|

سنگ‌اندازی برای دوچرخه‌سواران

محمد درویش

1. در خبرها آمده است که محمد علیخانی، رئیس کمیسیون عمران و حمل‌ونقل شورای شهر تهران، در اظهارنظری تند و شگفت‌آور علیه پیروز حناچی گفته است: «در شهرداری به دنبال طرح‌های شکست‌خورده هستند، دوچرخه طرح شکست‌خورده است».

2. واقعا متأسفم که رئیس یکی از کمیسیون‌های راهبردی‌ شورای شهرِ برآمده از لیست امید، باید این‌گونه یکی از کارآمدترین، پاک‌ترین، سالم‌ترین و ارزان‌ترین شیوه‌های حمل‌ونقل درون‌شهری در جهان را انکار کرده و شهردار پایتخت را به دلیل حمایت از آن، به چالش بکشد. تأمل‌برانگیز آنکه علیخانی از شهری به پایتخت آمده که خود بهترین عملکرد را در ترویج دوچرخه‌سواری داشته و بی‌شک مردم شریف و اهل‌رکاب قزوین وی را بابت چنین اظهارنظری نخواهند بخشید. 3. اما چرا استفاده از دوچرخه، نه‌تنها یک طرح شکست‌خورده نیست، بلکه می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی در تهران بیفزاید؛ با روان‌ترکردن ترافیک، افزایش عیار آبی آسمان، کاستن از آلودگی هوا و مهار ناهنجاری‌های صوتی. بررسی‌ها نشان می‌دهد که روزانه ۲۷‌ میلیون سفر در تهران رخ می‌دهد. اگر فرض کنیم فقط نیمی از این سفرها کمتر از ۱۰ کیلومتر است، به‌راحتی می‌تواند به جای هر وسیله نقلیه دیگری با دوچرخه طی شود. یک مطالعه در اتحادیه اروپا نشان می‌دهد اگر هر شهروند ساکن در لندن، روزانه فقط پنج کیلومتر از مسیری را که با خودروی شخصی خود طی می‌کند با دوچرخه طی کند، هزارو ۲۲۱ یورو به اقتصاد شهر در روز کمک می‌کند. بنابراین کاربستِ دوچرخه و اقدام تحسین‌برانگیز پیروز حناچی نه‌تنها می‌تواند مشکلات تردد و آلودگی هوا و صوتی را تعدیل بخشد، بلکه آشکارا به درآمدهای ملی افزوده و کشور را از صرف هزینه‌های گزاف هدررفت زمان، درمان و پیشگیری از جرم‌ معاف می‌کند. 4. نکته مهم‌تر آنکه قرار نیست در مسیرهای پرشیب شمالی/جنوبی از شهروندان بخواهیم تا رکاب بزنند، بلکه آنها می‌توانند بخشی از مسیر را به همراه دوچرخه خود با مترو یا اتوبوس طی کرده یا در ایستگاه‌های طراحی‌شده، دوچرخه مناسب کرایه کنند. همچنین در طرح جامع تغییر مبلمان شهری از خودرومحوری به زیست‌محوری، پیش‌بینی شده که با ارائه دوچرخه‌های باکیفیت و ارزان‌قیمت برقی یا هیبرید به کمک حمایت بانک‌شهر، بتوان قدرت خرید مردم را در استفاده از چنین دوچرخه‌هایی افزایش داد. 5. اگر فقط بتوانیم 10 ‌درصد ترددها در تهران را با دوچرخه انجام دهیم، این خود دستاوردی بزرگ با ارزان‌ترین هزینه ممکن است؛ هزینه‌ای که کمتر از یک‌بیستم تا یک‌سی‌ام انتقال چنین حجمی از مسافر با مترو یا BRT خواهد شد. 6. کلام آخر آنکه ‌ای کاش محمد علیخانی با صبوری بیشتری به انتخاب هم‌فکران و یارانش در لیست امید احترام می‌نهاد و با حمایت عملی از ترویج دوچرخه‌سواری، خود با دوچرخه به محل کارش در خیابان بهشت تردد می‌کرد و اگر به هر دلیلی مایل نبود چنین کند، دست‌کم سنگ نیندازد و اجازه دهد تهرانی‌ها توأمان هم روزگاری آبی‌تر، هم آرام‌تر و هم سالم‌تر و پرتحرک‌تر را سپری کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.