|

سررسید مد

تاریخچه مد ﺗﺎﺭﯾﺦ ﭘﯿﺪﺍﯾﺶ ﻣﺪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﯽ‌دهند. ﻣﺼﺮﯾﺎﻥ، ﻣﺪ ﺭﺍ ﺑﻪ‌ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﻧﻮﻉ ﻣﺪﻝ ﻣﻮ ﯾﺎ ﭘﻮﺷﺶ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻨﺪ، ﻧﻤﯽ‌ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺪ ﺭﺍ ﺍﺑﺰﺍﺭﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺸﺎﻥ‌ ﺩﺍﺩﻥ ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻗﻠﻤﺪﺍﺩ ﻣﯽ‌ﮐﺮﺩﻧﺪ. «ﻓﻘﯿﺮ ﻭ ﻏﻨﯽ، ﺗﺎﺟﺮ ﻭ ﺭﻋﯿﺖ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﭘﻮﺷﺸﯽ ﮐﻪ به ﺗﻦ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽ‌ﺷﺪﻧﺪ». به گفته ﭘﮋﻭهشگران مد، ﺗﺎﺭﯾﺨﭽﻪ ﻣﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﻗﺎﺟﺎﺭ ﺑﺮﻣﯽ‌ﮔﺮﺩﺩ. ﮐﻼﻩ ﻓﺮﻧﮕﯽ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺎﺭﺯﯼ ﺍﺯ ﻣﺪﻫﺎﯼ ﻭﺍﺭﺩﺍﺗﯽ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎ آمدن پهلوی اول، ﺗﺠﺪﺩ ﻭ ﻣﺪﮔﺮﺍﯾﯽ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﺩﯼ هم ﺭﺍﻩ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﻐﺎﺯﻩ‌هاﯼ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ شاه (ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ کنونی)، ﺑﺤﺚ ﻣﺪ ﺩﺍﻍ‌ﺗﺮ ﺷﺪ. هیپیﮔﺮﯼ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻣﺪﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﻏﺮﺏ ﺍﻗﺘﺒﺎﺱ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺪ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭهاﯼ ﻏﺮﺑﯽ ﻧﯿﺰ، ﻗﺪﻣﺘﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺳﺮﺁﻏﺎﺯ ﺁﻥ به 1960 ﺑﺮﻣﯽ‌ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﺯ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﮔﺮﻭﻩ‌هاﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﮑﻞ ﻇﺎهرﯼ ﻭ ﺍﯾﺪﻩ‌هاﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻘﻠﯿﺪ می‌شد، ﻣﯽ‌ﺗﻮﺍﻥ ﺑﯿﺘﻞ‌ها، هیپی‌‌ها ﻭ ﭘﺎﻧﮏ‌ها ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺪﮔﺮﺍﯾﯽ، دیدگاه‌های متفاوتی ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ‌هاﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﯼ ﻭ ﻓﺮهنﮕﯽ ﺑﯿﺎﻥ ﺷﺪﻩ؛ عده‌ای مد ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺗﻤﺪﻥ ﻭ ﺭﺷﺪ ﻣﯽ‌ﺩﺍﻧﻨﺪ، ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ عده‌ای به‌شدﺕ ﺑﺎ ﺁﻥ مخالف‌اند ﻭ مد را ﺧﻮﺩﺑﺎﺧﺘﮕﯽ ﻭ ﺑﯽ‌هوﯾﺘﯽ قلمدادش می‌کنند. تعریف دقیق استایل، فشن، مد و ترند بیشتر افراد واژه‌های «استایل»، «فشن»، «مد» و «ترند» را به جای یکدیگر به کار می‌برند. در‌حالی‌که هر کلمه شخصیت مستقل و وجه تسمیه خاص خود را دارد و نباید به اشتباه به جای دیگری به کار رود. استایل، فشن، مد و ترنــد، کلمات کلیدی در دنیای مد هستنــد. استایل (Style): معنای کلمه استایل، سبک و مدل است و تنها کاربرد آن در دنیای مد نیست. کلمه استایل به معنای یک سبک مشخص است و می‌تواند با آیتم‌های معلوم‌شــده لباس، موزیک، دکوراسیون و حتی زنــدگی همراه باشد. ماننــد انواع استایل (سبک) لباس‌پوشیدن؛ استایل شیک، استایل کلاسیک، استایل بوهو و اسپرت، استایل کژوال و... . ترنــد (Trend): این واژه، زیرمجموعه فشن (Fashion) است و به دنیای مد محدود نمی‌شود. ترند به روش یا حالتی جدید که در دوره زمانی مشخصی از آن پیروی و تقلید می‌کنند، گفته می‌شود. ترند بعد از چنــد ماه جای خود را به ترنــد بعدی می‌دهد. فشن (Fashion): فشن معادل انگلیسی کلمه فرانسوی مد (Mode) است. به هر چیزی که رایج می‌شود و از یک طبقه خاص شروع و به طبقه‌های دیگر جامعه تسری می‌یابد، مد می‌گویند. مد از فرهنگ فرانسه اقتباس شده است. البته فشن در زبان فرانسه معادل دیگری هم به نام ووگ (Vogue) دارد و به سبکی که در یک دوره زمانی رایج و محبوب عده‌ای شــده، گفته می‌شود. کلا مد یا فشن که هر دو یک معنا دارد، به مجموعه‌ای از ترندها گفته می‌شود که بسته به فصل و سال تغییر می‌کنند و محبوب و پرطرفدار می‌شوند.

چرا سیاه نماد لوکس است رنگ سیاه فاقد هرگونه طول موج است و در گروه آکروماتیک به رنگ‌هایی گفته می‌شود که بی‌رنگ (سیاه، سفید و خاکستری) هستند. سیاه نه شیرین است، نه شور، نه تلخ و نه هیچ چیز دیگر. سیاه در دسته‌بندی اصوات، مشابه صدای طبل است. طبل با صدای بم خود نوعی بی‌حسی را در انسان برمی‌انگیزد. مخمل سیاه را تیره‌ترین سیاه می‌نامند. سیاه عموما با صفات رنگ سرد نشانه سیاست‌مداری، خودنمایی، تشخص‌، مطرح‌شدن و محافظه‌کاری است. تجار، برخی از هنرمندان و کشیشان سیاه می‌پوشند تا نشانگر قدرت و اقتدار آنها باشد. سیاه رنگ شب، نماد اشرافیت و تجمل‌گرایی زنانه است. این رنگ در بیشتر جوامع، رنگ عزا، اندوه و توبه است و غالبا افرادی سیاه می‌پوشند ‌که جامعه را مردود می‌شمارند و با معیارهای آن ستیز دارند. سیاه در عطرها و لباس شب زنانه، به کار می‌رود و قوی‌ترین و مقتدرترین رنگ است. سیاه نور را جذب می‌کند و فضا را کوچک‌تر نشان می‌دهد. احساس قاطعیت، الزام و رسمیت را به وجود می‌آورد. سیاه دارای یک حس ناشناخته و پر‌‌رمز‌و‌راز است که آن را نشانه‌ تاریکی و مرگ می‌دانند. سیاه تسخیرکننده، ناراحت‌کننده، عمیق و سنگین و نشان‌دهنده‌ افسردگی است. سیاه گاه نشان نیستی، ناامیدی از آینده و کناره‌گیری از فعالیت‌های اجتماعی است. البته سیاه کمک می‌کند تا افراد توانایی بیشتری در تمرکز‌کردن داشته باشند. در تاریکی بهتر می‌توان بر عواطف و احساسات خود تمرکز کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.