش به نام رکسانا بر اثر يک حادثه جانش را از دست داده ‌است. او توضيح داد: من با دخترم جر و بحث کردیم و بعد جعبه دستمال کاغذي را سمتش پرتاب کردم. جعبه به قسمت حساس سرش برخورد و فوت کرد. با انتقال جسد به پزشکي قانوني و درحالي که پدر رکسانا قصد داشت همه‌چيز را اتفاقي نشان دهد، پزشکي قانوني اعلام کرد علت فوت دختر 13ساله خفگي ‌است. به اين ترتيب، مرد جوان بازداشت شد. او به قتل دخترش اعتراف و ابراز پشيماني کرد اين در حالي بود که همسر اين مرد از همان ابتدا گفت شوهرش پدر خوبي بوده و نسبت به او اعلام رضايت کرد. با اين حال، کيفرخواست عليه متهم صادر و پرونده براي رسيدگي به دادگاه کيفري استان تهران ارسال شد. مرد جوان روز گذشته در دادگاه پاي ميز محاکمه رفت. در ابتداي جلسه محاکمه، مادر مقتول به عنوان ولي‌دم در جايگاه حاضر شد. او گفت: ما يک دختر داشتيم که معلول بود و روي ويلچر مي‌نشست. او به دلیل شرايط جسماني‌ای که داشت، بدخلقي‌هاي زيادي مي‌کرد. شوهرم مرد زحمت‌کشي بود. او هر کاري براي دخترمان کرد. در اين سال‌ها ما خيلي پول خرج کرديم تا وضعيت دخترمان بدتر نشود و انصافا شوهرم هر کاري از دستش برمي‌آمد، براي او انجام مي‌داد. رکسانا بسيار بيشتر از يک کودک معمولي روي دست ما خرج مي‌گذاشت با اين حال، شوهرم هيچ وقت گلايه‌اي نمي‌کرد و هميشه هم با او مهربان بود. ما به دلیل اينکه وضعيت روحي دخترمان خراب نشود و فشار مالي بيشتري را تحمل نکنيم، ديگر بچه‌دار نشديم و همين يک دختر را داشتيم. روز حادثه هم مي‌دانم که شوهرم واقعا قصدي براي کشتن دخترش نداشت و دخترمان با رفتارهايش او را عصباني کرد. من هيچ شکايتي ندارم و درخواست آزادي شوهرم را دارم. در ادامه متهم در جايگاه قرار گرفت. او گفت: من اتهام را قبول دارم و از کاري که کرده‌ام، پشيمان هستم اما بايد واقعيت‌هايي را درباره زندگي خودم بگويم. من يک کارگر ساده بودم که در يک اداره دولتي کار مي‌کردم. زندگي معمولي‌ای داشتم. وقتي با همسرم ازدواج کردم، تصميم گرفتيم بچه‌دار شويم و زندگي‌مان را بسازيم. بعد از به‌دنياآمدن دخترمان متوجه شديم او معلول است. رکسانا بدرفتاري‌هاي زيادي داشت. او خلقش هميشه تنگ بود و بي‌ادبي مي‌کرد و مدام من و مادرش را تحقير مي‌کرد. من سه شيفت کار مي‌کردم تا هزينه‌هاي نگهداري رکسانا را تأمين کنم. او مرتب بايد فيزيوتراپي مي‌شد. آن‌قدر هزينه‌ها زياد بود که حتي نتوانستم زندگي معمولي و خوبي براي همسرم درست کنم با اين حال، ما از اينکه دختر داريم، راضي بوديم. هرچه دخترمان بزرگ‌تر مي‌شد، شرايط سخت‌تر مي‌شد. روز حادثه وقتي به خانه رفتم، ديدم دخترم باز هم گوشه‌اي نشسته و دارد با گوشي‌اش بازي مي‌کند. متهم در ادامه گفت: به رکسانا گفتم نبايد اين‌طوري وقتت را تلف کني. بايد ورزش‌هايي را که دکتر داده است، انجام دهي تا بدنت قوي‌ شود. نصيحتش کردم و گفتم در سني هستي که بايد در سال جديد به دبيرستان بروي و بايد چادر سر کني بنابراين بايد جسمت طوري باشد که بتواني چادر را روي سرت نگه‌ داري پس ورزش‌هايت را انجام بده. دخترم داد زد دوباره توهين و فحاشي کرد و به من گفت که من پدر خوبي نبوده‌ام. او گفت اگر تو پدر خوبي بودي، با ورزش‌هاي من کاري نداشتي برايم يک لپ‌تاپ مي‌خريدي. او بارها تکرار کرد که من پدر بدي هستم. دخترم درحالي اين حرف‌ها را مي‌زد که من خودم و همسرم را از خيلي چيزها محروم کردم تا به زندگي او رسيدگي کنم. من هرچه در توان داشتم براي او گذاشتم اما مدام به من مي‌گفت تو پدر خوبي نيستي. بعد از گفته‌هاي دخترم خيلي عصبي شدم، کنترل خودم را از دست دادم، جعبه دستمال کاغذي را سمتش پرت کردم و گفتم ساکت شو اما توجهي نکرد و بيشتر فحاشي کرد. يک لحظه کنترل خودم را از دست دادم اصلا نفهميدم چطور دستم را روي گلويش گذاشتم. وقتي به خودم آمدم، او خفه شده‌ بود. متهم ادامه داد: آن‌قدر از کار خودم پشيمان شدم که درجا آرزوي مرگ کردم. بعد از مرگ دخترم هر روز خودم را سرزنش مي‌کنم که چرا اين کار را کردم و چرا همچنان در برابرش صبور نبودم. من هميشه تحمل مي‌کردم و چيزي نمي‌گفتم اما دخترم پرخاشگري مي‌کرد. من براي او همه‌چيز مي‌خريدم. هر کاري مي‌خواست، مي‌کردم فقط اصرار داشتم که ورزش‌هايش را انجام دهد تا عضلات بدنش از بين نرود اما او قبول نمي‌کرد. دکتر گفته بود اگر ورزش نکند، روزبه‌روز بدنش بيشتر تحليل مي‌رود و من مي‌خواستم جلوي اين اتفاق گرفته شود. من آرزوهاي زيادي براي دخترم داشتم. وقتي همسرم به خانه آمد، به او گفتم چه اتفاقي افتاده ‌است و او هم من را بخشيد. من خيلي عذاب وجدان دارم. به دلیل اتفاقي که افتاده ‌است، خيلي ناراحتم و حالا که همسرم من را بخشيده، از دادگاه نيز درخواست دارم که من را ببخشد، همسرم به جز من کسي را ندارد. اگر من زنداني شوم، او تنها و بي‌کس مي‌شود و بيشتر آسيب مي‌بيند. بعد از گفته‌هاي متهم، وکيل‌مدافع او نيز در جايگاه قرار گرفت و با توجه به پدربودن متهم و همچنين گذشت مادر مقتول، براي متهم درخواست بخشش کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.