|

موضع‌گيري خانه تئاتر در برابر هجمه‌ها

دعوت به گفت‌وگو با 3 قوه

گروه هنر: تعداد کثیری از اعضای خانه تئاتر در گردهمایی خانواده تئاتر كه عصر شنبه 22 بهمن 97 برگزار شد، طوماري را امضا کردند که بیانیه‌ خانه تئاتر خطاب به قوای سه‌گانه مقننه، مجریه و قضائیه خوانده شد. در اين مراسم اصغر همت، عضو هیئت‌مدیره خانه تئاتر در این گردهمایی كه در عمارت جديد برگزار مي‌شد، با اشاره به هجمه‌هایی که اخیرا برای تئاتر پیش‌ آمده است، گفت: هرچند قبلا هم اعتراض‌هایی به این اتفاق‌ها داشتیم اما نمی‌دانم چرا به چشم برخی از عزیزان نیامده است. اگر بگوییم این گردهمایی نخستین اعتراض ماست، فتح بابی بین اهالی تئاتر به‌شمار می‌رود که امیدوار هستیم این تعامل بیشتر شود.تصمیم گرفتیم به این اتفاق‌ها عکس‌العملی داشته باشیم؛ نتیجه دورهم جمع‌شدن انجمن‌ها و کانون‌های خانه تئاتر و برایند نظر آنها بیانیه کنونی شد.او سپس بیانیه‌ خانه تئاتر را برایند جلسات هیئت‌مدیره و نظرات انجمن‌ها و کانون‌های خانه تئاتر دانست و تأکید کرد: ما با این گردهمایی می‌خواستیم از طریق تعامل به حق خود برسیم و قصد جبهه‌گیری نداریم. ما با این گردهمایی خیلی خاضعانه و تعامل‌گونه از قوای سه‌گانه خواستیم که تئاتر را جدی‌تر بگیرند و مسئولانه‌تر برخورد کنند و امور را به متخصص‌ها واگذار کنند؛ مسئله‌ای که تاکنون خیلی کم شاهد آن بوده‌ایم و امیدوارم سرفصلی برای انسجام بیشتر ما با هم باشد.همت در ادامه یادآور شد: ما نیاز داریم هماهنگی و یکدلی بیشتری باهم داشته باشیم. امیدوارم مسئولان حرکت ما را جدی بگیرند و بدانند تا احقاق حقمان این مسئله را دنبال خواهیم کرد.پس از سخنان همت، ایرج راد، رئیس هیئت‌مدیره خانه تئاتر، بیانیه اعضای خانه تئاتر به قوای سه‌گانه مقننه، مجریه و قضائیه را به شرح زیر قرائت کرد:تئاتر همواره تأثیری شگرف در بهبود نابسامانی‌های جوامع، نقد عملکرد نهادهای سیاسی، اقتصادی، آموزشی، تولید اندیشه و ایجاد نشاط و همچنین روان‌شناسی اجتماعی را داراست.در بسیاری از کشورها، نهادهای دولتی و خصوصی تمام اهتمام خویش را در حضور چشم‌گیر و پرقدرت تئاتر در جامعه بنانهاده تا مردمانی زنده، پویا، خلاق، مطالبه‌گر و آگاه داشته باشند. وجود تئاتر در یک کشور، میزان سنجش آزادی و روح گفت‌وگو در آن به‌حساب می‌آید. حفظ شأنیت تئاتر به‌عنوان یکی از شاخصه‌های مدنیت شهری، نشانه‌ والایی، مرتبت و رفیع بودن دولت‌هاست.ما امضاکنندگان این بیانیه با ابراز تأسف از وضعیت موجود، مسئولان محترم سه قوه‌ مقننه، مجریه و قضائیه را به هم‌نشینی و گفت‌وگو دعوت می‌کنیم؛ زیرا معتقدیم نخستین و بدیهی‌ترین حقوق جدایی‌ناپذیر هنرمندان تئاتر ایران‌ که حق حیات عزتمند، حفظ شأنیت و کرامت، آزادی بیان، امنیت شغلی و امنیت روانی است از سوی آن قوای محترم مغفول واقع‌شده است.بایسته است در این برهه حساس از زمان به‌جای ایجاد حس یأس، ناامیدی و سرخوردگی، به گشایش، نشاط و امید همت گماشته و نیروهای دلسوز فرهنگ و هنر را به فعالیت و تلاش بیشتر دعوت کنیم. این پرسش‌ها برای ما اهالی تئاتر بسیار پراهمیت است که چرا جامعه‌ ایران به روزگاری چنین سرشار از عصبیت و اضطراب پا نهاده‌ است؟ چرا رفع معضلات بزرگ و عدیده سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را وانهاده و به چند موضوع یا ایراد سطحی، ساده و پیش‌پاافتاده نظارتی در حوزه‌ تئاتر پرداخته‌‌ایم؟ چنانچه شاهد هستیم خانواده تئاتر هنوز به رفع کاستی‌های بیمه تأمین اجتماعی نائل نشده که با کسری بیست‌درصدی در لایحه‌ی بودجه مواجه می‌شود؛ و یا هنوز موردحمایت جدی متولیان خود قرار نگرفته که از سوی رسانه‌های بزرگ و کوچک همچون صداوسیما، روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها یا نهادهای مختلف با سخت‌گیرانه‌ترین برخوردها روبه‌رو شده که باید بر آن نام «بدعت» نهاد.ما امضاکنندگان این بیانیه به تهمت‌های سطحی و ناروایی که در این روزها به تئاتر و هنرمندان شریف آن روا داشته می‌شود معترضیم.دخالت‌های غیرتخصصی را محکوم کرده و بی‌حرمتی به این خانواده‌ بزرگ و زیر پا گذاشتن جایگاه معترض و منتقد آن را برنمی‌تابیم.ما ضمن رعایت قانون و حفظ خط مرزها، اعتراض و نقد را حق قانونی خود دانسته و خواستار صیانت از فکر و اندیشه در حوزه تئاتر هستیم. پس لازم است قوای محترم سه‌گانه به‌طور شفاف و دقیق در حدود وظایف خویش عمل کرده تا هنر تئاتر با تمام کمبودها با هر برخورد احساسی، عمر خویش را در پاسخ‌گویی سپری نکند.امید که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاونت هنری، مرکز هنرهای نمایشی و شورای نظارت و ارزشیابی وجاهت قانونی و مسئولیت‌هایشان را تبیین و تشریح کرده تا ازاین‌پس شاهد جفا بر اهالی فرهنگ و هنر نباشیم.در پایان، روزهایی پر از امید به زندگی و آینده را برای همگان آرزومندیم.جامعه بدون تئاتر، جامعه‌ای مرده و زوال‌پذیر است. اکبر زنجان‌پور: تئاتر متفکر دنبال پول نیست اکبر زنجان‌پور، کارگردان و بازیگر پیش‌کسوت تئاتر هم در این نشست گفت: چند سال پیش می‌شنیدیم که می‌گفتند تئاتر را خصوصی‌سازی کنید اما من مخالف این قضیه بوده و هستم. چون خصوصی‌سازی یعنی باید سالن به هر طریق پر شود و وقتی نتوانی حرفی که برای تئاتر است بزنی، شروع می‌کنی از هنرمندان آن‌طرف تئاتر می‌آوری.اکبر زنجان‌پور، افزود: مشکل تئاتر از زمانی شروع شد که بر مخاطب تئاتر نام مشتری نهاده شد. همین مسئله باعث شد که تئاتر مخاطب خود را از دست بدهد. او با تأکید بر ضرورت ارتباط پنهان تماشاگر و هنرمند، گفت: تئاتر متفکر هیچ‌گاه به دنبال پول‌درآوردن نیست؛ بلکه به دنبال این است که بین هنرمند و تماشاگر ارتباط برقرار کند. راز موفقیت تئاتر در این است که متأسفانه آن را از تئاتر گرفته‌اند. تئاتر بدون تفکر حق بچه‌های تئاتر نیست. این پیش‌کسوت هنر تئاتر خاطرنشان کرد: هنرمند تئاتر باید مثل دوندگانی باشد که مشعل را به هم می‌دهند تا به نسل بعد برسد؛ اما امروز در حال ازدست‌دادن این هستیم. محمود عزیزی: ما دیگر نیازی به معاونت هنری و اداره کل تئاتر نداریم! محمود عزیزی، کارگردان، بازیگر و استاد دانشگاه، این اتفاق و این گردهمایی را شروع یک جریان دانست و افزود: از اول انقلاب تاکنون ما هیچ جریانی نساخته‌ایم و این بسیار بد است که ما در هیچ حوزه‌ای از هنر جریان‌سازی نکرده‌ایم. عزیزی این حد از بی‌حرمتی به جامعه تئاتری را که تاکنون جوانمردانه ایستاده و سالن را پرکرده و چرخش اقتصادی ایجاد کرده و آن‌قدر بی‌توجهی دیده است گفت: فکر می‌کنم در این وضعیت باید کمی با هم روراست باشیم. اگر قرار است بخش خصوصی اداره تئاتر را برعهده بگیرد، تکلیف همه روشن می‌شود و این بخش دیگر احتیاجی به معاون هنری و مدیرکل هنرهای نمایشی ندارد. مسئولیت ممیزی‌کردنش هم تنها یک‌ گوشه می‌طلبد و نیازی به این تشکیلات بزرگ دولتی نیست که بخواهند این‌قدر هزینه برای نگهداری این حجم از نیرو کنند. این مدرس دانشگاه و بازیگر تئاتر ادامه داد: اگر بودجه‌ای برای تئاتر است باید به مسئولان و متولیان صنف آن که خانه تئاتر است، بدهند. ما مدام می‌خواهیم خاضعانه گفت‌وگو کنیم؛ اما گفت‌وگو با طرف مقابلی هم می‌خواهد که اینجا او نیست. ما تنها می‌توانیم مونولوگ خود را داشته باشیم که این مونولوگ باید منسجم و تبدیل به جریان شود. بهزاد فراهانی: تنها راهمان وحدت است در ادامه مراسم بهزاد فراهانی، عضو هیئت‌مدیره خانه تئاتر و رئیس هیئت‌مدیره انجمن بازیگران خانه تئاتر، بر وحدت هرچه بیشتر خانواده تئاتر تأکید کرد و گفت: «ما در خانه تئاتر دو هزار عضو داریم و بد نیست خودمان را گاهی نقد و کالبدشکافی کنیم تا ببینیم مشکل چیست؟ ما همان مردم پیش از انقلاب هستیم؟ همان موقع که خیلی‌ها آرزو داشتند بازیگر تئاتر قبول کند در سینما بازی کند؛ اما امروز علاوه بر مسائل سیاسی، شایستگی ما هم لطمه خورده و رنجور شده‌ایم و در این شرایط جز وحدت هیچ کار دیگری نمی‌توانیم بکنیم». او افزود: وحدت، این فضیلت تاریخی، بین ما گم ‌شده است. هزار دغدغه برای امروز می‌توان برشمرد. ما باید انسجام خود را بیشتر کنیم. متأسفانه این انسجام کم‌جان شده است. یک وحدت عاطفی و عاشقانه خوب باید بین ما جریان یابد؛ چیزی که در کشور ما قدمت دارد. با چنین وحدتی می‌توان در بدترین شرایط بهترین کارها را کرد. جز با وحدت وضعیت تئاتر بهبود پیدا نخواهد کرد. او با تأکید بر اینکه «وضعیتی که بر تئاتر فرود آمده، بهبود پیدا نمی‌کند؛ مگر اینکه ما دست هم را بگیریم»، گفت: میزان سنجش و انگاره ارزش‌های تئاتر شده است گیشه. این سالن‌ها تنها شرایطی بود که کمک‌های دولتی به تئاتر را حذف کنند، سالن‌های خودمان مثل تئاتر شهر و تالار وحدت را بگیرند و ارزش‌افزوده‌ای از ما بگیرند که ربطی به ما ندارد. می‌گویند چرا خانه تئاتر خاموش بوده؟ ما خاموش نبوده‌ایم؛ اما نیرویی باید پشت سرمان باشد. عضو هیئت‌مدیره خانه تئاتر با بیان اینکه ما باید تنهایی به جنگ وزارت ارشاد برویم، یادی از وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی کرد و افزود: آقای صفارهرندی یک‌ بار گفت تئاتر مثل ماکارونی می‌ماند و ماکارونی چند جور است... گفتم وای بر ما که می‌بینیم تئاتر به چه روزگار بدی افتاده است. فراهانی در پایان خاطرنشان کرد: وقتی کینه‌هایمان را نسبت به هم دور بریزیم، به هم نزدیک می‌شویم. تئاتر بدون وحدت هیچ کاری نمی‌تواند انجام دهد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.