خواستم سكوت كنم
شهرام كرمي
نوشتن گاهياوقات كار دشواري است، بهخصوص وقتي بخواهي در رثاي كوچ يك عزيز مطلب بنويسي. نميدانم از كجا شروع كنم. دلم خواست سكوت كنم، ولي حرفهايي به دلم سنگيني ميكند كه نوشتن آن در صفحات اين روزنامه مرا آرام ميكند و تكليف من است براي يك دوست. بدرود رفيق... خبر مرگ رفيق و هنرمند حسين محباهري را که شنيدم، همه سالهاي بودن او یکباره در ذهن من نقش بست. حسين محباهري را نميخواهم با مرگ تجسم كنم. همه زندگي او براي اين بود كه مرگ را مثل يك رهگذر عادی باور كند. بالاخره مرگ آمد رفيق. تو سالهاي زيادي است كه به مرگ لبخند ميزني.... حالا آسوده باش و نقشهاي نيك زندگي را مرور كن. آسوده باش در بهشت. تو برای ما هميشه لبخند و مهرباني و شور و عشق هستي. بدرود رفيق....
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.