بازی با ژاپن از فینال هم مهمتر است
بهتاش فریبا- کارشناس فوتبال
بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران تا پیش از رسیدن به جمع چهار تیم برتر آسیا، عملکرد بسیار خوبی داشتهاند و بدون اغراق هماهنگترین تیم جام ملتها هستند که تاکتیک مربی را بهخوبی در زمین مسابقه پیاده میکنند. تنها دیداری که از دید من شاگردان کیروش عملکرد قابل قبولی نداشتند، رویارویی با عراق بود که از هر نظر حریف توانست برتری محسوسی داشته باشد؛ اما در مسابقات حذفی، بار دیگر بچهها توانستند به روند خوب خود برگردند. بازیکنان مقابل چین بهترین بازدهی را نشان دادند؛ اما نباید فراموش کنیم فوتبال چین سالهاست پیشرفت خاصی نداشته و صرفا با استخدام مربیان بزرگ، درصدد برطرفکردن برخی نواقص فنی هستند که در این سالها بازهم شاهد صعود این تیم به مراحل بالاتر نبودهایم. در هر صورت، دیدار با چین با برتری 3 بر صفر ما به پایان رسید و این مسابقه را باید فراموش کنیم و نباید در باد پیروزیهای قبلی بخوابیم؛ چون دیدار با ژاپن از نظر من حساسترین مسابقه ما در این تورنمنت است؛ حتی مهمتر از فینال. مهاجمان ژاپن در این جام فرصت چندانی نصیبشان نشده است؛ اما از همان معدود موقعیتها نیز گل ساختهاند و خط دفاع و هافبک ایران نباید اجازه موقعیتسازی را به حریف بدهند.
تیم ملی ژاپن جزء تیمهایی است که با تمرکز و حوصله فوتبال بازی میکند و بههیچوجه استرس به تیمش وارد نمیشود و با تأمل گل برتری را میزند و کار را تمام میکند. 15 دقیقه ابتدایی و 15 دقیقه پایانی نیمه نخست بسیار حائز اهمیت است؛ اگر بتوانیم به گل برسیم، کنترل مسابقه در اختیار شاگردان کیروش خواهد بود. در تیم ملی ژاپن، «گاکو شیباساکی»، شماره هفت آنها، از بازیکنان مؤثرشان محسوب میشود که نبض بازی را در اختیار دارد و بر اساس تفکر او است که موتور خط حمله روشن میشود. سبک بازی او مثل اشکان دژاگه است؛ با این تفاوت که اشکان دوندگی و قدرت حمل توپ بیشتری نسبت به شیباساکی دارد. «کویا کیتاگاوا»، شماره 11 ژاپن نیز از بازیکنان تکنیکی و سرعتی این تیم محسوب میشود که خط دفاع ما باید حواسش را به این بازیکن معطوف کند. «اندو»، مدافع تیم ملی ژاپن نیز از شوتزنهای تیمشان است که البته علیرضا بیرانوند ثابت کرده شوتگیر قهاری است و دروازه ما بهراحتی تهدیدشدنی نیست، حتی مقابل ژاپنیها. ضعف خط دفاعی تیم ملی ژاپن به دفاعهای میانی آنها برمیگردد و عمق دفاعشان در دو مسابقه آخر بارها تهدید شد و دروازهبان فرصت گلزنی را از رقبا گرفت. اگر کیروش مانند دیدار با چین تمرکز خط حمله را به فشارآوردن روی مدافعان وسط ژاپن بگذارد، میتوانیم به هدفمان برسیم. البته غیبت طارمی نیز بخشی از فشار خط حمله را کاهش میدهد؛ به این دلیل که مهدی بازیخوانی بسیار خوبی دارد و با پرس سنگینی که روی پای بازیکن صاحب توپ میرود، اجازه بازیسازی را از مدافعان میگیرد؛ اما در این مسابقه کیروش برای این پست دستش باز است و میتواند از سامان قدوس و ترابی بهره ببرد؛ هرچند به نظرم اگر وحید امیری آزادی عمل بیشتری در تیم ملی داشته باشد و بهعنوان وینگر چپ به میدان برود، میتواند بیش از پیش مفید باشد. دوندگی بازیکنان تیم ملی در این مسابقه باعث خواهد شد اجازه گردش توپ از ژاپنیها که بزرگترین خصوصیت آنهاست، گرفته شود. کیروش تاکتیک تیمش را بر اساس قدرت حریف به زمین میفرستد و در خط حمله و هافبک درحالحاضر غنی از بازیکن هستیم و امیدوارم اینبار هم بهترین ترکیب وارد زمین مسابقه شود؛ چون با پیروزی مقابل ژاپن، نیمی از مسیر قهرمانی را طی خواهیم کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.